Verba volant, scripta manent –ελληνιστί, τα λόγια πετούν, αλλά τα γραπτά μένουν. Ωστόσο, ειδικά στην πολιτική, διατηρούνται ζωντανές και φράσεις που, έχοντας ειπωθεί εν βρασμώ, αποδεικνύονται ιδιαίτερα εύστοχες. Ενίοτε δε καταλήγουν να σημαίνουν κάτι πολύ διαφορετικό.
«Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι προχωρά», είχε πει προ καιρού ο Πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής και δη με ειρωνικά μαχητική διάθεση. Μόνο που η ειρωνεία έγκειται στο ότι η παρατήρηση τείνει δυστυχώς να αντιστραφεί.
Το 2015 η Αθήνα νόμιζε ότι μπορούσε να τα βάλει με το καραβάνι της ευρωζώνης, τρομάζοντας τους επιβαίνοντες κουτόφραγκους. Το επιχείρημα ήταν ότι η Ευρώπη δεν θα τολμούσε να πάει στα άκρα τη σύγκρουση με την Ελλάδα γιατί έτσι θα ρισκάριζε τη δική της νομισματική και οικονομική σταθερότητα. Είναι γνωστό τι έγινε. Το ευρωκαραβάνι συνέχισε και πέρασε πάνω από την κυβέρνηση Τσίπρα που οδηγήθηκε σε Μνημόνιο ΙΙΙ.
Το 2016 η ιστορία πάει να επαναληφθεί. Υποτίθεται ότι το καραβάνι των δανειστών –ιδίως δε οι Ευρωπαίοι –είναι πολύ απασχολημένο με το βρετανικό δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου και το ενδεχόμενο ενός Brexit για να μπει σε αντιπαράθεση με την Ελλάδα. Είναι όμως έτσι; Η προχθεσινή μεταμεσονύκτια διακοπή των συνομιλιών δεν δίνει τέτοια αίσθηση. Αντιθέτως, δείχνει ότι οι δανειστές τα βρόντηξαν γιατί εμφανίζονται ενωμένοι και αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν. Ακόμη χειρότερα: στις μεγάλες ξένες πρωτεύουσες, η εκτίμηση είναι ότι οι Βρετανοί –ξέροντας ποιο είναι το οικονομικό συμφέρον τους –θα πουν «ναι» στην Ευρώπη. Κάτι που σημαίνει ότι τον Ιούλιο η Ελλάδα θα στριμωχθεί άσχημα –όπως και πέρσι.
Το συμπέρασμα –με την άδεια του πρωθυπουργικού λογογράφου –είναι ότι τα σκυλιά, ακόμη κι αν γαβγίζουν, δεν μπορούν να δαγκώσουν. Ή, ακόμη χειρότερα, δεν μπορούν καν να τρομάξουν το καραβάνι.
Σχόλια
