[Αιχμές] Οι αντιμνημονιακοί τελειώνουν με το Μνημόνιο…

Το φυλλορρόημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, με τρεις βουλευτές να έχουν φύγει τον τελευταίο μήνα και άλλους δυο-τρεις να παίρνουν σειρά, δεν αποτελεί έκπληξη: κόμματα που βάσισαν την ύπαρξή τους στο Mνημόνιο, που μιλούσαν για κατακτητές Γερμανούς και δωσίλογους Ελληνες είναι αναμενόμενο να οδηγούνται στη διάλυση καθώς η ελληνική οικονομία κάνει βήματα προς την ομαλότητα.

Ανάλογη αναμένεται να είναι και η τύχη του ναζιστικού μορφώματος που εκτοξεύτηκε εκλογικά λόγω της οργής προς το πολιτικό σύστημα: οι φυλακίσεις βουλευτών της Χρυσής Αυγής αναμένεται να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα στο κόμμα του μίσους. Είναι προφανές ότι όταν η πραγματική οικονομία θα αρχίσει να πατάει στα πόδια της, οι μαυροντυμένοι φουσκωτοί του Μιχαλολιάκου θα χάσουν τη «λάμψη» τους – ποιος σοβαρός άνθρωπος ενδιαφέρεται για νυχτερινές παρελάσεις και στρατιωτικά αγήματα, όταν πρωί πρωί έχει να πάει στη δουλειά του;

Για να έρθει όμως σύντομα στα ίσια της η ελληνική οικονομία χρειάζεται και τη βοήθεια της Ευρώπης. Απαιτείται η ρύθμιση του τεράστιου ελληνικού χρέους, ώστε να γίνει και πάλι βιώσιμο. Απαιτείται και η ίδια η Ευρώπη να μπει σε γρηγορότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Απαιτείται πρώτα απ’ όλα η Γερμανία να εγκαταλείψει τη σιδηρά πειθαρχία στα δημοσιονομικά και να αναθερμάνει με περισσότερα κονδύλια τις αγορές.

Αυτό επιχείρησε να πει ξανά και ξανά ο πρόεδρος Ομπάμα στην καγκελάριο, αυτό ζητούν οι συγκυβερνώντες με την κυρία Μέρκελ Σοσιαλδημοκράτες και αυτό προσπαθεί να κάνει πράξη ο Ματέο Ρέντσι, ο νέος πρωθυπουργός της τέταρτης σε ισχύ οικονομίας της Ευρώπης.

Η ισχυρότερη προειδοποίηση προς την καγκελάριο για την άνοδο της Ακροδεξιάς και του ευρωσκεπτικισμού ήταν η εκλογική έκρηξη του Εθνικού Μετώπου της Μαρίν Λεπέν – που έφθασε ακόμη και να εκλέξει δημάρχους στις πρόσφατες γαλλικές αυτοδιοικητικές εκλογές.

Αν και με μεγάλη καθυστέρηση, η Γερμανία δείχνει να αλλάζει, επιτέλους, ρότα ενόψει ευρωεκλογών. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι αργά. Ούτε για μας ούτε για την Ευρώπη.