«Τέσσερα χρόνια ήμουν στον δρόμο. Χτύπησα πόρτες στον Δήμο, στην Εκκλησία.
Κανείς δεν με βοηθούσε... Ύστερα από μία παρανομία έκανα φυλακή 9 μήνες. Τώρα,
μένω και εργάζομαι στη μη κυβερνητική οργάνωση Κλίμακα».





Παύλος Σαρηγιαννίδης. «Τέσσερα χρόνια που είμαι άστεγος, απευθύνθηκα στον
Δήμο, στην Εκκλησία, αλλά... κανείς δεν βοηθούσε»


Ο 28χρονος Παύλος Σαρηγιαννίδης είναι ένας από τους περίπου 17.000 αστέγους
της Ελλάδας και από τους λιγοστούς... τυχερούς: η οργάνωση του προσφέρει
ψυχολογική στήριξη και εργασία. Αντίθετα, οι περισσότεροι ζουν στον δρόμο, σε
ακατάλληλα ή πρόχειρα καταλύματα και ουδείς επίσημος κυβερνητικός φορέας
μεριμνά γι' αυτούς και δεν τους καταγράφει, όπως συμβαίνει σε πολλές
ευρωπαϊκές χώρες.


Επίσημος ξενώνας για αστέγους στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Μοναδικός χώρος
στέγασης είναι τα 2 ξενοδοχεία που μισθώνει ο Δήμος Αθηναίων, όπου σήμερα
μένουν περίπου 200 άστεγοι, 300 - 350 σιτίζονται στο Σεράφειο, ενώ περί τους
500 - 600 τρώνε κάθε απόγευμα στη δημοτική καντίνα.


Άγνωστο είναι όμως τι θα γίνει με τη στέγαση των 200 αστέγων, εάν τα
ξενοδοχεία σταματήσουν να τους φιλοξενούν επί μισθώσει. Στον πρόσφατο
διαγωνισμό που έκανε ο Δήμος για να ανανεώσει τη σύμβαση, εκδήλωσε ενδιαφέρον
μόνον ένα ξενοδοχείο! Έτσι, ο διαγωνισμός αναμένεται να επαναληφθεί.


«Δεν θέλουμε τους αστέγους»






Την ίδια στιγμή, προβλήματα αντιμετωπίζει ο Δήμος και στην εύρεση μόνιμου
χώρου για τη δημιουργία ξενώνα. Εδώ και ½ χρόνο αδυνατεί να βρει χώρο στις
περιοχές του Βοτανικού ή του Κολωνού, διότι αντιδρούν οι κάτοικοι. «Δεν
θέλουμε τους αστέγους», λένε. «Τοπικοί σύλλογοι μάλιστα έχουν στείλει και
έγγραφες διαμαρτυρίες στον Δήμο», λέει στα «NEA» η δημοτική σύμβουλος κ.
Αικατερίνη Κατσαμπέ-Μαρνέρη, υπεύθυνη μέχρι πρότινος των υπηρεσιών για τους
αστέγους. Σύντομα πάντως αναμένεται να λειτουργήσει μεγαλύτερος χώρος για τη
σίτιση των αστέγων.


Ενδεικτικό της έλλειψης επαρκούς μέριμνας για τους αστέγους στην Ελλάδα είναι
ότι τα στοιχεία που διαθέτει το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για την κατάσταση που
επιρατεί στη χώρα μας συγκεντρώνονται... κατ' εκτίμηση με τη βοήθεια μη
κυβερνητικών οργανώσεων. Αυτό τονίζεται άλλωστε και στην πρόσφατη έρευνά του
(Νοέμβριος 2004). Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, οι άστεγοι στην Ελλάδα -
περιλαμβάνονται και όσοι ζουν σε ακατάλληλα σπίτια, αυτοκίνητα - είναι περίπου
17.000.




Το πεζούλι - κουζίνα, το σκαλί - κρεβάτι



TO ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΡΟΣ της φροντίδας των αστέγων πέφτει στις λίγες μη
κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες όμως αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα.


H οργάνωση Κλίμακα με δυσκολία καταφέρνει να προσφέρει υπηρεσίες ψυχολογικής
στήριξης και σίτισης (το βράδυ) σε περίπου 40 άτομα. «Πολλές φορές, υπηρεσίες
της Πολιτείας, όπως το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας αλλά και
νοσοκομεία, στέλνουν αστέγους σ' εμάς!» τονίζει η κοινωνική λειτουργός της
οργάνωσης κ. Όλγα Κουκούλη. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε προκειμένου να τους
στηρίξουμε να επανενταχθθούν στην κοινωνία - πολλοί από τους οποίους έχουν
σοβαρά ψυχικά νοσήματα - αλλά δεν διαθέτουμε πολλές δυνάμεις».


Στοές, πλατείες καταστημάτων, προαύλια εκκλησιών είναι τα καθημερινά καταφύγια
των αστέγων. H Χριστίνα μένει σε ένα υπόστεγο εγκαταλελειμμένου καταστήματος
στην Ομόνοια. Το πεζουλάκι έχει μετατραπεί σε... κουζίνα για το κατσαρολάκι
της και το σκαλί σε... κρεβάτι για τις κουβέρτες της. «Είμαι τρία χρόνια στον
δρόμο. Βοηθήστε με να πάρω τα φάρμακά μου για την επιληψία...» εκλιπαρεί.


Άστεγη εδώ και τρία χρόνια είναι και η 50χρονη Αναστασία Μπελεδή.
«Οικογενειακοί λόγοι» την οδήγησαν στον δρόμο. «Έχω κοιμηθεί και σε παγκάκια,
αλλά εάν έχεις θέληση τα καταφέρνεις» λέει. Τώρα μένει σε φιλικά σπίτια και
της προσφέρεται βοήθεια από την Κλίμακα.

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ