«Δεν θα στο κρύψω, όταν έπαιξε ο Εθνικός μας ύμνος στο φινάλε, δεν μπόρεσα να κρατηθώ, δάκρυσα. Όμως ήταν μια γλυκιά ανατριχίλα, δεν περιγράφεται αυτό το συναίσθημα ειλικρινά δεν περιγράφεται με λόγια».

Η ώρα είναι σχεδόν 5 το πρωί στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, αλλά η φωνή του ομοσπονδιακού μας τεχνικού της Εθνικής πόλο, πρωταθλήτριας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, Θοδωρή Βλάχου ακούγεται τόσο φρέσκια, τόσο δυνατή, τόσο χαρούμενη και παράλληλα με τόνους συγκίνησης.

Ο αρχιτέκτονας της μεγάλης επιτυχίας, μοιράζεται αυτή τη μοναδική στιγμή με τους αναγνώστες στο tanea.gr και αναπολεί αυτή την όμορφη περιπέτεια στη μακρινή Αυστραλία.

«Τρεις ματσάρες, τρία παιχνίδια «φωτιά». Δεν γίνεται διαφορετικά, δεν μπορείς να βγεις πρώτος με περίπατους, θα υποφέρεις έτσι είναι και εμείς τα πήραμε όλα στο γκολ. Δεν θα πω ότι δεν ανησύχησα όταν μας ισοφάρισαν οι Ούγγροι από 14-11 σε 14-14, αλλά παράλληλα από την παραμονή του τελικού ήμουν τόσο σίγουρος για τη νίκη.

Δεν έχασα ποτέ την πίστη μου σε αυτή την ομάδα»  λέει ο κόουτς Βλάχος, που έχει εξαιρετική σχέση με τον κόουτς του μπασκετικού Ολυμπιακού Γιώργο Μπαρτζώκα τον οποίο θαυμάσει και κυρίως εγκρίνει και επαυξάνει όταν ο κόουτς των Πρωταθλητών Ευρώπης επιμένει ότι το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί στους κορυφαίους.

«Ναι έχει απόλυτο δίκιο, ο Ολυμπιακός ήταν συνέχεια εκεί, φάιναλ φορ, τελικό και να εφέτος το πήρε. Και εμείς το ίδιο. Μπορούμε να είμαστε πάντα εκεί, αυτό είναι το ζητούμενο στην τετράδα, σε τελικούς και ημιτελικούς ;

Με εξαίρεση το 2024 στους Ολυμπιακούς που χάσαμε με απίστευτο τρόπο από τη Σερβία στα προημιτελικά, από το 2021 μέχρι και σήμερα είμαστε συνέχεια μέσα στα μετάλλια, τελικούς, ημιτελικούς ή και αγώνες του χάλκινου μεταλλίου. Δεν είναι λίγο πράγμα αυτό για την Ελλάδα, που δεν είναι Ουγγαρία, δεν είναι ΗΠΑ, δεν είναι Σερβία ή Ρωσία και όμως είμαστε συνέχεια εκεί. Να διεκδικούμε, το χρυσό, το ασημένιο, το χάλκινο.

Εντάξει μας έλειπε το χρυσό τι να λέμε, αλλά να που ήρθε και δεν ξέρεις μπορεί να έρθει ξανά, απλά το πότε δεν μπορείς να το προγραμματίσεις. Αλλιώς θα βάζαμε κάθε τελικό στην AI και θα βγάζαμε αποτελέσματα (γέλια) αλλά δεν είναι έτσι.

 

Αυτό που εισπράττουμε και μας κάνει περήφανους, είναι ότι στο εξωτερικό έχουν σε τρομερή εκτίμηση της Εθνική μας ομάδα και το πως έχει εξελιχθεί αυτά τα 6-7 τελευταία χρόνια. Το βλέπουμε πως μας μιλάνε όλοι οι ξένοι κα αυτό είναι το παράσημό μας. Τώρα συμμετείχαμε στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και είχαμε 4 απουσίες, τον Γεννηδουνιά, τον Ζερδεβά, τον Γκίλα και τον Παπανικολάου παίκτες που ήταν τον Ιανουάριο στο Ευρωπαϊκό. Ήμασταν η μόνη ομάδα με τόσες απουσίες και όμως κρατήσαμε το χαρακτήρα που έχουμε χτίσει» λέει ο Έλληνας τεχνικός και μας θυμίζει:

«Οι αποτυχίες και αν θέλεις και οι ατυχίες χαμένων τελικών ή μεταλλίων μας έκαναν να πεισμώσουμε, να διαβάσουμε καλύτερα τις καταστάσεις και να παρουσιαστούμε καλύτεροι. Στον ημιτελικό με την Ουγγαρία στο Ευρωπαϊκό τον Ιανουάριο δεν μπορέσαμε να βγάλουμε μια άμυνα και τώρα ήμασταν άψογοι. Απλά μας έφυγε και ένα βάρος, με την κατάκτηση του χρυσού και χωρίς πίεση πάμε για ακόμα καλύτερες μέρες !

Η ομάδα έχει πια μια δυναμική και θα θυμίσω μετά από συγκλονιστικούς ημιτελικούς που χάσαμε με δραματικό τρόπο όπως με την Ισπανία στο Παγκόσμιο ή με την Ουγγαρία με κακή εμφάνιση στο Ευρωπαϊκό την άλλη μέρα παρουσιαστήκαμε πιο δυνατοί στον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου και το πήραμε με εντυπωσιακό τρόπο και τις δύο φορές με Σερβία και Ιταλία. Η ομάδα έχει πλέον τη δική της ταυτότητα.

 Για σταθείτε ρε παιδιά, να λέμε: Όχι ρε γαμώτο ασημένιο ή χάλκινο, πόσα μετάλλια έχουμε σαν χώρα ; Ας αναλογιστούμε λίγο αυτά που έχει κάνει αυτή η ομάδα, απλά εμείς έχουμε βάλει ψηλά τον πήχη.

Εγώ είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που αυτό το θέμα ότι μας έλειπε το χρυσό ή χάναμε τελικούς ή ημιτελικούς δεν επηρέασε την ομάδα. Ξέραμε ότι εμείς οι ίδιοι δεν μας ικανοποιούσε κάτι εκτός του χρυσού το έβλεπες από τις φωτογραφίες στο βάθρο.

Δεν ήταν αλαζονεία αλλά πίστη στις δυνατότητες της ομάδας μας. Όλα κρίνονται στο σουτ, έβγαλε ένα μπλόκ ο Σκουμπάκης στο τέλος και νικήσαμε αν δεχόμασταν γκολ μπορεί να χάναμε στα πέναλτι, όλα είναι ανοιχτά. Υπάρχουν 6-7 ομάδες κορυφαίες που κρίνονται όλα στο γκολ, ένα δοκάρι, ένας τραυματισμός μια κακή μέρα μπορεί να αλλάξουν τα πάντα. Δεν έχεις συμβόλαιο με την επιτυχία.

Πάντως ένας καλός φίλος μου έστειλε μήνυμα την παραμονή για το τι βλέπω και του λέω: «Άσε με θα νικήσουμε μη πεις τίποτε άλλο».  Το πίστευα ήμουν σίγουρος, έβλεπα την ομάδα ότι ήταν σε καλό φεγγάρι»  λέει ο Θοδωρής Βλάχος και ξεσπά και πάλι:

«Έκλαψα στο φινάλε, δεν ντρέπομαι να το πω. Ήθελα να ακούσω τον Εθνικό ύμνο στο φινάλε μιας διοργάνωσης, αξία ανεκτίμητη. Τόσα χρόνια προπονητής είχαν αυτό το όνειρο. Δεν ξέρεις πότε θα σου έρθει η ευκαιρία.

Όταν ως προπονητής του Ολυμπιακού πήγαμε στο final 6 στη Βουδαπέστη και φτάσαμε ως τον τελικό του Champions League και χάσαμε στο γκολ και είπα τότε μέσα μου. Θα έχω ποτέ την ευκαιρία να διεκδικήσω και πάλι το τρόπαιο και το 2018 το πήραμε στην Ιταλία με την Προ Ρέκο, για αυτό λέω ποτέ δεν ξέρεις πότε μπορει να έρθει η μεγάλη στιγμή».

 Όσο για την Ουγγαρία ;

«Είμαι ομάδα μύθος, είναι πρωτοπόροι σε όλα, είναι μακράν η κορυφαία σχολή πόλο στον κόσμο σε οργάνωση, σε παράδοση, σε φιλοσοφία, στις εγκαταστάσεις σε όλα. Είναι τρομερό να έρχεται λοιπόν το πρώτο χρυσό μετάλλιο απέναντι σε μια τέτοια ομαδάρα, μας δίνει ακόμα μεγαλύτερη χαρά και αξία.

Ειλικρινά είμαι πολύ χαρούμενος, ξέρεις στροβιλιζόταν και στο δικό μου μυαλό κάποιες φορές ότι πρέπει να το πάρουμε το χρυσό κάποια στιγμή. Είναι επίσης τρομερή υπόθεση που το πήραμε στην Αυστραλία, αυτά που ζήσαμε ήταν τρομερά. Με τους Έλληνες εκεί να έρχονται με όλη την οικογένεια να μας στηρίζουν  από την πρώτη στιγμή ήταν τρομερές οι εικόνες και ήρθε στη καλύτερη συγκυρία αυτό το πρώτο χρυσό».

Η ώρα έχει περάσει τις 5 το πρωί στην Αυστραλία, αλλά ο κόουτς γελάει όταν του λέμε να τον αφήσουμε να ξεκουραστεί: «Μα είμαι τόσο ξεκούραστος, τόσο χαρούμενος, τόσο γεμάτος. Μακάρι να είμαστε αρκετές φορές έτσι και να διεκδικούμε πάντα κάτι καλό. Νιώθω τυχερός γιατί αυτή η ομάδα έχει ποιότητα έχει ταλέντο, έχει συγκροτημένους παίκτες και χάρηκα γιατί τους έφυγε μια πολύ μεγάλη πίεση. Είμαι ευλογημένος που έχω αυτούς τους παίκτες, είναι όλοι ξεχωριστοί» λέει ο πάντα σεμνός Θοδωρής Βλάχος.

Ε όχι κόουτς, δεν είναι μόνο πολύ καλοί παίκτες, έχουν και τρομερό προπονητή, έναν άνθρωπο που άλλαξε τα δεδομένα χτίζοντας με μια χαρισματική γενιά κάτι μοναδικό και παρουσιάζοντας ένα σύνολο που πρωταγωνιστεί συνέχεια εδώ και μια πενταετία και κερδίζει το σεβασμό και την εκτίμηση όλων τον κόσμο.

 Σας ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις.