Ό ταν, το 1935, πέθανε διαλυμένος από το ποτό ο Φερνάντο Πεσόα, 47 ετών, βρέθηκε στο σπίτι του μια κασέλα. Περιείχε 27.453 χειρόγραφα, πακεταρισμένα σε δεσμίδες, δεμένες προσεκτικά με σπάγκο, και τα οποία έφεραν διάφορες υπογραφές. Χάρη σ΄ αυτό το καταχωνιασμένο, εν πολλοίς ανέκδοτο υλικό- γράφει ο Ταμπούκι- μπήκε με τρόπο παράδοξο και σχεδόν παράνομο ο Πεσόα στο παλάτι της Αθανασίας. Πάνω από πενήντα χρόνια συνεχίζεται η καταγραφή και η ταξινόμηση των κειμένων, ενώ η έρευνα έχει εντοπίσει 72 υπογραφές.

Ο Οκτάβιο Πας προσπάθησε να σκιαγραφήσει κάποιες πλευρές του Πορτογάλου ποιητή με τα πολλά πρόσωπα: «Αγγλομανής, μύωψ, ευγενής, αλλοπαρμένος, άνθρωπος με χιούμορ που δεν χαμογελάει ποτέ και μας παγώνει το αίμα, εφευρέτης άλλων ποιητών και εξολοθρευτής του εαυτού του. Μυστηριώδης σαν το φεγγάρι το καταμεσήμερο, σιωπηλό φάντασμα του πορτογαλικού μεσημεριού».

Ο Πεσόα την καινοτομία των ετερωνύμων που εισάγει στα βιβλία του την αποδίδει στις ιδιότητες του χαρακτήρα του: «στα φαινόμενα και στη φυσική και διαρκή μου τάση προς την αποπροσωποποίηση και την προσποίηση». Και μέσω του ετερωνύμου του Σοάρες δηλώνει: «Είμαι η μοναδική σκηνή όπου παρελαύνουν συγγραφείς δίνοντας παραστάσεις».

Βασική πηγή: F.Ρ.:«Θαλασσινή ωδή», εισ.-μτφ. Μαρία Παπαδήμα,περ.«Ποίηση» 11/1998. Γ.Ζ.

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ