«Ελλάδα δεν είναι μόνο Μύκονος και συρτάκι.
Όταν στον Τούρκο προσφέρεις ευκαιρίες για να γνωρίσει τον Έλληνα και τον πολιτισμό του, αντιλαμβάνεται πόσα μας συνδέουν» λέει το τουρκικό συγκρότημα «Ανθρωπιά»
Η αγάπη των μελών του τουρκικού χορευτικού συγκροτήματος «Ανθρωπιά» για τους χορούς της Ελλάδας γέμισε τις προάλλες με κόσμο το Πολιτιστικό Κέντρο Μπεσίκτας στην Κωνσταντινούπολη. «Οι λαοί μας έχουν παρόμοιες βιωματικές καταστάσεις. Πέρασαν από εμφύλιους πολέμους, πραξικοπήματα, έζησαν φοιτητικές εξεγέρσεις με ανθρώπινες απώλειες. Έχουμε τόσα κοινά. Όχι μόνο το ούζο ή τη ρακή, αλλά και το γεγονός ότι οι δύο λαοί θρήνησαν αδικοχαμένα παιδιά τους. Από τη μία τον Ντενίζ Γκεζμίς και από την άλλη τον Σωτήρη Πέτρουλα», λέει στα «ΝΕΑ» ο ιδρυτής της 24μελούς τουρκικής χορευτικής ομάδας «Αntropia Greek Dances Εnsamble», Τζεμάλ Αττίλας. Η παράσταση «Κalimera Εllada- Ηomage to Greece» ήταν ένα χορευτικό ηχοθέαμα με 30 παραδοσιακούς χορούς από πολλές περιοχές της Ελλάδας, αλλά και προβολή δίωρου ντοκιμαντέρ «με μιαν Ελλάδα όχι ιδιαίτερα προβεβλημένη στους Τούρκους».
«Οι Τούρκοι ελάχιστα πράγματα γνωρίζουν για τους ελληνικούς χορούς. Οι περισσότεροι ξέρουν το συρτάκι ή το ζεϊμπέκικο. Αρκετοί υποστηρίζουν πως οι δύο αυτοί χοροί είναι “αντιγραφές” τουρκικών. Σ΄ αυτό ακριβώς το σημείο ήταν πολύ σημαντικό να πάρει μια ιδέα ο τουρκικός λαός από τον πλούτο των ελληνικών χορών. Γνωρίζοντάς τους, θα αρχίσουν να μαθαίνουν και να ενδιαφέρονται για την ελληνική κουλτούρα».
LΙΝΚ
http://www.antropia.org.
Πώς όμως ο τσάμικος, ή ο ποντιακός πυρρίχιος, για παράδειγμα, μπορούν να συνεισφέρουν στην κατανόηση των δύο λαών; Δυστυχώς, κατά το παρελθόν, κρατικοί παράγοντες εξάλειψαν σχεδόν κάθε ίχνος διαφορετικών πολιτισμών που κάποτε συνυπήρχαν στην Ανατολία. Στην πλειονότητά τους οι σημερινοί Τούρκοι αγνοούν ότι οι Πόντιοι έζησαν για αιώνες στη Μαύρη Θάλασσα έχοντας δημιουργήσει τον δικό τους ξεχωριστό πολιτισμό, ή ότι στα μικρασιατικά παράλια, στη Σμύρνη ιδιαιτέρως, ήταν κυρίαρχος ο ελληνικός πολιτισμός. Βλέπουμε όμως πως τα τελευταία χρόνια καταβάλλονται πολλές προσπάθειες για να χυθεί άπλετο φως σ΄ αυτή την πραγματικότητα.
Το χορευτικό συγκρότημα, που ιδρύθηκε μόλις πέρσι, κέντρισε το ενδιαφέρον των 700 θεατών στην Πόλη. «Πολλοί μας ρωτούσαν τι έλεγε το τραγούδι του ικαριώτικου και απαντούσαμε πως διηγείται την ιστορία ενός ξενιτεμένου που έχει ελπίδα ότι μια μέρα θα επιστρέψει, θα παντρευτεί τη γυναίκα που αγαπά και μαζί θα χορέψουν τον χορό αυτό. Και διαπίστωναν πόσα κοινά έχουν οι άνθρωποι που ζουν στις δύο πλευρές του Αιγαίου και ότι αυτό θα μπορούσε να τραγουδιέται και σ΄ ένα τουρκικό χωριό».
Ο Τζεμάλ πιστεύει πως οι παραδοσιακοί χοροί μπορεί να γίνουν «κοινή γλώσσα» μεταξύ των δύο λαών. «Η προσέγγιση μέσα από μια τυπική φολκλορική φόρμα δεν έχει νόημα, διότι θα αντιμετωπιστούν ως μουσειακό είδος και επομένως δεν θα έχουν την παραμικρή απήχηση. Οι ελληνικοί χοροί είναι ζωντανό φαινόμενο, ίσως από τους τελευταίους εναπομείναντες παραδοσιακούς χορευτικούς πολιτισμούς της Ευρώπης. Από την άλλη, ένας τέτοιος χορός είναι το ιδανικό μέσο για να διηγηθείς μια ελληνική ιστορία στον τουρκικό λαό. Νομίζω πως έτσι μπορούμε να διαχειριστούμε τις διαφορές και τις αντιπαλότητες μεταξύ των δύο λαών. Μια κατάσταση φαινομενικά ενοχλητική μπορεί να φτάσει σε συμπάθειες, αν συνδυαστεί με τον κατάλληλο χορό».
Τα μέλη του συλλόγου «Ανθρωπιά» (10 άνδρες και 14 γυναίκες, ηλικίας 19 έως 48 ετών) γνωρίζουν ελάχιστα, έως καθόλου, τουρκικούς χορούς. «Γι΄ αυτό άλλωστε λεγόμαστε “Ομάδα Ελληνικών Χορών”», εξηγεί ο Τζεμάλ Ατίλα. Ίσως στο μέλλον, λέει, εμπλουτίσει το ρεπερτόριό τους και με τουρκικούς. Για την ώρα σχεδιάζουν να δώσουν παράσταση στην Ελλάδα τον ερχόμενο χειμώνα. «Θέλουμε να δείξουμε στους Έλληνες ότι δεν τους χορεύουμε απλώς, αλλά τους νιώθουμε και ότι τους έχουμε συστήσει και στους Τούρκους. Δεν χορεύουμε μόνο για την ελληνοτουρκική φιλία, αλλά για μια καλύτερη Ελλάδα και μια καλύτερη Τουρκία».
«Η λέξη Υunan προκαλούσε προβλήματα»
Οι δυσκολίες για τον Τζεμάλ Αττίλα και την ομάδα «Ανθρωπιά» να κεντρίσουν τον ενδιαφέρον των Τούρκων πολιτών ήταν πολλές. «Αν μιλήσεις για “Υunan Danslari”, δηλαδή ελληνικούς χορούς, Θεέ μου! Πρέπει να είναι κανείς τρελός για να κάνει κάτι τέτοιο στην Τουρκία. Διότι ότι εμπεριέχει τη λέξη “Υunan” μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Ακούσαμε να λένε ότι “προωθούμε την κουλτούρα του εχθρού” ή να ρωτούν γιατί χορεύουμε ελληνικούς χορούς όταν υπάρχουν τόσοι όμορφοι τουρκικοί. Κάποτε χορεύαμε με άγχος, μήπως κάποιος διακόψει την εκδήλωση. Τα πράγματα πάντως βελτιώνονται, όσο κατανοούμε τους Έλληνες».
