Είναι, λοιπόν, καιρός να μιλήσουμε αναλυτικά για τον χαφιέ. Οι ονομασίες αφθονούν. Πλούσια η γλώσσα μας, επιδέξιος και λίγο επιδειξίας ο συγγραφέας, δεν θα ήταν δυνατόν να λείπει απ΄ το γραφείο του ένα καλό λεξικό συνωνύμων: προδότης, καταδότης, καρφί, ρουφιάνος (…) Η καθομιλουμένη στρέφει την προσοχή της σε ό,τι αφθονεί. Κι αυτό που κυρίως αφθονεί στην κοινωνία μας είναι ο χαφιές, ο μεγάλος παραγκωνισμένος της λογοτεχνίας, στοιχείο καθοριστικό για την πολιτική μας ιστορία, τη δημοσιογραφία, την πολιτική, τις εργασιακές και ερωτικές μας σχέσεις.
(απόσπασμα από το βιβλίο)