Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εντείνουν τα στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν, η Τεχεράνη απαντά με επιθέσεις σε στρατιωτικές και πολιτικές εγκαταστάσεις σε χώρες του Κόλπου και στην Ιορδανία, αντί να στοχεύσει αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις που βρίσκονται κοντά στις ακτές της ή να κλιμακώσει τις επιχειρήσεις εναντίον του Ισραήλ.

Σύμφωνα με αναλυτές που μίλησαν στο Al Jazeera, η επιλογή αυτή εντάσσεται σε μια στρατηγική περιορισμένης κλιμάκωσης. Το Ιράν επιχειρεί να αυξήσει το πολιτικό κόστος για την Ουάσιγκτον, αποφεύγοντας ταυτόχρονα μια άμεση σύγκρουση που θα μπορούσε να προκαλέσει συντριπτική αμερικανική απάντηση.

Γιατί δεν πλήττει τα αμερικανικά πολεμικά πλοία

Ο απόστρατος ταξίαρχος του λιβανικού στρατού και στρατιωτικός αναλυτής Ελίας Χάνα εκτιμά ότι μια επίθεση σε αμερικανικά ναυτικά μέσα θα είχε ιδιαίτερα υψηλό κόστος για το Ιράν.

Όπως εξηγεί, τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα και τα συνοδευτικά πολεμικά πλοία διαθέτουν εξελιγμένα συστήματα αεράμυνας, γεγονός που καθιστά δύσκολη την επιτυχή προσβολή τους.

Παράλληλα, ακόμη και ένα επιτυχημένο πλήγμα με απώλειες Αμερικανών στρατιωτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ σκληρότερη στρατιωτική αντίδραση από την Ουάσιγκτον. Για τον λόγο αυτό, η Τεχεράνη αποφεύγει στόχους που θα μπορούσαν να μετατρέψουν τη σημερινή σύγκρουση σε ολοκληρωτικό πόλεμο.

Η Τεχεράνη κατηγορεί τις χώρες του Κόλπου

Η καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης Ατιφέ Ταγκιανί υποστηρίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν ορισμένες χώρες του Κόλπου, ιδιαίτερα το Κουβέιτ, για επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών υποδομών.

Όπως επισημαίνει, το Διεθνές Δίκαιο επιτρέπει στο Ιράν να απαντά σε επιθέσεις που, όπως ισχυρίζεται, εκκινούν από εδάφη τρίτων χωρών. Η θέση αυτή επαναλαμβάνει τη γνωστή επιχειρηματολογία της Τεχεράνης, σύμφωνα με την οποία αμερικανικές επιχειρήσεις υποστηρίζονται από στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον Κόλπο.

Αντίδραση από τις χώρες του Κόλπου

Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Κουβέιτ Αμπντουλάχ αλ Σάγι απορρίπτει τους ιρανικούς ισχυρισμούς, χαρακτηρίζοντάς τους επανάληψη της ιρανικής προπαγάνδας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι περισσότερες αμερικανικές επιθέσεις προέρχονται από τα αεροπλανοφόρα George W. Bush και Abraham Lincoln, τα οποία επιχειρούν κοντά στις ιρανικές ακτές, και όχι από στρατιωτικές βάσεις χωρών του Κόλπου.

Επιπλέον, οι κυβερνήσεις της περιοχής, όπως σημειώνει, έχουν διαβεβαιώσει την Τεχεράνη ότι δεν επιτρέπουν τη χρήση του εδάφους τους για επιθετικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν παρουσιαστεί αποδείξεις που να τεκμηριώνουν το αντίθετο.

Πίεση προς την Ουάσιγκτον μέσω των συμμάχων

Κατά τον Αλ Σάγι, η ιρανική στρατηγική στοχεύει να δημιουργήσει πίεση στις χώρες του Κόλπου, ώστε να ασκήσουν επιρροή στις Ηνωμένες Πολιτείες για τον τερματισμό του πολέμου.

Ωστόσο, θεωρεί ότι η τακτική αυτή δύσκολα θα αποδώσει, καθώς ο  Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν φαίνεται να συντονίζει τις στρατιωτικές του αποφάσεις με τις κυβερνήσεις της περιοχής.

Παράλληλα, οι επιθέσεις σε εγκαταστάσεις αφαλάτωσης, ύδρευσης και ηλεκτροδότησης, ειδικά μέσα στο καλοκαίρι, επιβαρύνουν κυρίως τους αμάχους και ενισχύουν τη διπλωματική απομόνωση του Ιράν.

Στόχος η αποφυγή γενικευμένου πολέμου

Παρόμοια εκτίμηση διατυπώνει ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Κατάρ Αμπντουλάχ Μπάνταρ αλ Οτάιμπι. Όπως αναφέρει, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε το Ιράν επιθυμούν μια ολοκληρωτική πολεμική σύγκρουση και γι’ αυτό επιλέγουν προσεκτικά τους στόχους τους.

Η αποφυγή επιθέσεων σε αμερικανικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη ανεφοδιασμού αποσκοπεί στο να μην προκληθεί ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση. Παράλληλα, η Τεχεράνη επιλέγει στόχους σε χώρες του Κόλπου, εκτιμώντας ότι οι κυβερνήσεις τους είναι απίθανο να εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο.

Ο κίνδυνος ευρύτερης ανάφλεξης

Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η στρατηγική αυτή ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Εάν κάποια ιρανική επίθεση προκαλέσει μεγάλες απώλειες αμάχων σε κράτος του Κόλπου, οι ισορροπίες ενδέχεται να αλλάξουν και η σύγκρουση να διευρυνθεί.

Επιπλέον, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να δίνει ιδιαίτερη σημασία στα Στενά του Ορμούζ, επιδιώκοντας  σύμφωνα με ειδικούς  να μετατρέψει το στρατηγικό αυτό πέρασμα από πλεονέκτημα του Ιράν σε μέσο πίεσης προς την Τεχεράνη.

Σημειώνεται ότι, την ίδια στιγμή, η στάση των Χούθι στην Υεμένη, που μέχρι στιγμής αποφεύγουν γενικευμένη εμπλοκή, αυξάνει την πίεση προς το Ιράν να διαχειριστεί μόνο του το μεγαλύτερο μέρος της αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με πληροφορίες από Al Jazeera

ΣΧΟΛΙΑ
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
0 /50
0 /2000
YouTube thumbnail