Την 115η επέτειο της ψήφισης του νόμου περί διαχωρισμού των εκκλησιών και του κράτους, μίας από τις ιδρυτικές πράξεις του γαλλικού κοσμικού κράτους, επέλεξε συμβολικά η κυβέρνηση Μακρόν προκειμένου να παρουσιάσει, χθες, ένα νομοσχέδιο «για την ενίσχυση του σεβασμού των αρχών της Ρεπουμπλίκ» το οποίο προκαλεί ήδη πολεμική στη Γαλλία, αλλά και εκτός Γαλλίας. Στο στόχαστρό του είναι οι «αυτονομισμοί» και δη ο «ισλαμικός αυτονομισμός» ή «αποσχιστικό Ισλάμ», η «ισλαμιστική ύδρα» για την οποία είχε κάνει λόγο ο Εμανουέλ Μακρόν στη γνωστή πια ομιλία που είχε απευθύνει από το Λε Μιρό στις 2 Οκτωβρίου, και οι προσπάθειές της να εγκαθιδρύσει, κατά τη διατύπωσή του, μία «αντι-κοινωνία». Η πολιτικά ορθότερη ονομασία που επελέγη όμως τελικά για το επίμαχο νομοσχέδιο δεν είναι τυχαία: η γαλλική κυβέρνηση βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σκοινί, φοβούμενη μήπως κατηγορηθεί ότι στιγματίζει τους μουσουλμάνους στο σύνολό τους. Την ίδια ώρα, η συσσώρευση νομοσχεδίων γύρω από την ασφάλεια επισύρει κριτικές σε βάρος του γάλλου προέδρου πως κλείνει το μάτι στη σκληρή Δεξιά, και δη την Ακροδεξιά, ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών, το 2022.
Μόλις πρόσφατα, το νομοσχέδιο περί «καθολικής ασφάλειας», και δη το άρθρο που ποινικοποιούσε την «κακόβουλη» δημοσίευση φωτογραφιών αστυνομικών, έβαλε φωτιά στη Γαλλία – σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν και το περασμένο Σάββατο στο Παρίσι, παρότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεσμεύτηκε να το ξαναγράψει. «Αυτό το κείμενο επ’ ουδενί δεν έχει στόχο να συνδαυλίσει τις εντάσεις, αντιθέτως, έχει στόχο να απαντήσει σε αυτές, πολεμώντας ορισμένες απαράδεκτες παρεκκλίσεις και επιθέσεις κατά των αρχών της Ρεπουμπλίκ», διαβεβαίωσε ο γάλλος πρωθυπουργός, Ζαν Καστέξ, τη Le Monde, αναφερόμενος στο νέο νομοσχέδιο, που παρουσιάστηκε χθες στο υπουργικό συμβούλιο και αναμένεται να κατατεθεί στην Εθνοσυνέλευση τον Ιανουάριο. Μεταξύ άλλων, το προτεινόμενο κείμενο προβλέπει τον δραστικό περιορισμό της διδασκαλίας κατ’ οίκον (που αφορά σήμερα 62.000 παιδιά, διπλάσια σε σύγκριση με το 2016), έναν αυξημένο έλεγχο της λειτουργίας και της χρηματοδότησης των (ισλαμικών) οργανώσεων και χώρων λατρείας, την απαγόρευση των επονομαζόμενων «πιστοποιητικών παρθενίας» καθώς και την ποινικοποίηση της κακόβουλης «αποκάλυψης, κοινοποίησης ή διασποράς… πληροφοριών σχετικών με την ιδιωτική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός ατόμου που επιτρέπουν την ταυτοποίηση ή τον εντοπισμό του», εφόσον το θύμα είναι δημόσιος λειτουργός: το συγκεκριμένο άρθρο είναι ξεκάθαρα εμπνευσμένο από την υπόθεση του αποκεφαλισμού του 47χρονου καθηγητή Σαμουέλ Πατί από έναν νεαρό τσετσένο τζιχαντιστή, μία από τις πολλές ισλαμιστικές επιθέσεις που έχουν πλήξει το τελευταίο διάστημα τη Γαλλία.
«Δεν θα ταυτίσουμε ποτέ τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό και τους μουσουλμάνους· πιστεύω μάλιστα πως αυτοί οι τελευταίοι είναι από τα πρώτα θύματα της συγκεκριμένης ιδεολογίας. Αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα σχέδιο απελευθέρωσης των μουσουλμάνων από τη διογκούμενη επήρεια του ριζοσπαστικού ισλαμισμού πάνω στην έκφραση της πίστης τους», επέμεινε χθες ο Ζαν Καστέξ. «Στόχος μας, δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ οι μουσουλμάνοι, αλλά το ριζοσπαστικό Ισλάμ», επέμεινε, ξανά και ξανά, αποκαλώντας αυτό το τελευταίο «εχθρό της Ρεπουμπλίκ». Το μόνο βέβαιο είναι πως η γαλλική αντιπολίτευση, Αριστερή και Δεξιά, αναμένει στην Εθνοσυνέλευση το νομοσχέδιο «για την ενίσχυση του σεβασμού των αρχών της Ρεπουμπλίκ» – που προκαλεί αναταράξεις ακόμα και στους κόλπους της πλειοψηφίας – αποφασισμένη για μάχη.
