ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004


«Θαμπή» αλλά ακόμα λαμπερή είναι η Αθήνα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του
2004 λέει ο Πέτρος Συναδινός, δρ αρχιτέκτων πολεοδόμος, πρώην διευθύνων
σύμβουλος ΟΕΟΑ Αθήνα 2004. Ο μαθητής του αείμνηστου Κανδύλη και μέλος της
ομάδας που σχεδίασε τον ολυμπιακό φάκελο της πόλης, τονίζει πως η Αθήνα μέχρι
στιγμής δεν βρίσκεται πιο πίσω στον μεταολυμπιακό σχεδιασμό σε σύγκριση με τα
παλαιότερα βήματα της Βαρκελώνης και του Σίδνεϊ, αλλά επιμένει στον «τρίτο
δρόμο» ως επιλογή της Ελλάδας στο ολυμπιακό γίγνεσθαι.








Μπορεί να γίνει σήμερα η Αθήνα, «Βαρκελώνη»;


Όχι!


Πού χάθηκε η ευκαιρία;


Φοβάμαι πώς «έσπασε» το ηθικό της πόλης μας. Είναι τελείως διαφορετικές οι
δομές της καταλανικής κοινωνίας.


Ολυμπιακοί της Ελλάδας, αλλά η Βαρκελώνη είναι το πρότυπο...


Οργανώσαμε άριστους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά η Βαρκελώνη κατάφερε να οργανωθεί
η ίδια.


Πώς θα έπρεπε να είναι σήμερα η Αθήνα;


Έδρα μεγάλων αθλητικών οργανώσεων, de facto πρωτεύουσα πόλη του διαλόγου για
τον αθλητισμό, το μέλλον του Ολυμπισμού, με δεκάδες παράλληλα αθλητικά και
πολιτιστικά γεγονότα.


Στο βιβλίο σας «Ο Αγώνας μιας Πόλης» αναφέρεστε στον «τρίτο δρόμο». Τι
εννοείτε;


Εννοώ το προφανές: οι χιλιάδες Έλληνες μηχανικοί και οι άλλοι επιστήμονες που
μένουν στο περιθώριο, πρέπει να γίνουν σεβαστοί και αποδεκτοί από την
κοινωνία. Η ραχοκοκαλιά των Αγώνων της Αθήνας δεν λύγισε, κι αυτό χάρη στα
βήματα που διδάχθηκαν και δίδαξαν οι δυνάμεις του τόπου.


Υπάρχει το ανθρώπινο υλικό που θα μπορούσε να διαχειριστεί αυτή την
επιλογή;


Ασφαλώς και υπάρχει! Νομίζει μάλιστα ότι πλεονάζει, ενώ η αλήθεια είναι πως
παραμένει αναξιοποίητο...


Ελλάδα που «δανείζει» το brand name Ολυμπιακοί Αγώνες, ή Ελλάδα που
πληρώνει ακριβά τα δικαιώματα στη Λωζάννη;


Μια δυνατή Ελλάδα στο Πεκίνο του 2008, στο Λονδίνο του 2012, πείθει τη διεθνή
κοινή γνώμη, δηλαδή τον μόνο δυνητικό σύμμαχό μας, ότι μπορεί να είναι ο
διαχρονικός εγγυητής της Ολυμπιακής Ιδέας, ώστε με τον καιρό αυτή η πεποίθηση
να αποκτήσει τα θεσμικά χαρακτηριστικά που επιθυμούμε.


Να «διεκδικηθούν» νομικά τα πνευματικά δικαιώματα των Ο.Α.;


Μου διαφεύγει ο λόγος αυτής της διεκδίκησης. Έχοντας αυτοδίκαια πνευματικά
δικαιώματα και ομολογημένη πρωτοκαθεδρία σε πλήθος περιπτώσεων, δεν βλέπω τους
μηχανισμούς που τα υποστηρίζουν. Περιοριζόμαστε σε ανάπτυξη «μαγαζιών» και όχι
σε ανάπτυξη αγορών.


Ποιο κομμάτι της ολυμπιακής κληρονομιάς σας συγκινεί;


Η αναπάντεχα «σύγχρονη» ωριμότητα των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Ο
εθελοντισμός, που ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Η ταχύτητα προσαρμογής της Αθήνας
σε αυτό το μείζον γεγονός.


Μια στιγμή που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;


Όταν έτρεξα με την Ολυμπιακή Φλόγα στο Φάληρο, μαζί με την κόρη μου Αλθαία.


Η αλλαγή κυβέρνησης επηρέασε τη μεταολυμπιακή αξιοποίηση;


Η αλλαγή κυβέρνησης συνέπεσε με την τελευταία εντατική φάση της προετοιμασίας.
Επί έξι μήνες η Ελλάδα συμπορεύθηκε πολιτικά. Από το τέλος του 2004 η
κατάσταση άλλαξε. Η ολυμπιακή κληρονομιά χωρίστηκε σε «φιλέτα» και «βαρίδια».
Έπρεπε να αντιμετωπιστεί διαφορετικά η «διανομή».


Μήπως τελικά δεν τα χρειαζόμασταν όλα αυτά τα ακριβά στάδια;


Δεν συμφωνώ. Αν το δείτε πρακτικά, δεν χρειαζόμαστε ουσιαστικά τίποτε
εμβληματικό, ακριβό και πάντοτε δύσκολο στη διαχείρισή του. Αν πιστεύουμε ότι
χρεωθήκαμε υποδομές που δεν χρειάζονται, τότε δεν αναπτύσσουμε ευρηματικές
λύσεις και τα βλέπουμε όλα μαύρα.


Πότε «ξεκλείδωσε» τις εγκαταστάσεις της στο κοινό η Βαρκελώνη;


Συγκριτικά, δεν βρισκόμαστε πίσω από τη Βαρκελώνη στη διαδικασία αξιοποίησης.
Κι εκεί, μόνον για το Ολυμπιακό Χωριό είχε προαναγγελθεί η χρήση.


Το Σίδνεϊ;


Τα ίδια και το Σίδνεϊ. Αλλά και οι δύο πόλεις έχουν την τύχη να βρίσκονται σε
ένα νομικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που διαθέτει τόλμη και ευελιξία.


«Τα στάδια στους ιδιώτες για να μη βαρύνουν το Δημόσιο». Συμφωνείτε;


Το Δημόσιο είναι εκπαιδευμένο να «χρεώνεται» ευθύνες, όχι να κερδίζει υπέρ του
δημοσίου συμφέροντος. Οι επωφελείς για το Δημόσιο συμφωνίες με τους ιδιώτες
είναι για την ώρα μονόδρομος.


Η Αθήνα έχασε την ολυμπιακή της λάμψη της ή όχι ακόμα;


Το κρύσταλλο της Αθήνας θάμπωσε, αλλά δεν ράγισε.


Τι θα κάνατε σήμερα στο Φάληρο αν είχατε τον πρώτο και τελευταίο λόγο;


Κτηματολόγιο! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φύγουν οι κάθε προέλευσης
καταπατητές.


Ο Κώστας Σκανδαλίδης ανακοίνωσε σχέδιο για να γίνει Βαρκελώνη η Αθήνα.
Είναι εφικτό;


Οι άνθρωποι υπάρχουν, τα μέσα υπάρχουν, η τεχνογνωσία υπάρχει. Η πολιτική
βούληση δεν υπάρχει. Εύχομαι στον Κώστα να κινηθεί χωρίς να λογαριάσει το
(συνήθως υπερτιμημένο) «πολιτικό κόστος».


Ποια πτυχή του σχεδιασμού του 2004 πέτυχε πλήρως;


Η μεγαλύτερη επιτυχία των Αγώνων, η απόκτηση εθνικής υπερηφάνειας και η
συλλογική δράση πραγματοποιήθηκαν χωρίς κανέναν απολύτως σχεδιασμό!


Μαθητεύσατε κοντά στον Κανδύλη. Το αποτέλεσμα ήταν κοντά στο όραμά του;


Ο Κανδύλης γνώριζε ότι κανένα σχέδιο που υλοποιείται δεν έχει επιτυχία αν δεν
αποκτήσει την αποδοχή του μεγάλου κοινού. Οι μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων και
οι νέες υποδομές της Αθήνας θα τον έκαναν ευτυχισμένο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από