Το σχήμα τους αλλά και μία σειρά από τα χαρακτηριστικά τους τα κάνουν

πραγματικά αόρατα για τα αντίπαλα ραντάρ. Η πολυεδρική κατασκευή των

συγκεκριμένων αεροπλάνων, που θυμίζει διαμάντι, βοηθάει να παγιδεύονται κατά

ένα μέρος οι ανακλάσεις από τους παλμούς του ραντάρ και να μην επιστρέφουν

στην πηγή τους προδίδοντας τη θέση τους. Πουθενά δεν υπάρχουν κυλινδρικές

επιφάνειες. Τα συγκεκριμένα αεροπλάνα είναι περασμένα με ειδική μπογιά, που το

πάχος της ρυθμίζεται από κομπιούτερ. Πέφτοντας το σήμα του ραντάρ επάνω

δημιουργεί μαγνητικό πεδίο, που έχει ως αποτέλεσμα να μπλοκάρονται τα ραντάρ.

Οι εξαγωγές του θερμού αέρα από τους κινητήρες δεν είναι κυλινδρικές αλλά σε

σχήμα παραλληλόγραμμου, για να διαχέεται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα η υπέρυθρη

ακτινοβολία και οι ανιχνευτές να μην πιάνουν το αεροπλάνο από τη θερμότητα που

εκπέμπει. Η αποτελεσματικότητα όλων αυτών των μέτρων επιβεβαιώθηκε και από τις

νυχτερινές πτήσεις στον Πόλεμο του Κόλπου (το 1991), όπου αναρίθμητες

νυχτερίδες βρήκαν τον θάνατο πέφτοντας στα φτερά των «Στελθ». Το έμφυτο

σύστημα ραντάρ που διαθέτουν δεν λειτουργούσε αποτελεσματικά μπροστά σ’ αυτά

τα αεροσκάφη.