Γιατί δεν σβήνει η φωτιά στο δάσος της Δαδιάς;

Για 14η μέρα χθες συνέχιζαν να μαίνονται τα πύρινα μέτωπα στον Εβρο και στο δάσος της Δαδιάς με τις δυνάμεις που επιχειρούν στο πεδίο να ανοίγουν συνεχώς νέες αντιπυρικές ζώνες. Για τη μεγα-πυρκαγιά στον Εβρο που ξέσπασε στις 19 Αυγούστου, η Υπηρεσία Ταχείας Χαρτογράφησης Copernicus ενημερώνει πως η καμένη έκταση έως 29/8 ανερχόταν σε 812.600 στρέμματα και πως μόνο το τριήμερο 21 – 23 Αυγούστου στην περιοχή κάηκαν 650.000 στρέμματα. Ο αντιπύραρχος και πρόεδρος της Ενωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος Κωνσταντίνος Τσίγκας, ο οποίος συνομιλεί με τους ανθρώπους στο πεδίο καθημερινά, εξηγεί στα «ΝΕΑ» γιατί δεν σβήνει η φωτιά στο δάσος της Δαδιάς. «Το συγκεκριμένο δάσος έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό που το διαφοροποιεί σε σχέση με πολλά άλλα δάση. Διαθέτει  εξαιρετικά  συμπαγή, πυκνόφυτη βλάστηση με τις κόμες των δένδρων να είναι πολύ κοντά μεταξύ τους και τη μια να επικαλύπτει την άλλη. Ετσι, ενώ η πυρκαγιά καίει στον υπόροφο, δηλαδή είναι πυρκαγιά έρπουσα, τα εναέρια μέσα που επιχειρούν δεν επιφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα αφού το νερό των βολών τους στο σύνολό του δεν φτάνει στο χαμηλότερο επίπεδο. Τα ανωτέρω, σωρευτικά και σε συνδυασμό με την ένταση της πυρκαγιάς που είναι πρωτοφανής, με το τόσο έντονο και επιθετικό πυροθερμικό φορτίο, καθιστούν τη συνολική επιχείρηση εξαιρετικά δυσχερή και ταυτόχρονα επικίνδυνη», αναφέρει ο Κωνσταντίνος Τσίγκας. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων των γύρω περιοχών, η παχιά βιομάζα που υπάρχει στο έδαφος και καλύπτει σε κάθε βήμα τους τις μπότες των πυροσβεστών, είναι τόσο αφρώδης φέτος διότι δεν χιόνισε. Τις χρονιές που έπεφτε χιόνι στο δάσος, αυτό το «φρύγανο» πιεζόταν και ερχόταν πιο κοντά στο υπέδαφος ενώ τώρα, ο συγκεκριμένος φλοιός πάνω από τη γη, που σκεπάζει τη δασική έκταση, αποτελεί από μόνος του εύφλεκτη, καύσιμη ύλη. «Ηταν το δάσος γεμάτο προσανάμματα», σημειώνουν οι ντόπιοι.

Εμπόδια στην πυρόσβεση. Εκτός από την επικινδυνότητα της ίδιας της μεγα-πυρκαγιάς με τις δεκάδες αναζωπυρώσεις και τις αλλαγές της φοράς των ανέμων που δυσχεραίνουν το έργο της πυρόσβεσης, οι πυροσβέστες, σύμφωνα με τον αντιπύραρχο, αντιμετωπίζουν και άλλα εμπόδια. «Οι αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν οι πυροσβεστικές δυνάμεις είναι κυρίως αυτές της προσβασιμότητας όσον αφορά τις επίγειες, λόγω της ιδιαιτερότητας της φυσικής διαμόρφωσης του συγκεκριμένου δάσους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν πεζοπόρα τμήματα και οχήματα να προσεγγίσουν εύκολα τις εστίες. Επίσης, το ανάγλυφο της ευρύτερης περιοχής με απόκρημνες ρεματιές και έντονες-απότομες κλίσεις στις χαράδρες, δημιουργούν εξαιρετικά προβλήματα στην αποτελεσματικότητα και των εναερίων μέσων», αναφέρει ο ίδιος.

Παράλληλα με την επιχείρηση πυρόσβεσης, οι δυνάμεις που επιχειρούν στο πεδίο είναι επιφορτισμένες και με τη διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών αλλά και με τη δημιουργία τεράστιων εγκαταστάσεων από σωλήνες που φτάνουν και το 1,5 χιλιόμετρο, μέσω των οποίων μεταφέρεται στις εστίες νερό από τα οχήματα, ελλείψει υδροδοτικού δικτύου κατά μήκος του δάσους. Για τον Κωνσταντίνο Τσίγκα, εκείνο που θα έπρεπε να υπάρχει στη Δαδιά – εκτός από υδροδοτικό δίκτυο, αντιπυρικές ζώνες και προληπτικές ενέργειες καθαρισμού – είναι ένα επιστημονικό σχέδιο διαχείρισης. «Μια επιστημονική διαχειριστική μελέτη που θα καθορίζει συγκεκριμένες δράσεις για το δάσος της Δαδιάς, οι οποίες θα καθιστούν όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ικανούς για αποτελεσματική καταστολή, ώστε το οικοσύστημα αυτό με τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά να είναι προσπελάσιμο και διαχειρίσιμο από πλευράς πυροπροστασίας από όλους τους συναρμόδιους φορείς», απαντά ο ίδιος.