H συζήτηση ανάμεσα στους έξι της συντροφιάς μας γινόταν όλο και πιο έντονη,

μετά τα πρώτα κρασιά και τα τσίπουρα, σε μπροστινό τραπέζι, με φόντο τη

θάλασσα, στην ψαροταβέρνα «H Τράτα» του Κλέαρχου Μπέλλου, στην παραλία της

Νέας Μάκρης. Θέμα της κουβέντας, ο τόπος καταγωγής του καθενός στην παρέα μας.

H Βάσω μιλούσε για την παλιά Αθήνα της μεταπολεμικής περιόδου. Ο Μανώλης

έπλεκε εγκώμιο για τη Σητεία και την Κρήτη. Ο Χρήστος και η Ναυσικά

προσπαθούσαν να συμφωνήσουν για τις ομορφιές της Λευκάδας και της Πάργας, η

Βάσω η νεώτερη (και φυσικά η ωραιότερη της συντροφιάς) μιλούσε για τα υπέροχα

τοπία στο Καρπενήσι και όλη την Ευρυτανία. Ο Στέλιος που καθόταν σε άλλο

τραπέζι δίπλα μας και συζητούσε με κάποιον φίλο του, όπως φάνηκε κρυφάκουγε τη

δική μας κουβέντα και σε κάποια στιγμή με πολύ τακτ μάς είπε: «Έχω γυρίσει

όλες τις περιοχές για τις οποίες μιλάτε, γιατί είμαι ελληνολάτρης. Όμως την

περιοχή μας, εδώ στη Νέα Μάκρη, την παραλία Μαραθώνα δεν τη συγκρίνω με άλλους

τόπους». Πρώτα ο Στέλιος αναφέρθηκε στον ιστορικό Μαραθώνα που είναι η πατρίδα

του, αλλά μας προκάλεσαν ενδιαφέρον όσα μας είπε για την περιοχή όπου

βρισκόμασταν εκείνη τη στιγμή και απολαμβάναμε τις γεύσεις της μαρίδας, της

σαρδέλας και άλλων ψαριών.

Μας θύμισε πως πριν από τον πόλεμο του ’40 υπήρχε ένας προσφυγικός οικισμός,

από οικογένειες που είχαν φθάσει μετά τον ξεριζωμό από το Λεβίσιο της Μικράς

Ασίας. Εκεί ήταν και το περίφημο καζίνο στην περιοχή του Αγίου Ανδρέα. Στα

πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950, στην έρημη (σχεδόν) παραλία της Νέας

Μάκρης άραζαν τα καΐκια, οι ψαράδες ξεψάριζαν τα δίχτυα, περιμένοντας τους

αγοραστές που ήταν κάτοικοι από περιοχές των Μεσογείων. Στην παραλία της Νέας

Μάκρης λειτουργούσαν τότε δύο ταβερνάκια: του Λευτέρη Κούρτη και του Γιάννη

Μαυρίκου, γνωστός ως Γιαννακού. H δεύτερη ταβέρνα βρίσκεται ακόμη σήμερα στο

ίδιο σημείο και τη λειτουργεί η εγγονή του Δέσποινα Πανουργιά. Στην ταβέρνα

του Γιαννακού τα καλοκαίρια παραθέριζε ο «άρχων» της ελληνικής δισκογραφίας, ο

Νίκανδρος Μηλιόπουλος, διευθυντής παραγωγής στο εργοστάσιο της Columbia στη

Ριζούπολη. Πολλές φορές φιλοξενούσε εκεί όπου έμενε, στο σπίτι του Νίκου

Ζαχαρόπουλου, τον Γιώργο Μητσάκη. Ένα βράδυ, τον Αύγουστο του 1956 – θυμάται ο

Στέλιος – είχαν πάει στην ταβέρνα του πατέρα του, στον Μαραθώνα, ο Μηλιόπουλος

με τον Μητσάκη. Τότε ο λαϊκός συνθέτης είχε και το μπουζούκι του και έκανε

πρόβα στο τραγούδι «Πάρε το δαχτυλίδι μου» που κυκλοφόρησε αργότερα και έγινε

επιτυχία με την Πόλυ Πάνου. Με αυτές τις αφηγήσεις του Στέλιου, η ώρα έφτασε 1

μετά τα μεσάνυχτα και η όμορφη και φιλική συντροφιά μας ευχαριστούσε τον

Κλέαρχο Μπέλλο και τη σύζυγό του Λαμπρινή για τις θαυμάσιες γεύσεις, την

περιποίηση, αλλά και την υποδειγματική καθαριότητα σε όλους τους χώρους της

ταβέρνας. Το μενού είναι πολύ πλούσιο και οι επιλογές για όλα τα οικονομικά

μεγέθη. Από το μενού μπορείτε να επιλέξετε: έντονα είδη από σαλάτες και άλλα

τόσα είδη ορεκτικών, οστρακοειδή και ψάρι πάντα φρέσκο, κυρίως από καΐκια του

Νοτίου Ευβοϊκού αλλά και από τα κυκλαδονήσια: μαρίδα, γαύρος, αθερίνα,

σαρδέλα, κουτσομούρα, γλώσσα, λαβράκια, μπαρμπούνια, λιθρίνια, φαγκρόπουλα,

συναγρίδες, σφυρίδα, ξιφίας, πλούσια επιδόρπια και ποικιλία εμφιαλωμένων

κρασιών.

Ψαροταβέρνα «H TPATA» (Κλέαρχος Μπέλλος), Λεωφόρος Ποσειδώνος 30 –

παραλία Νέας Μάκρης, τηλέφωνο 22940-94.794.