«Όλα έρχονται στην ώρα τους» απαντά ο Βασίλης Σκουλάς για το αν η συνάντησή του με τον Μάριο Τόκα ήρθε την κατάλληλη στιγμή με αφορμή το νέο τους CD «Άσπρο μαντήλι ανέμιζε». Επαγγελματίας λυράρης από τα 12 χρόνια του, ο Βασίλης Σκουλάς έχει ριζώσει για τα καλά στα Ανώγεια και στο μουσικό του στέκι «Ντελίνα», γιατί όπως λέει «οι μεγάλες αγάπες δεν εγκαταλείπονται».


Τέσσερις δεκαετίες στον χώρο της κρητικής μουσικής και του έντεχνου τραγουδιού. Κέρδη και ζημίες;

Το μεγάλο κέρδος από την παρουσία μου στη μουσική είναι η εκτίμηση και η αγάπη του κόσμου.

Η συνάντησή σας με τον Μάριο Τόκα ήρθε την κατάλληλη στιγμή ή μήπως άργησε;

Όλα έρχονται στην ώρα τους. «Άσπρο μαντήλι ανέμιζε». Σε ποιον θα το αφιερώνατε και γιατί;

Σε αυτούς που ακούνε την καλή ελληνική μουσική. «Η πιο μεγάλη μοναξιά» είναι…

Αυτή που δεν επιλέγεις εσύ. «Πέρνα με απέναντι στο φως». Πού σας ταξιδεύει; Στην αισιόδοξη πλευρά της ζωής.

Έχετε ριζώσει για τα καλά στα Ανώγεια. Δεν σας ξελόγιασε ποτέ η Αθήνα; Με γοητεύει η μουσική κουλτούρα του τόπου μου και η ιστορία του. Επισκέπτομαι την Αθήνα για λόγους επαγγελματικούς.

Τα «Άγρια πουλιά» γιατί σας συγκινούν;

Μου θυμίζουν τους υπερήφανους και ελεύθερους ανθρώπους. Επαγγελματίας λυράρης από τα 12 χρόνια σας. Τι σημαίνει για σας η λύρα;

Είναι η προέκταση της ψυχής μου.

Σε ποιον οφείλετε τα πρώτα σας επαγγελματικά βήματα; Στη μουσική του τόπου μου και στην προσωπική καλλιτεχνική ανησυχία. Ανωγειανές κοντυλιές με τον Θανάση Σταυρακάκη και τον Νίκο Ξυλούρη. Τι έχετε κρατήσει από εκείνη τη συνεργασία;

Την ωραιότητα των αναμνήσεων.

Και από τα «Τραγούδια του σίδερου και του νερού» του Γιάννη Μαρκόπουλου;

Υπήρξαν ιδιαίτερα σημαντικό βήμα για την παρουσία μου στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι.

Όταν θυμάστε τον Μιχάλη Σκουλά, τι σας έρχεται στον νου;

Η πληθωρικότητα της προσωπικότητάς του και η μουσική του δύναμη είναι στοιχεία που όρισαν τον μουσικό μου κόσμο.

Και από τον λαϊκό ζωγράφο Αλκιβιάδη Σκουλά ή Γρυλιό, τι κουβαλάτε στην καρδιά σας;

Τη σοφία του και τον καλλιτεχνικό του οίστρο. Την «Ντελίνα» (στα Ανώγεια Ρεθύμνου) θα την εγκαταλείπατε ποτέ;

Οι μεγάλες αγάπες δεν εγκαταλείπονται. Κρητικά γλέντια και πανηγύρια τότε και σήμερα; Κάθε εποχή έχει το μεγαλείο της.

Ποιος σας έπεισε να τραγουδήσετε έντεχνο; Η ψυχή μου. Ένα τραγούδι που έχετε ζηλέψει και θα θέλατε να είχατε τραγουδήσει εσείς πρώτος;

Η πρωτιά είναι έννοια παρεξηγημένη. Ό,τι αγαπάμε γίνεται μέσα μας πρώτο.

Ένα στίχος που σας έχει σημαδέψει;

«Τα μάτια δεν καλοθωρούν στο μάκρεμα του τόπου, μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί η καρδιά τ΄ ανθρώπου».

Και μια μαντινάδα που τραγουδάτε κάθε βράδυ; «Πόσο αργούνε οι στιγμές όταν κανείς προσμένει και κάθε μια γλυκιά στιγμή πόσο γοργά διαβαίνει…».

Εάν κοιτάζατε προς τα πίσω, για ποια λάθη έχετε μετανιώσει;

Προτιμώ να σκέφτομαι θετικά χρησιμοποιώντας το παρελθόν ως εμπειρία ζωής.