Προκειμένου να αναδείξει τη σπουδαία νίκη της ΑΕΚ επί της Μπανταλόνα για τα πλέι οφ του BCL, η εφημερίδα «Sportday» χρησιμοποίησε τον ευφάνταστο τίτλο: «Η ΑΕΚ των Αμερικάνων». Ο παραλληλισμός είναι προφανής για όσους γνωρίζουν στοιχειωδώς την μπασκετική ιστορία.
Από τη μια η ΑΕΚ του Γιώργου Αμερικάνου, που το 1968 κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης στον ιστορικό τελικό του Καλλιμάρμαρου. Κι από την άλλη η σημερινή ΑΕΚ με τους Αμερικανούς Μπάρτλι, Νάναλι, Γκρέι, Φίζελ, Μπράουν ως πρωταγωνιστές.
Και οι δύο πολύ καλές ομάδες, με εξαιρετική παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μόνον, όμως, η μία είναι προϊόν του ελληνικού μπάσκετ. Η ΑΕΚ του 1968. Η άλλη είναι… των Αμερικανών.
Ολοι μας κάνουμε το λάθος να συγχέουμε το ελληνικό μπάσκετ με την ελληνική επιχειρηματική δραστηριότητα στο μπάσκετ, αλλά δεν πρέπει. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το ελληνικό μπάσκετ είναι οι εθνικές ομάδες και κάθε άλλη ομάδα που απαρτίζεται κατά βάση από γηγενείς παίκτες.
Δηλαδή από παίκτες ελληνικής καταγωγής ή και όχι, που έχουν μάθει μπάσκετ κι έχουν αναδειχθεί μέσα από το αναπτυξιακό πρόγραμμα της ελληνικής ομοσπονδίας και την εγχώρια παραγωγική διαδικασία εν γένει.
Πόσες ομάδες της Basket League είναι τέτοιου είδους; Καμία. Ολες τους απασχολούν πλέον επτά ή οκτώ ξένους καλαθοσφαιριστές, τόσους χρησιμοποιούν και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις περιορίζοντας τους γηγενείς σε ρόλους κομπάρσων, ενώ ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός στην Ευρωλίγκα, όπου δεν υπάρχει απολύτως κανένας περιορισμός, παρατάσσονται ακόμα και με δέκα ξένους στη 12άδα.
Αλλωστε και ο διοργανωτής της Basket League, ο ΕΣΑΚΕ, δεν είναι τίποτα άλλο από ένας συνεταιρισμός ανωνύμων εταιρειών, που στόχο έχει την εμπορική ανάπτυξη του αθλητικού προϊόντος που διαχειρίζεται και τίποτα άλλο. Γι’ αυτό λειτουργεί αυτόνομα σε σχέση με την ομοσπονδία.
Η κυριαρχία, λοιπόν, του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα, οι επιτυχίες της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ, του Περιστερίου στις άλλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις μπορούν να πιστωθούν στους ιδιοκτήτες των ομώνυμων ΚΑΕ και στον ΕΣΑΚΕ, που έχει καταφέρει πράγματι να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος. Οχι όμως στο ελληνικό μπάσκετ. Καμία ομάδα με επτά, οκτώ ή δέκα αλλοδαπούς καλαθοσφαιριστές στη σύνθεσή της δεν μπορεί να εκπροσωπεί το ελληνικό μπάσκετ…
