Οι συνθήκες εργασίας έχουν αλλάξει πολύ μέσα στο 2020 και κανείς δεν ξέρει πού ακριβώς θα οδηγήσει όλο αυτό. Ο Σου Γουέιπινγκ, ένας κινέζος πολυεκατομμυριούχος, έφτιαξε το δικό του όραμα για τον κόσμο της εργασίας μετά την πανδημία: χιλιάδες «office pods», ατομικά γραφεία, όπου ο κάθε εργαζόμενος θα εργάζεται μέσα σε ένα κουβούκλιο τριών τετραγωνικών μέτρων.

Ο Σου θεωρεί ότι η πανδημία θα έχει τόσο μεγάλες επιπτώσεις στην εργασία ώστε μετατρέπει 20 νεόκτιστα κτίρια - γραφεία στο Ανατολικό Λονδίνο σε χιλιάδες ατομικά γραφεία. Μέσα σε αυτά, εκτός από το γραφείο και την καρέκλα, υπάρχει νεροχύτης, βραστήρας, ψυγειάκι, φούρνος μικροκυμάτων, μεγάλη οθόνη και ένα πτυσσόμενο τραπέζι. Ο κινέζος μεγιστάνας επένδυσε 1,7 δισ. στερλίνες για τη δημιουργία αυτών των κτιρίων στο Ανατολικό Λονδίνο και πιστεύει πως εκεί μπορούν να στεγαστούν 10.000 εργαζόμενοι, ο καθένας μέσα στο ατομικό του κουβούκλιο.

Η εταιρεία του πέρασε χρόνια διαπραγματευόμενη την αναβάθμιση της περιοχής Royal Albert Docks, που βρίσκεται δίπλα στο αεροδρόμιο των Ντόκλαμτς. To σχέδιο εγκρίθηκε το 2015 από τον τότε πρωθυπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον και τον κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ. Η ανάπτυξη του Ανατολικού Λονδίνου ήταν πολύ δημοφιλές σχέδιο, εξηγεί ο Σου, και ήδη στην πρώτη φάση του είχαν νοικιαστεί τα μισά από τα 21 κτίρια που κατασκευάστηκαν. Ομως μετά χτύπησε ο κορωνοϊός και μόνο μία εταιρεία εγκαταστάθηκε εκεί. Η πανδημία ήταν το τελευταίο σε μια μεγάλη λίστα προβλημάτων που αντιμετώπισε το σχέδιο μέχρι την ολοκλήρωσή του. Ο Σου λέει πως πέρασε κάθε μέρα μετά το ξέσπασμα της πανδημίας σκεπτόμενος πώς θα εξασφαλίσει το μέλλον της επένδυσής του. «Κατέληξα ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου κάποιος μπορεί να εργάζεται με ασφάλεια και να μειώσουμε την έκθεση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, προσφέροντάς του παράλληλα όλες τις ευκολίες».

 

Η απάντηση στην οποία κατέληξε είναι το ατομικό γραφείο, όπου οι εργαζόμενοι μπορούν να δουλεύουν κοντά ο ένας στον άλλο, απομονωμένοι ταυτόχρονα στον προσωπικό τους χώρο. «Θα αλλάξουμε εντελώς το περιβάλλον του γραφείου», σχολιάζει ο κινέζος επιχειρηματίας, θεωρώντας ότι οι χώροι αυτοί συνδυάζουν τα καλύτερα στοιχεία της εργασίας από το σπίτι με τις ανέσεις και τη συνεργασία ενός παραδοσιακού γραφείου. «Μέσα στο κουβούκλιο ο εργαζόμενος μπορεί να κάνει τη δουλειά του αλλά και να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει. Στη μια πλευρά του ατομικού γραφείου υπάρχει ένας πολυλειτουργικός τοίχος, με καφετιέρα, ψυγειάκι και κρεβάτι, τα οποία μπορούν να κρυφθούν όταν είναι ώρα για δουλειά».

Το πρωτότυπο θα παρουσιαστεί σε έκθεση μέσα στους επόμενους δύο μήνες και εκείνος περιμένει ότι την ίδια περίοδο θα αρχίσουν εταιρείες να νοικιάζουν τους νέους χώρους - θα υπάρχουν 2.000 κουβούκλια. Το κόστος των ατομικών γραφείων θα κυμαίνεται μεταξύ 800 και 1.600 στερλινών (880-1.750 ευρώ) ανά μήνα. Ανά άτομo θα είναι περίπου 20% με 50% πιο ακριβό από έναν παραδοσιακό χώρο γραφείου. «Στόχος μας είναι πελάτες που δεν επιθυμούν να επιστρέψουν σε αυτά που ξέραμε», εξηγεί ο Σου. «Παρότι η κυβέρνηση καλεί τους εργαζομένους να επιστρέψουν στα γραφεία τους, εκείνοι δεν επιστρέφουν διότι φοβούνται».

Η δημοσιογράφος Ανα Κοντρά-Ράντο που ασχολείται με εργασιακά θέματα θεωρεί ότι τα ατομικά γραφεία ίσως αποτελέσουν τη λύση για μεγάλο αριθμό εργαζομένων έπειτα από μήνες που προσπαθούν να δουλέψουν με χαοτικό τρόπο από το σπίτι τους. «Ισως τελικά αυτό λειτουργήσει στο μέλλον. Ολοι ανησυχούν για τη συνύπαρξη με άλλους στο γραφείο και ίσως ενδιαφέρονται για κάτι που προσφέρει τόση ασφάλεια. Ομως δεν ξέρω πόσο ρεαλιστικό είναι ένα τόσο υψηλό ενοίκιο».

Ενα άλλο ζήτημα ασφαλείας, πιστεύει ο Σου, είναι οι ανελκυστήρες. «Τα κτίρια γραφείων έχουν συνήθως πολλούς ορόφους και όλοι οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν ασανσέρ. Είναι μικροί χώροι όπου συνωστίζονται πολλοί άνθρωποι». Τα δικά του κτίρια έχουν έξι ή επτά ορόφους και διαθέτουν πολύ φαρδιές σκάλες. Στα κτίρια αυτά υπάρχουν επίσης χώροι για εκτυπωτές, σκάνερ, κουζίνες, εστιατόρια και πλυντήρια. Κάθε όροφος θα έχει περίπου 18 κουβούκλια και θα υπάρχουν και χώροι για ντους. Ο Σου χαίρεται επειδή πιστεύει πως όλα αυτά θα ενθαρρύνουν τους εργαζομένους να περνούν περισσότερες ώρες στο γραφείο και έτσι θα αυξάνεται η παραγωγικότητά τους. Δεν είναι σίγουρο ότι οι εργαζόμενοι μοιράζονται τη χαρά του.