Μια μαγική πανσέληνος φώτισε το Σούνιο, δημιουργώντας ένα καθηλωτικό σκηνικό γύρω από τον επιβλητικό Ναό του Ποσειδώνα. Η πανσέληνος ανέτειλε εντυπωσιακά πάνω από το Αιγαίο, σηματοδοτώντας το φινάλε του Μαΐου με τον πιο ατμοσφαιρικό τρόπο.
Η αποψινή αυλαία του μήνα συνοδεύτηκε από ένα σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο, το περίφημο «Μπλε Φεγγάρι» (Blue Moon), που χάρισε στους παρατηρητές ένα μοναδικό θέαμα. Το φεγγάρι εμφανίστηκε γύρω στις 20:36 και παρέμεινε ορατό καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας 1ης Ιουνίου.
Τι είναι το «Μπλε Φεγγάρι»
Παρά την ονομασία του, το φεγγάρι δεν αποκτά πραγματικά μπλε χρώμα. Ο όρος είναι καθαρά αστρονομικός και μεταφορικός, καθώς «Μπλε Φεγγάρι» αποκαλείται η δεύτερη πανσέληνος που συμβαίνει μέσα στον ίδιο ημερολογιακό μήνα.
Δεδομένου ότι ο κύκλος ανάμεσα σε δύο πανσελήνους διαρκεί περίπου 29,53 ημέρες, κάθε δύο με τρία χρόνια εμφανίζονται δύο πανσέληνοι στον ίδιο μήνα — μία στην αρχή και μία στο τέλος του. Αυτό ακριβώς συνέβη και τώρα, κάνοντας το φαινόμενο ιδιαίτερα ξεχωριστό.
Η ιστορία πίσω από τον όρο
Ο σύγχρονος ορισμός του «Μπλε Φεγγαριού» καθιερώθηκε ύστερα από μια παρερμηνεία του αμερικανικού περιοδικού Sky & Telescope τον Μάρτιο του 1946. Η ερμηνεία αυτή αναπαράχθηκε το 1980 από τη ραδιοφωνική εκπομπή Stardate, αντικαθιστώντας τον παλαιότερο ορισμό που αναφερόταν στην ύπαρξη τεσσάρων πανσελήνων μέσα σε μία εποχή.
Η σπανιότητα του φαινομένου έχει περάσει και στη γλώσσα. Στα αγγλικά, η έκφραση «once in a blue moon» περιγράφει κάτι που συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια, δηλαδή «μια στο τόσο».
Πότε το φεγγάρι γίνεται πραγματικά μπλε
Αν και σπάνιο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η Σελήνη αποκτά πράγματι γαλαζωπή απόχρωση. Αυτό δεν οφείλεται σε αστρονομικά αίτια αλλά σε ατμοσφαιρικές διαταραχές, όταν μεγάλα σωματίδια σκόνης ή καπνού αιωρούνται στην ατμόσφαιρα και διαχέουν το φως.
Στην ιστορία έχουν καταγραφεί λίγα τέτοια περιστατικά. Το 1883, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα, το φεγγάρι φαινόταν μπλε για περίπου δύο χρόνια. Το ίδιο συνέβη το 1950-1951 λόγω μεγάλων δασικών πυρκαγιών στη Σουηδία και τον Καναδά, ενώ γαλαζωπές αποχρώσεις παρατηρήθηκαν επίσης μετά τις εκρήξεις των ηφαιστείων στο Όρος της Αγίας Ελένης (1980) και στο Πινατούμπο (1991).