Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ ήταν μαχητικός, αποδεικνύοντας την τρομερή κατάσταση που βρίσκεται, αλλά ο Γιάνικ Σίνερ μοιάζει να είναι σε άλλο επίπεδο. Ο Ιταλός παρά το γεγονός πως έχασε το πρώτο σετ, έκανε την πλήρη ανατροπή και τελικά επικράτησε με 3-1 σετ (6-7, 7-6, 6-3, 6-4). Με αυτόν τον τρόπο, «κάθισε» στο θρόνο του Wimbledon για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Σε αμφότερες τις περιπτώσεις ο Σίνερ έφτασε στην κορυφή, όντας το νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης. Το εν λόγω στατιστικό είχε επιτευχθεί, προηγουμένως, μόλις τρεις φορές στην ιστορία του αθλήματος. Σε ηλικία 24 ετών, ο Ιταλός φρόντισε να γίνει μέλος μίας… elite παρέας.
Ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής της δεκαετίας του ’90
Για να βρούμε πότε ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του αθλήματος, που ένας τενίστας κατέκτησε τουλάχιστον δύο διαδοχικές φορές το Wimbledon χρειάζεται να ανατρέξουμε στις αρχές της δεκαετίας του 90. Εκεί, θα βρούμε τον θρυλικό Πιτ Σάμπρας.
Ο Αμερικάνος είχε τεράστια παράδοση στο Όπεν της Μεγάλης Βρετανίας και για πολλά χρόνια το όνομά του συνδεόταν άρρηκτα με την διοργάνωση. Τον Απρίλιο του 1993 βρέθηκε για πρώτη φορά στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης. Λίγους μήνες αργότερα, επιβεβαίωσε το λόγο που βρισκόταν εκεί, επικρατώντας με 3-1 σετ του Κούριερ. Έτσι, στέφθηκε πρωταθλητής του πιο διάσημου τουρνουά για την επιφάνεια του γρασιδιού.
Έναν χρόνο αργότερα, επανέλαβε τον θρίαμβο από την ίδια θέση της κατάταξης. Μπορεί το 1995 να κατέκτησε για τρίτη φορά το Wimbledon, αλλά ήταν στο νούμερο 2 του κόσμου. Ο Σάμπρας δεν σταμάτησε εκεί, καθώς την τετραετία 1997-2000 ήταν πυραυλοκίνητος και έφτασε σε ισάριθμες κατακτήσεις, όντας στην κορυφή του ταμπλό.
Ο βασιλιάς του Wimbledon
Τη «σκυτάλη» από τον Σάμπρας, πήρε ο Ρότζερ Φέντερερ. To ρόλο του διάδοχου-κυρίαρχου, τον υπηρέτησε επάξια ο Ελβετός, καθώς μέτρησε οκτώ τίτλους που αποτελεί αριθμό-ρεκόρ για τη διοργάνωση.
Ο Φέντερερ ξεκίνησε το ιστορικό σερί το 2003, χωρίς όμως να βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου. Την αμέσως επόμενη σεζόν, βρέθηκε στο νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης για πρώτη φορά στην καριέρα του και αφού δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς… κατέκτησε το Wimbledon, κερδίζοντας με 3-1 σετ τον Ρόντικ.
Την ίδια ακριβώς κατάληξη είχαν και οι επόμενες τρεις χρονιές, με τον Ελβετό να φτάνει τις πέντε συνεχόμενες κατακτήσεις. Την μονοτονία ή πιο απλά την κυριαρχία, έμελλε να «σπάσει» ο Ράφαελ Ναδάλ το 2008, αφού σε έναν συγκλονιστικό τελικό επικράτησε με 3-2 σετ, μετά από σχεδόν έξι ώρες αγώνα!
Ο σπουδαίος Τζόκοβιτς έκανε «last dance» ή όχι;
Ο τενίστας με τον οποίο ισοβαθμεί ο Σάμπρας στον αριθμό κατακτήσεων είναι ο Νόβακ Τζόκοβιτς. Ο Σέρβος τενίστας βρίσκεται στην κορυφή με το αδιανόητο αριθμό των 24άρων Grand Slam και το γρασίδι αποτελούσε παραδοσιακά μία από τις αγαπημένες του επιφάνειες.
«Σεφτέ» έκανε το 2011, αφού κέρδισε με 3-1 τον Ναδάλ και την επόμενη μέρα βρέθηκε στην κορυφή της κατάταξης. Σε δύο περιπτώσεις ο «Νόλε» κατέκτησε το Wimbledon σε διαδοχικές χρονιές, όντας το νούμερο 1. Αρχικά, ήταν η διετία 2014-2015 για να ακολουθήσουν οι… εύκολες επικρατήσεις το 2021, 2022, απέναντι σε Μπερετίνι και Κύργιο.
Μένει να φανεί αν ο «Νόλε» θα δώσει ακόμη μία παράσταση στο Όπεν της Μεγάλης Βρετανίας την επόμενη χρονιά, όταν και θα διανύει το 40ο έτος του.
Ο Γιάνικ Σίνερ μπήκε σε ένα κλειστό «κλαμπ», που αποτελείται από τους τρεις τενίστες, με τις περισσότερες κατακτήσεις όσον αφορά στο Wimbledon. Ο Ιταλός βρίσκεται ακόμα σε πολύ καλή ηλικία (24 ετών), οπότε έχει όλο το χώρο και το χρόνο να μεγαλουργήσει και γιατί όχι να φτάσει ή ακόμα και να ξεπεράσει τους προαναφερθέντες θρύλους του αθλήματος.
Κωνσταντίνος Κοντογεώργος
