Η Ελλάδα μετά το 2007 βρίσκεται στη δίνη και στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς σε ένταση κρίσης, που έχει τη διεθνή, την ευρωπαϊκή και την εθνική πτυχή της.
Από το ξέσπασμα της κρίσης το 2008 παρήλθαν περίπου δύο χρόνια (κυβέρνηση ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή, την περίοδο 2008 - 2009) αδράνειας και απραξίας με τεράστιες αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες και ασύμμετρες καταστάσεις στους δημοσιονομικούς δείκτες (έλλειμμα, χρέος κ.λπ.) της εθνικής οικονομίας. Ετσι ανέτοιμες, αμέριμνες, άβουλες και μοιραίες μπήκαν η χώρα, η οικονομία και η κοινωνία στο «τρίγωνο των Βερμούδων» της τρισδιάστατης κρίσης, έχοντας διαμορφωθεί το υπόστρωμα των Μνημονίων. Ομως κατά παράδοξο και αδιανόητο τρόπο η περίοδος της ΝΔ 2007 - 2009 μένει στη σκιά και στο απυρόβλητο.
Η ΝΔ και οι ΑΝΕΛ, με τη στάση και τη σιωπή τους, έχουν κάθε λόγο να συγκαλύπτουν την ευθύνη του Κώστα Καραμανλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας γιατί σφυρίζουν αδιάφορα και στρώνουν το μαγικό χαλί της συγκάλυψης των ευθυνών της ΝΔ και του Κώστα Καραμανλή; Οι σκοπιμότητες και οι αλληθωρισμοί της Αριστεράς ήταν και είναι προφανείς, γιατί είχαν στόχο τον στιγματισμό, τη συρρίκνωση και τη λεηλασία του ΠΑΣΟΚ.
n Στη χρονική περίοδο 2010 - 2015, η χώρα, η οικονομία και η κοινωνία μπήκαν με τις «συνταγές» του ΔΝΤ και της τρόικας στον «αρκτικό κύκλο» των παγετώνων του 1ου Μνημονίου (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου), του 2ου Μνημονίου (με κυβερνήσεις συνεργασίας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ και ΔΗΜΑΡ με πρωθυπουργούς τον Λουκά Παπαδήμο και τον Αντώνη Σαμαρά) και του 3ου Μνημονίου (με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα).
Ας μην ξεχνάμε ότι μετά το Ζάππειο 1 και το Ζάππειο 2 του Αντώνη Σαμαρά και της ΝΔ και ύστερα από τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 ήρθε το 2ο Μνημόνιο.
Μετά το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ και μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, το παραπλανητικό δημοψήφισμα του Ιουλίου και ύστερα από επτά μήνες «πρώτη φορά Αριστερά» ήρθε το 3ο Μνημόνιο.  
Ανεξάρτητα από αυτή την πρωτόγνωρη ζοφερή κατάσταση, η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (80%) πασχίζει να αποτρέψει τα χειρότερα. Ξορκίζει με κάθε τρόπο την πιθανότητα ενός Grexit και την επιστροφή στη δραχμή.  
Η συντριπτική πλειονότητα αρνείται κάθε δίλημμα, κάθε πρόταση και κάθε πρωτοβουλία που περιθωριοποιεί την Ελλάδα και την ωθεί έξω από την Ενωμένη Ευρώπη, έξω από τον πυρήνα της ζώνης του ευρώ.
Η επικίνδυνη ρευστότητα στη νευραλγική και εύφλεκτη περιοχή των Βαλκανίων και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο εκπέμπει σήματα συναγερμού. Οι συνακόλουθες ανοιχτές προκλήσεις κατά της χώρας μας και η κλιμάκωση των μεταναστευτικών και προσφυγικών κυμάτων βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πια διαισθάνεται και γνωρίζει πολύ καλά ότι κάθε γεωπολιτική, γεωοικονομική και πολιτισμική υποβάθμιση και απομόνωση από τις δομές και τους θεσμούς της Ευρώπης καθιστά την πατρίδα μας αδύναμη, εκτεθειμένη και ευάλωτη.
n Σε αυτή την κρίσιμη καμπή με αδιαπραγμάτευτο το ιστορικό κεκτημένο μας στην Ευρώπη, οι δυνάμεις του δημοκρατικού και ευρωπαϊκού τόξου οφείλουν να συνδιαμορφώσουν ανεξάρτητα από τις διαφορές τους μια εθνική γραμμή με δεσμευτικό ορίζοντα τετραετίας για μια βιώσιμη λύση εξόδου από την κρίση και τα Μνημόνια. Αυτή η αδήριτη ανάγκη προϋποθέτει διάλογο, συνεννόηση και συνεργασία για να οικοδομηθούν στέρεες και ευρύτατες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις χωρίς διπλές στρατηγικές, αμφισημίες και αμφιθυμίες.
Προϋποθέτει συνεκτικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης, ανάπτυξης και απασχόλησης με συγκεκριμένους στόχους, μετρήσιμα αποτελέσματα και χρονοδιαγράμματα πρωτοβουλιών και αποφάσεων. Το πρώτο δείγμα γραφής μπορεί να είναι η συγκρότηση μιας ικανής, έμπειρης και αποτελεσματικής Εθνικής Ομάδας Διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση και δραστική απομείωση του δημοσίου χρέους.
Οι εκλογές είναι μπροστά μας. Λίγες μέρες απομένουν. Το μήνυμα, που χρέος έχουν να ενστερνιστούν όλα τα κόμματα και οι πρόεδροι - αρχηγοί τους, έχει τρεις συμβολικές λέξεις «Μόνο μαζί μπορούμε» γιατί η ελπίδα απαιτεί συνεργασίες.
n Μετά τις εκλογές όλοι θα αναμετρηθούν με αυτή τη στρατηγική δέσμευση του διαλόγου, των συναινέσεων και της συνεργασίας.  Χωρίς αυτήν τα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα και της ΝΔ του Βαγγέλη Μεϊμαράκη με τη λέξη «αύριο» και τη λέξη «μπροστά» θα σημαίνουν βήματα προς το χθες και προς τα πίσω.
n Το ΠΑΣΟΚ - και η Δημοκρατική Παράταξη - έχει πληρώσει δυσβάσταχτο και δυσανάλογο πολιτικό και εκλογικό λογαριασμό για τον χειρισμό της κρίσης. Ανεξάρτητα από τα λάθη, τις αδυναμίες και τις παραλείψεις του η συμβολή του να κρατηθεί η Ελλάδα όρθια μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη και την ευρωζώνη ήταν και είναι καθοριστική και καταλυτική. Η ύπαρξή του και η δυναμική του παρουσία μπορούν και πρέπει να καταστούν αναντικατάστατες.
n Οι αποφασιστικές πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ και της Φώφης Γεννηματά για τη συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ και κινήσεων πολιτών είναι ένα σημαντικό και αισιόδοξο βήμα για να σηματοδοτηθεί μια πατριωτική και ευρωπαϊκή δύναμη κρίσιμη, χρήσιμη και δημιουργική με λόγο αλήθειας, σε ώρα ευθύνης.
Η μοναδική λύση είναι μια συντεταγμένη έξοδος από τα Μνημόνια, με συνεκτικό, αξιόπιστο εναλλακτικό σχέδιο με μεταρρυθμίσεις και αλλαγές για την οικονομία, την κοινωνία, το κράτος και τους θεσμούς.
n Αυτή η μοναδική λύση προϋποθέτει σταθερή, στιβαρή και αποτελεσματική διακυβέρνηση τετραετίας με ευρύτατη συνειδητή καθαρή στήριξη στη Βουλή από τα κόμματα του δημοκρατικού και ευρωπαϊκού τόξου, με λαϊκή αποδοχή και ευρύτατη κοινωνική συναίνεση.
n Την Κυριακή στις 20 Σεπτεμβρίου οι πολίτες με την ψήφο τους αποφασίζουν. Τα αποτελέσματα θα δείξουν τι θέλει ο λαός, πώς και με ποιους.
Τη Δευτέρα στις 21 Σεπτεμβρίου οι πρόεδροι και τα κόμματα καλούνται να απαντήσουν εάν μπορούν, τι μπορούν, πώς και με ποιους. Με εθνική αυτογνωσία και πολιτική - κοινωνική αυτοσυνείδηση όλοι μας οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι με τις αυταπάτες του κακέκτυπου και αδύναμου δικομματισμού, με τις χίμαιρες για τις αυτοδυναμίες τους και με τα παραπλανητικά, «ύπουλα» διλήμματα για την πρωτιά των σκιαμάχων μονομάχων, η ελπίδα γίνεται λεπίδα. Ενα δίκοπο μαχαίρι για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Ο αναγραμματισμός μιας λέξης σηματοδοτεί δύο ριζικά διαφορετικές αλήθειες, δύο διαφορετικούς κόσμους, δύο διαφορετικούς δρόμους.
Η ελπίδα ταυτίζεται με τον δρόμο της εξόδου από την κρίση και από τα Μνημόνια με αδιαπραγμάτευτο το ιστορικό και ασφαλές κεκτημένο της ισότιμης και ενεργής συμμετοχής της στο γίγνεσθαι της Ενωμένης Ευρώπης και της ευρωζώνης.
Η λεπίδα ταυτίζεται με τον δρόμο του Grexit, την άτακτη χρεοκοπία και την επιστροφή στη δραχμή, που ισοδυναμεί με εθνική, οικονομική και κοινωνική καταστροφή.   
Ο Κώστας Λαλιώτης είναι υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Ολόκληρο το κείμενο της παρέμβασής του δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα των «ΝΕΩΝ», tanea.gr
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από