Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 οσονούπω φτάνει στο τέλος του. Την Κυριακή (19/07), στον τελικό στο MetLife Stadium, θα γίνει η στέψη του επόμενου Παγκόσμιου πρωταθλητή. Φεύγει ένα Μουντιάλ με πολλές ανατροπές και αρκετές εκπλήξεις. Ή μήπως όχι;
Βέβαια, οι αποκλεισμοί της Γερμανίας στους «32» από την Παραγουάη και της Βραζιλίας από τη Νορβηγία στους «16» ενισχύουν την αρχική άποψη. Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Και εν προκειμένω, της κορώνας, που δείχνει πως τέσσερις πρώην βασιλιάδες ζητούν πίσω το θρόνο.
Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία και Αργεντινή, ούσες παγκόσμιες πρωταθλήτριες, επιδιώκουν ανά περίπτωση είτε να πάρουν πίσω τα σκήπτρα τους είτε να τα διατηρήσουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι επίδοξοι σφετεριστές (Μαρόκο, Νορβηγία, Βέλγιο και Ελβετία) εξαλείφθηκαν και πλέον πρόκειται για μία μάχη αμιγώς γαλαζοαίματων.
Αυτή είναι μόλις η τρίτη φορά στην ιστορία των Μουντιάλ που όλες οι χώρες οι οποίες απαρτίζουν την τελική τετράδα της διοργάνωσης, έχουν κατακτήσει το πολυπόθητο τρόπαιο. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990. Και το πρώτο ήταν εκείνο στο οποίο θεάθηκε η καλύτερη Εθνική ομάδα όλων των εποχών.
Questa sarà la terza volta nella storia dei Mondiali in cui tutte e 4 le semifinaliste hanno vinto almeno una Coppa del Mondo.
1970 – Italia, Germania, Uruguay, Brasile
1990 – Italia, Argentina, Germania, Inghilterra
2026 – Francia, Spagna, Inghilterra, Argentina
Prestigio.
— OptaPaolo (@OptaPaolo) July 12, 2026
Η καλύτερη εθνική ομάδα όλων εποχών και το παιχνίδι του… αιώνα
Μεξικό, 1970, ένατο Παγκόσμιο Κύπελλο. Σκηνές ασπρόμαυρες και πρωταγωνιστές με στυλ ανάλογο της εποχής χορεύουν με την μπάλα στα πόδια, παρασύροντας όλους τους φιλάθλους στους ρυθμούς τους. Είδη μουσικής; Πολλά, αλλά αυτό που υπερισχύει στο τέλος έναντι των άλλων είναι η σάμπα.
Η Βραζιλία, γεμάτη αστέρες στο ενεργητικό της, όπως οι Ριβελίνο, Πελέ, Κάρλος Αλμπέρτο και Ζαϊρζίνιο, κατοικοεδρεύει στη χώρα της Κεντρικής Αμερικής. Πραγματοποιεί το 3/3 στον όμιλο κόντρα σε Αγγλία, Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία. Προκρίνεται άνετα, σκοράροντας ακατάπαυστα.
Επόμενος αντίπαλος το Περού στα προημιτελικά. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου, τελικό αποτέλεσμα 4-2. Ριβελίνο, Τοστάο και Ζαϊρζίνιο στέλνουν τη Σελεσάο συστημένη στους «4», εκεί όπου τους περιμένει μία παλιά γνώριμη, η Ουρουγουάη. Στο μεταξύ, από τις υπόλοιπες διασταυρώσεις, Δυτική Γερμανία και Ιταλία συγκρούονται επίσης στα ημιτελικά.
Κοινό στοιχείο των χωρών που απαρτίζουν την τελική τετράδα είναι η στόφα του πρωταθλητή, καθώς όλες έχουν σηκώσει το τρόπαιο κατά το παρελθόν. «Σκουάντρα Ατζούρα» και «μάνσαφτ» χαρίζουν θέαμα, πάθος και συγκινήσεις σε έναν αγώνα που χαρακτηρίζεται μέχρι και σήμερα ως το παιχνίδι του αιώνα.
Η γείτονος χώρα προηγείται στο σκορ από το γκολ του Μπονινσένια στο 8’. Στη συνέχεια, οι «Ατζούρι», εφαρμόζοντας το αγαπημένο τους κατενάτσιο, δίνουν την μπάλα στον αντίπαλο.
Ο χρόνος κυλά υπέρ τους, η αναμέτρηση φτάνει στη λήξη της. Ώσπου ο Σνέλινγκερ, με μία προβολή, ισοφαρίζει και στέλνει το ματς στην παράταση. Αυτό που ακολούθησε από εκεί και έπειτα δεν έχει προηγούμενο.
Στο 94’ ο Γκερντ Μίλερ δίνει προβάδισμα στην ομάδα του. Τότε ξεκίνησε η καταιγίδα των γκολ. Με το πέρας τεσσάρων λεπτών, η Ιταλία ισοφαρίζει με τον Μπούρνιτς και λίγο πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης, στο 104’, περνάει ξανά σε θέση οδηγού στην αναμέτρηση χάρη στο τέρμα του Ρίβα (3-2).
Οι Γερμανοί, ωστόσο, δεν πτοούνται. Ο Μίλερ στο 110’ χτυπά εκ νέου και φέρνει στα ίσια την αναμέτρηση. Η χαρά τους, όμως, δεν κρατάει πολύ, καθώς ένα λεπτό μετά ο Ριβέρα διαμορφώνει το τελικό 4-3 και τηλεμεταφέρει τη χώρα του στον τελικό.
Απέναντί της, η Βραζιλία, η οποία προηγουμένως είχε πάρει μία άτυπη ρεβάνς για τον χαμένο τελικό του 1950 στην έδρα της, το περίφημο Μαρακανάσο, απέναντι στη Σελεστέ, επικρατώντας με 3-1.
Η «Σελεσάο», ούσα το απόλυτο φαβορί και εκμεταλλευόμενη την κούραση της αντιπάλου της, με σκόρερ τους Πελέ, Γκέρσον, Ζαϊρζίνιο και Κάρλος Αλμπέρτο, κερδίζει τους Ιταλούς με σχετική ευκολία (4-1) και κατακτά το τρόπαιο.
Ο… λαοπλάνος Μαραντόνα
Για να βρεθούν τέσσερις πρώην κατακτητές του τίτλου στα ημιτελικά του Μουντιάλ χρειάστηκε να περάσουν 20 έτη. Τότε, στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στην Ιταλία (1990), η Αγγλία, η Δυτική Γερμανία, η Αργεντινή και η οικοδέσποινα, ούσες πρώην πρωταθλήτριες, συμπλήρωναν το καρέ στους «4» της διοργάνωσης.
Η «Αλμπισελέστε» του μάγου Μαραντόνα μπορεί να πέρασε από τον όμιλό της ως τρίτη, κόντρα σε Ρουμανία, Καμερούν και Σοβιετική Ένωση, αλλά στη συνέχεια, κόντρα στη Βραζιλία στους «16» και μετέπειτα στους «8», έδειξε την απαιτούμενη σοβαρότητα και προκρίθηκε στα ημιτελικά. Βέβαια, για να συμβεί αυτό χρειάστηκε η καθοριστική συμβολή του Γκοϊκοετσέα στα πέναλτι απέναντι στη Γιουγκοσλαβία (0-0 κ.δ., 3-2 πέν.).
Στα ημιτελικά, αντίπαλος ήταν η «Σκουάντρα Ατζούρα». Στη Νάπολη, εκεί όπου ο Ντιεγκίτο αναφερόταν ως Θεός. Σαφώς και ο πανούργος άσος το εκμεταλλεύτηκε. Δεν δίστασε να φέρει ένα ολόκληρο έθνος σε εσωτερική διαμάχη.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του τουρνουά δήλωνε: «Ζητάνε για μια βραδιά από τους Ναπολιτάνους να γίνουν Ιταλοί, ενώ τις άλλες 364 μέρες του χρόνου τους αποκαλούν “Τερόνι”», έναν υποτιμητικό τίτλο για τους αγρότες του ιταλικού Νότου.
Ωστόσο, δεν σταμάτησε εκεί. Απευθυνόμενος στους υποστηρικτές του, είπε: «Να θυμάστε ότι για τους υπόλοιπους Ιταλούς δεν είστε κομμάτι της χώρας…».
Πράγματι, δεν ακούστηκε κανένα αποδοκιμαστικό σύνθημα, καμία γιούχα προς την Αργεντινή. Ο κόσμος στις κερκίδες ήταν ουδέτερος. Η Ιταλία προηγήθηκε με τον Σκιλάτσι στο 17’. Κάποιοι πανηγύρισαν, άλλοι πάλι όχι.
Το ίδιο συνέβη και στην ισοφάριση των Λατινοαμερικανών με το τέρμα του Κανίγια στο 67’. Το κοινό παρέμεινε διχασμένο. Η αναμέτρηση έληξε ισόπαλη 1-1. Το παιχνίδι οδηγήθηκε στα πέναλτι. Ο ήρωας Γκοϊκοετσέα εμφανίστηκε ξανά. Απέκρουσε τις εκτελέσεις των Ντονατόνι και Σερένα και έδωσε τη δυνατότητα στον αρχηγό του να κρίνει την πρόκριση από την άσπρη βούλα. Όντως, ο… δημαγωγός Μαραντόνα ευστόχησε και η Αργεντινή βρέθηκε στον τελικό της Ρώμης.
Η σφριγηλή Δυτική Γερμανία
Στο άλλο ζευγάρι του ημιτελικού, η Δυτική Γερμανία, σε μία επεισοδιακή αναμέτρηση, επικράτησε επίσης στα πέναλτι της Αγγλίας. Η «μάνσαφτ», καθοδηγούμενη από τον Φραντς Μπεκενμπάουερ, αφού τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της, απέκλεισε κατά σειρά την Ολλανδία (2-1) στους «16» και την Τσεχοσλοβακία (1-0) στους «8», για να βρεθεί στους «4». Απέναντί της, τα «Τρία Λιοντάρια», τα οποία επανήλθαν σε ημιτελικά για πρώτη φορά από το 1966, οπότε και κατέκτησαν το τρόπαιο.
Οι Βρετανοί, κόντρα σε μία τρομερή ομάδα με παίκτες όπως ο Λόταρ Ματέους και ο Γιούργκεν Κλίνσμαν, παρουσιάστηκαν άκρως ανταγωνιστικοί. Μπορεί στο 60’ να βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο εξαιτίας του γκολ του Μπρέμε, αλλά απάντησαν με το τέρμα του Λίνεκερ στο 80’. Ακολούθησαν παράταση και πέναλτι. Ψυχραιμότεροι στη ψυχοφθόρα διαδικασία παρουσιάστηκαν οι Γερμανοί, κερδίζοντας με 5-4.
Στον μεγάλο αγώνα της Ρώμης, το σύνολο του Μπεκενμπάουερ, σε ένα φτωχό σε θέαμα παιχνίδι, επικράτησε της Αλμπισελέστε με 1-0, χάρη στο πέναλτι του Μπρέμε στο 85’.
Τώρα, 36 έτη μετά, ξανά τέσσερις πρώην πρωταθλήτριες διασταυρώνουν τα ξίφη τους με έπαθλο μία θέση στον τελικό. Οι ισορροπίες είναι λεπτές, το μέταλλο του νικητή ίδιο. Εσείς σε ποιον ποντάρετε;
Νικόλας Παναγόπουλος
