Ο κινέζος πρόεδρος είπε στον αμερικανό ομόλογό του πως, αν δεν πέσουν στην παγίδα του Θουκυδίδη, θα καταφέρουν να δημιουργήσουν από κοινού ένα καλύτερο μέλλον για τις διμερείς τους σχέσεις και να προσφέρουν μεγαλύτερη σταθερότητα στον κόσμο. Πίσω απ’ όσα αναφέρουν δημοσίως οι δύο άνδρες, κρύβεται η ανάγκη τόσο του Πεκίνου όσο και της Ουάσιγκτον να μην κλιμακωθεί η υπολανθάνουσα σύγκρουση ανάμεσά τους. Μια ανάγκη την οποία συμμερίζεται κι ο υπόλοιπος πλανήτης για αρκετούς λόγους.
ΗΠΑ και Κίνα επιθυμούν αμφότερες το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Εφόσον εργαστούν μαζί για να το πετύχουν η παγκόσμια οικονομία ίσως κατορθώσει να βγει από το αδιέξοδο όπου την οδηγεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Η Κίνα ασκεί σημαντική οικονομική επιρροή στην Τεχεράνη και θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει προκειμένου να επιτύχει στόχους οι οποίοι την ενδιαφέρουν περισσότερο – όπως, ας πούμε, o περιορισμός της αμερικανικής στήριξης στην Ταϊβάν. Εκτός από το Ιράν, βέβαια, οι συμφωνίες στις οποίες θα καταλήξουν για τις εμπορικές τους σχέσεις θα έχουν ιδιαίτερο αποτύπωμα στο παγκόσμιο εμπόριο.
Η συνάντηση Τραμπ και Σι μάς αφορά όλους γιατί ζούμε σε καιρούς αλλαγής. Οι συμμαχίες μεταβάλλονται, νέες οικονομικές ομάδες διαμορφώνονται και οι παλιοί κανόνες καταρρέουν. Η έκβασή της, λοιπόν, ίσως δώσει μια ιδέα για το πώς θα είναι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων που θα αντικαταστήσει τη μεταπολεμική.
