H ζωντάνια της νέας γενιάς δεν επισκιάστηκε από τη χθεσινή σοβαρότητα – ή

σοβαροφάνεια – της παρουσίασης, από τα υπουργεία Πολιτισμού και Παιδείας, του

προγράμματος-φεστιβάλ «Πάμε σινεμά;». Ο λόγος δικαιωματικά ανήκε στους ίδιους

τους μαθητές-δημιουργούς…

«Ο φετινός ταμίας» τιτλοφορεί την ταινία της η ομάδα του 1ου Ενιαίου Λυκείου

Βύρωνα. Το στόρι έχει να κάνει με το άγχος και τις ευθύνες που βαραίνουν τον

ταμία της τάξης για τη διοργάνωση της εκδρομής. «Πέρα από τον χαβαλέ που

κάναμε μεταξύ μας, όλη αυτή η προσπάθεια μας έκανε να δούμε τον κινηματογράφο

διαφορετικά. Και να προβληματιστούμε για το κατά πόσο είναι βαθιά επιθυμία μας

οι σπουδές που έχουμε αποφασίσει να ακολουθήσουμε», μας λέει ο 17χρονος Χάρης

Γιουλάτος, η «ψυχή» της ομάδας αφού σε δική του ιδέα δούλεψαν όλοι μαζί – 10

παιδιά – το σενάριο κι αυτός το σκηνοθέτησε, καθώς «μου αρέσει να είμαι πίσω

από φώτα, να δουλεύω ιδέες που να υλοποιούνται» διευκρινίζει ο Χάρης!

«Είναι μια δουλειά που μας βοήθησε να δούμε πόσο αποδοτική είναι η

συλλογική προσπάθεια», συμπληρώνει ο Προμηθέας Νεραντίνης-Δοκιμάκης, ο

πρωταγωνιστής της ταινίας, ενώ η Πένη Αλμπάνη που ερμηνεύει τη μητέρα του στην

ταινία επεμβαίνει λέγοντας: «Μέσα από αυτήν την ταινία βγήκαν σε ορισμένες

στιγμές στοιχεία του αληθινού χαρακτήρα του καθενός μας» και όταν τη ρωτάω τι

επάγγελμα θα ακολουθήσει στη ζωή της λέει αποφασιστικά: Στρατιωτικές Σχολές!

Ένας μαθητής βλέπει το μέλλον

«Ψάξε στον καθρέφτη» ονόμασαν την ταινία τους τα παιδιά του 2ο Πειραματικού

Ενιαίου Λυκείου Αθηνών. Και το στόρι της – σε ιδέα της Αλίκης Γκερλιώτη – έχει

για ήρωα έναν μαθητή που με τα μάτια της εικονικής πραγματικότητας βλέπει το

παρόν και μας αφηγείται το μέλλον μιας ομάδας συμμαθητών του.

«Είναι ένα επιστημονικό φιλμ της… πραγματικότητάς μας με ποιητική διάθεση –

και να σας πούμε ότι μας αρέσει ο Καββαδίας και ο Λειβαδίτης από τους ποιητές

και όχι η Πολυδούρη γιατί ήταν πεσιμίστρια» μου πετάει γρήγορα γρήγορα η

σκηνοθέτις της παρέας (οκτώ παιδιά συνολικά) Ειρήνη Γεωργαλάκη. Αλλά

επεμβαίνει η συμμαθήτριά τους Μαργαρίτα Γερογιάννη και μας εξηγεί πως «έχουμε

μεγάλη αγάπη για όλες τις μορφές της τέχνης» δίχως να κρύβει την προτίμησή της

στην ηθοποιία.

«Οι μέτριοι είναι οι καλύτεροι»!

Δώρα Μασκλαβάνου (ηθοποιός – σκηνοθέτις, μία από τους συμβούλους

σκηνοθέτες των φετινών 115 ταινιών): «Οι μέτριοι μαθητές είναι το καλύτερο

είδος στο πρόγραμμα «Πάμε σινεμά;», όπως και τα παιδιά που νιώθουν λίγο

περιθωριοποιημένους τους εαυτούς τους. Μέσα απ’ αυτό το πρόγραμμα τους δίνεται

η ευκαιρία να «εξεγερθούν», να «αντισταθούν» στην καταπίεση των μεγάλων. Και

σε τελευταία ανάλυση, εμείς παίρνουμε περισσότερη ενέργεια και δημιουργικότητα

από τα παιδιά σε σχέση με ό,τι τους δίνουμε, που κυρίως είναι τεχνικές

γνώσεις. Άσε δε που πολλές φορές, όταν ξεπεράσουν την πρώτη κρυάδα, μας

ανατρέπουν και πολλά από αυτά τα τεχνικά στάνταρ»!

Χρηστος Γεωργίου (Κύπριος σκηνοθέτης της ταινίας «Κάτω από τα άστρα»,

σύμβουλος στο πρόγραμμα ): «Έχουν απίστευτη ενέργεια τα παιδιά και σε αφήνει

άναυδο το πάθος τους για το «Πάμε σινεμά;» γιατί μέσα από αυτό νιώθουν ότι

τους δίνεται η ευκαιρία να δημιουργήσουν. Έχουν ομαδικότητα, αλλά κάποια

βγαίνουν «μπροστά», όπως σε όλα τα επαγγέλματα, πόσο μάλλον στον κινηματογράφο

που είναι μια τέχνη».

Μανιώδης τζογαδόρος εν δράσει

«Ο τζογαδόρος» τόλμησαν να ονομάσουν την ταινία τους τα παιδιά του 4ου

Ενιαίου Λυκείου Παλαιού Φαλήρου. Με ήρωα έναν μανιώδη χαρτοπαίκτη, ο οποίος

φτάνει στο σημείο να κλέψει ένα κοσμηματοπωλείο για να επιστρέψει τα δανεικά

που είχε πάρει από την ιδιοκτήτρια μιας παράνομης χαρτοπαικτικής λέσχης.

«Ο κινηματογράφος είναι τόσο πολύ μέσα στη ζωή μου που ορισμένες φορές

νομίζω ότι βλέπω τα πάντα μέσα από κινηματογραφικά σενάρια», μας λέει ο

σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας τους Γιάννης Αγγελόπουλος.

Μπορεί δηλαδή να έχουμε έναν νέο… Αγγελόπουλο;

«Τον θαυμάζω, αλλά εγώ θέλω να κάνω πιο γρήγορες ταινίες».

Έχεις, δηλαδή, και ταλέντο και… ψώνιο;

«Ταλέντο χωρίς ψώνιο δεν υπάρχει»!