Η Μουσική Ακαδημία των Σπετσών

Τον Ιανουάριο του 1984 η Ζωή Παπαδάκη προσελήφθη ως λογίστρια και οικονομική διαχειρίστρια στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή. Μέχρι τότε δεν είχε καμία επαφή ούτε με τις Σπέτσες ούτε με το ιστορικό πρότυπο σχολείο που λειτουργούσε στο νησί από το 1927 και είχε κλείσει έναν χρόνο πριν αναλάβει τα καθήκοντά της. Η πρώτη της «άχαρη» αποστολή ήταν να εισπράξει τις οφειλές των μαθητών από προηγούμενα έτη. Οι γονείς που αποφάσιζαν να φοιτήσουν τα παιδιά τους εκεί χρειαζόταν να δαπανούν κάθε μήνα ένα ποσό που αντιστοιχούσε σε ενάμιση μισθό δημοσίου υπαλλήλου – περίπου 30.000 δραχμές. Για τις παροχές όμως που προσέφερε στους μαθητές – πέρα από τη στέγαση και τη σίτισή τους – η κυρία Παπαδάκη θεωρεί ότι δεν ήταν πολλά χρήματα. «Σκεφτείτε ότι τη δεκαετία του ’40 και ακόμη περισσότερο το ’50 και το ’60 έκανα μαθήματα και εργαστήρια τα οποία ήταν άγνωστα στην Ελλάδα. Εργαστήρια χημείας, φυσικής, σκουός. Μάλιστα το συγκεκριμένο άθλημα τους το δίδαξε ένας άγγλος καθηγητής, αφού στην Ελλάδα δεν υπήρχε».

Αλλη μια νοσταλγική πληροφορία που μας έδωσε η κυρία Παπαδάκη, την οποία συναντήσαμε πρόσφατα στις Σπέτσες, είναι ότι ο Ναυτικός Ομιλος του νησιού ξεκίνησε με μαγιά από τα σκάφη της σχολής αφού ένα ακόμη μάθημα που διδάσκονταν οι μαθητές ήταν η ιστιοπλοΐα. Η μεγαλειώδης ιστορία της σχολής από την αναγγελία της ίδρυσής της το 1918 – τότε που ο Σωτήρης Ανάργυρος εκδήλωσε την επιθυμία του να προσφέρει στο ελληνικό Δημόσιο το ποσό των 1.000.000 δραχμών (ή των 40.000 λιρών Αγγλίας) – μέχρι το οριστικό κλείσιμο ως σχολείου είναι γνωστή. Εκείνο όμως που δεν αποτυπώνεται είναι το πάθος των ανθρώπων που συνδέονται με την ιστορία της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής που, όπως επισημαίνουν, έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι της χώρας. Μεταξύ των αποφοίτων της σχολής ήταν οι τρεις αδελφοί Ξενάκη – Ιάννης Ξενάκης (μαθηματικός, αρχιτέκτονας και μουσικός), Κοσμάς Ξενάκης (αρχιτέκτονας, πολεοδόμος, ζωγράφος και γλύπτης), Ιάσων Ξενάκης (φιλόσοφος) -, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, ο Ζάχος Χατζηφωτίου και ο προσφάτως εκλιπών πρόεδρος του ΣΕΒ Οδυσσέας Κυριακόπουλος.

Το κτιριακό συγκρότημα προσπαθεί, με τη μέριμνα της διοίκησης του ιδρύματος, να διατηρηθεί ακμαίο και ζωντανό. Σε ένα από τα κτίριά του στεγάζεται το Λύκειο Σπετσών, που κάθε χρόνο φιλοξενεί συνέδρια και από πέρυσι επιχειρεί να αποκτήσει μια νέα ταυτότητα. Το όραμα των δραστήριων και ανήσυχων μελών του ιδρύματος – Πέτρος Πετρακόπουλος (πρόεδρος), Γιώργος Κωστελένος (αντιπρόεδρος), Λεόντιος Πορτοκαλάκης (μέλος της ΕΕ) – ήταν η ίδρυση μιας μουσικής ακαδημίας που θα έφερνε τους κατοίκους του νησιού κοντά στην υψηλή τέχνη της μουσικής. Επικεφαλής της θερινής Μουσικής Ακαδημίας είναι η Λένη Κονιαλίδη, η οποία έχει τη στήριξη και την αρωγή των μελών της διοίκησης, τα οποία υπήρξαν μαθητές της σχολής.

ΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ. Η δεύτερη χρονιά της θερινής Ακαδημίας, που ξεκινά στις 16 Ιουλίου και θα διαρκέσει δέκα μέρες, έδωσε την αφορμή για ν’ ανασηκώσουν εθελοντικά τα μανίκια, να πετάξουν μπάζα και να μεταφέρουν έπιπλα οι παλιοί μαθητές της σχολής που σήμερα είναι επιτυχημένοι επαγγελματίες, ανακαινίζοντας επιπλέον κτίρια. Την ώρα της εργασίας άρχισαν να ξετυλίγουν το κουβάρι των αναμνήσεων. Ο Γιώργος Κωστελένος – συνταξιούχος οικονομολόγος, αντιπρόεδρος του Ιδρύματος της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής Σπετσών, που αποφοίτησε το 1965 – έφερε στο μυαλό του τις αμέριμνες αλλά απαιτητικές ημέρες των σχολικών χρόνων. «Στο πρόγραμμα των μαθημάτων υπήρχαν και εκείνα του savoir vivre. Μαθαίναμε πώς να καθαρίζουμε το μήλο και το πορτοκάλι με μαχαίρι και πιρούνι. Για τη σωστή στάση του σώματος μας έβαζαν κάτω από τις μασχάλες πάτια. Ηταν οικοτροφείο που για την εύρυθμη λειτουργία του χρησιμοποιούσαν μαθητές από τις δύο τελευταίες τάξεις – υπήρχε, ας πούμε, συνδιοίκηση με τους καθηγητές. Από το πρωί που ξυπνούσαμε γνωρίζαμε ανά πέντε λεπτά πού θα βρισκόμαστε και τι θα κάνουμε».

Το όνειρο όλων είναι να αποκτήσει ξανά ζωή η σχολή μέσα από τη θερινή Ακαδημία, η οποία προσφέρει υψηλού επιπέδου master class με μαθητές και καθηγητές από πολλές χώρες του κόσμου. Οι πρώτοι καρποί άρχισαν να φαίνονται. Για παράδειγμα, χάρη στην εντατική προσπάθεια του καθηγητή της Ακαδημίας Jamie Williams ο μαθητής Χρήστος Νικηφόρος – από την περσινή Ακαδημία – έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο Rostock (Hochschule fur Musik und Theater) της Γερμανίας, στην καταξιωμένη τάξη του τρομπονιού. Στο φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνονται μαθήματα τραγουδιού από τους Marcin Habela (Πανεπιστήμιο Μουσικής Γενεύης), βιολιού από τον Bartek Niziol (Πανεπιστήμιο Τεχνών Βέρνης), βιολοντσέλου από τον Denis Severin (Πανεπιστήμιο Μουσικής Γενεύης – Πανεπιστήμιο Τεχνών Βέρνης), φλάουτου από τη Ναταλία Γεράκη (Ωδείο Αθηνών – Κρατικό Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών Στουτγάρδης) και τρομπονιού από τον Jamie Williams.