H περιουσιακή βάση του ΑΔΜΗΕ σήμερα αγγίζει τα 3,3 δισ. ευρώ και – μέσω της εν εξελίξει αύξησης μετοχικού κεφαλαίου – αναμένεται να υπερδιπλασιαστεί μέσα στην προσεχή πενταετία, τόνισε ο Αντιπρόεδρος του ΑΔΜΗΕ κ. Ιωάννης Μάργαρης, μιλώντας στο 11ο Energy Transition Symposium της HAEE.
Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μία δύσκολη στροφή της ενεργειακής μετάβασης, με κάθε επόμενο βήμα να γίνεται όλο και πιο απαιτητικό δεδομένου ότι πλέον στο ηλεκτρικό σύστημα λειτουργούν 18 GW ΑΠΕ καθώς και ότι ούτε η Ελλάδα ούτε η Ευρώπη έχουν βρει ακόμα τον τρόπο να αναπτύξουν τα δίκτυα με την ταχύτητα που απαιτεί η ενεργειακή μετάβαση, αναδεικνύοντας τους χρόνους αδειοδοτήσεων ως έναν από τους βασικότερους παράγοντες που καθορίζουν τον ρυθμό ανάπτυξης κρίσιμων ηλεκτρικών υποδομών. Ωστόσο τόνισε ότι ο Διαχειριστής έχει καταφέρει να αναπτύξει το σύστημα μεταφοράς πολύ πιο γρήγορα από σχεδόν όλους τους Ευρωπαίους διαχειριστές. «Αν συγκρίνουμε το μέγεθος, τα κεφάλαια και τη βιομηχανική ιστορία της Ελλάδας με χώρες όπως η Γαλλία ή η Ιταλία, οι διασυνδέσεις που έχουμε ήδη υλοποιήσει και σχεδιάσει αποτελούν πραγματικό ρεκόρ. Παρά τις δυσκολίες και τις αβεβαιότητες σε διεθνές επίπεδο, ο ΑΔΜΗΕ βρίσκει τρόπους να εξασφαλίζει τον έγκαιρο προγραμματισμό και υλοποίηση των έργων του,», ανέφερε.
Υπογράμμισε πάντως ότι τα έργα ανάπτυξης του συστήματος υψηλής τάσης απαιτούν ένα σταθερό Δεκαετές Πρόγραμμα Ανάπτυξης, το οποίο δεν κλονίζεται εύκολα από συγκυρίες, όπως οι ενεργειακές κρίσεις ή αλλαγές σε πολιτικό και ρυθμιστικό επίπεδο, καθώς απαιτεί μακροχρόνιο σχεδιασμό και ισχυρά χρηματοδοτικά εργαλεία με τράπεζες και ευρωπαϊκά ταμεία.
Αναφέρθηκε επίσης στις τεχνολογίες αποθήκευσης, οι οποίες είναι απαραίτητες «για μια ομαλή αγορά, χωρίς έντονη μεταβλητότητα», στην οποία οι επενδύσεις σε ΑΠΕ θα είναι όσο το δυνατόν πιο βιώσιμες.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, χαρακτήρισε τον ΑΔΜΗΕ – όπως και τον ρόλο των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς γενικότερα- ως βραχίονα εξωτερικής πολιτικής. «Οι διαχειριστές συστημάτων στην Ευρώπη αποτελούν κρίσιμες υποδομές που λειαίνουν τις σχέσεις των κρατών με το διεθνές περιβάλλον» υπογράμμισε, αναλύοντας το δίκτυο των υφιστάμενων και των μελλοντικών διεθνών διασυνδέσεων της Ελλάδας με τις γειτονικές χώρες στην ηπειρωτική Ευρώπη, όπως η δεύτερη διασύνδεση με την Ιταλία, καθώς και τα έργα που αναπτύσσει και σχεδιάζει ο Διαχειριστής στην Ανατολική Μεσόγειο.
