Η ιστορία με τη διαρροή στο Wikileaks έχει ήδη δείξει τα αποτελέσματά της. Η χθεσινή αποχώρηση των κλιμακίων των δανειστών προκειμένου να «διαβουλευθούν με ασφάλεια» με τους ανωτέρους τους συνοψίζει την ανατροπή του κλίματος που ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο με τη δημοσίευση της υποκλοπής. Ανεξαρτήτως του ποιος ήταν ο φυσικός αυτουργός, το Μαξίμου ενοχοποιήθηκε επειδή έσπευσε να τη χρησιμοποιήσει ως εργαλείο για να αλλάξει τη δυναμική της αξιολόγησης. Το μόνο που κατάφερε ήταν να αναζωπυρώσει την ευρωπαϊκή καχυποψία του 2015. Την καχυποψία ότι η παρούσα ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργήσει εντός ευρωπαϊκού πλαισίου.
Πίστευε αλήθεια το κυβερνητικό επιτελείο ότι θα μπορούσε με αυτόν τον τρόπο να οδηγήσει σε έξοδο το ΔΝΤ; Πιο πιθανό είναι ότι χρειαζόταν ένα αφήγημα στο εσωτερικό, για να φορτίσει τις μπαταρίες της συμπολίτευσης ενόψει των δύσκολων ψηφοφοριών που έρχονται. Πέτυχε όντως να στοιχίσει τον φίλιο Τύπο και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη γραμμή περί συνωμοσίας του ΔΝΤ. Αλλά ταυτόχρονα έδειξε ότι, πέραν της συσπείρωσης του στενού κομματικού πυρήνα, δεν είναι σε θέση να αλλάξει το πολιτικό κλίμα. Μια σύγκρουση με όρους «εθνικοαπελευθερωτικούς» εναντίον των δανειστών δεν μπορεί να λειτουργήσει στο πολιτικό περιβάλλον του 2016. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν έχουν τα ερείσματα που τους επέτρεψαν να πάνε πέρυσι σε δημοψήφισμα βασιζόμενοι σε μια τέτοια πλατφόρμα. Αν στο εξωτερικό η επιχείρηση Wikileaks επανασυσπείρωσε το μπλοκ των δανειστών, στο εσωτερικό εξελίχθηκε ως καρικατούρα της καμπάνιας του δημοψηφίσματος.
Μέτρα στα χαρτιά
Δεν είναι όμως η πιο επικίνδυνη καρικατούρα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ανθρώπων που έχουν λάβει μέρος σε μνημονιακές διαπραγματεύσεις, ο κίνδυνος τώρα είναι ότι όλοι βιάζονται –όλοι, εκτός του ΔΝΤ –να κλείσουν την αξιολόγηση. Το Προσφυγικό και η δοκιμασία του βρετανικού δημοψηφίσματος καθιστούν το ελληνικό πρόβλημα παρωνυχίδα. Ενοχλητική μεν, αλλά όχι ζωτικής σημασίας. Η συγκυρία αυτή σε συνδυασμό με την κόπωση των Ευρωπαίων με την Ελλάδα δημιουργεί το έδαφος για να συμφωνηθούν μέτρα εκτός οικονομικής λογικής, απλώς για να κλείσει –διάβαζε «να προσπεραστεί» –άρον άρον η ελληνική εκκρεμότητα. Πρόκειται για νούμερα που βγαίνουν μόνο στα χαρτιά –αυτά που ο Τόμσεν στην υποκλαπείσα συνομιλία χαρακτηρίζει «Mickey Mouse stuff».
Η αξιωματική αντιπολίτευση φαίνεται να έχει επίγνωση του κινδύνου ότι το πακέτο που ετοιμάζεται να κλείσει ο Τσίπρας με την ανοχή της Ευρώπης δεν θα είναι απλώς σκληρό. Θα είναι Μίκι Μάους. Δηλαδή ατελέσφορο. Σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση, η προσδοκία ψυχολογικής ανάκαμψης με το πέρας της αξιολόγησης θα διαψευστεί μόλις αρχίσουν να δαγκώνουν οι φόροι –άμεσοι και έμμεσοι.
Μετά το «φύγετε»
Το ερώτημα είναι τι παραπάνω μπορεί να κάνει η αξιωματική αντιπολίτευση από το να ζητάει εκλογές; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δοκίμασε με προσωπική του δήλωση on camera στα μέσα της εβδομάδας να αυξήσει την πίεση στην κυβέρνηση. Επί της ουσίας περιορίστηκε σε επαναδιατύπωση της έκκλησης για εκλογές. Ηταν το αίτημα για εκλογές μια πρόωρη κορύφωση της αντιπολιτευτικής τακτικής της ΝΔ;
Στο περιβάλλον του Μητσοτάκη διατυπώνεται η βεβαιότητα ότι το «φύγετε» δεν ήταν σύνθημα για κομματική συσπείρωση, αλλά απηχεί ένα αίτημα πλειοψηφικό στην κοινωνία. Εκφράζεται ωστόσο ο προβληματισμός μήπως πρέπει να σταλεί ένα ακόμη πιο ηχηρό μήνυμα: να πει καθαρά η ΝΔ ότι είναι έτοιμη να διεκδικήσει εδώ και τώρα τη διακυβέρνηση προκειμένου να κλείσει η ίδια την αξιολόγηση. Ετσι θα διέλυε, λένε, οριστικά την υποψία ότι περιμένει χαιρέκακα να επωμιστεί ο Τσίπρας το κόστος των μέτρων που ο ίδιος ο Μητσοτάκης προβλέπει ότι θα τραυματίσουν θανάσιμα την πραγματική οικονομία.
Ακόμη κι αν η ΝΔ κλιμακώσει τη ρητορική του «φύγετε», δεν είναι καθόλου πιθανό ότι θα επηρεάσει την ευστάθεια της κυβέρνησης. Στους κύκλους του προέδρου της ΝΔ κανείς δεν διακινδυνεύει πρόβλεψη για τις αντοχές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ούτε πιστεύουν στο σενάριο ότι ο Τσίπρας στήνει μια σύγκρουση με τους δανειστές προκειμένου να αποδράσει εκλογικά. Αντιθέτως. Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι η ομάδα του Μαξίμου θα επιχειρήσει να διαφυλάξει την εξουσία της με κάθε μέσο. Κι ότι η τακτική που ακολουθεί δεν έχει γυρισμό. Οσο θα μεγαλώνει η ανασφάλειά της τόσο θα καταφεύγει στον ανορθόδοξο πόλεμο.
Σχόλια
