Μπεκατώρου, Τσουλφά ανοίγουν πανιά για μετάλλιο

Από το παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ουγγαρίας γύρισαν φορτωμένες χρυσό. «Δεν

είναι το ίδιο με τα Ολυμπιακά μετάλλια», συμφωνούν και βάζουν πλώρη για τον

στόχο τους

Στην αφετηρία για το βάθρο η Σοφία και η Μίλλυ. Δεν τις τρομάζουν ούτε τα

μανιασμένα κύματα ούτε ο… θυμωμένος Ποσειδώνας. Γοργόνες έτοιμες για

μετάλλιο! Με φόντο τα γαλάζια, βαθιά και πολλές φορές επικίνδυνα νερά της

Αυστραλίας, η Σοφία Μπεκατώρου και η Αιμιλία Τσουλφά ρίχνονται στη μάχη των

470 με αντιπάλους όχι μόνον τις κορυφαίες ιστιοπλόους, αλλά και… τους

πολλούς καρχαρίες που παραμονεύουν για ανυποψίαστους θαλασσόλυκους. Άλλωστε,

δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα δώσουν τη μάχη μεσοπέλαγα, ανεμοδαρμένες και

ηλιοκαμένες με στόχο τη διάκριση. Από τα τέλη του ’96 μέχρι σήμερα, το

αχτύπητο θηλυκό δίδυμο έχει ψηθεί με πολύ… αλάτι. Και δεν πτοείται με

τίποτα! Όπως τονίζουν και οι ίδιες, μπροστά στον στόχο δεν υπάρχει κανένα

εμπόδιο. Ούτε και οι ­ φυσιολογικές ­ διαμάχες που υπάρχουν πολλές φορές

μεταξύ τους. «Εννοείται ότι δεν λειτουργούν όλα τέλεια. Όμως, όταν υπάρχει

σκοπός, βρίσκεται πάντα λύση», τονίζουν με ένα στόμα.

Τις συναντήσαμε στον Ναυτικό Όμιλο Τζιτζιφιών Καλλιθέας, μία ημέρα πριν

αναχωρήσουν για το Σίδνεϊ. Με το άγχος να προλάβουν να μαζέψουν τα πράγματά

τους και τον απαραίτητο προπονητικό εξοπλισμό (ευτυχώς το σκάφος τους ήταν ήδη

στην Αυστραλία), οι παγκόσμιες πρωταθλήτριες μάς έλεγαν με διακριτικό ύφος:

«Δεν θα προλάβουμε. Μπορούμε να μιλήσουμε όταν επιστρέψουμε;». Ακόμα και στη

φωτογράφηση ήταν διστακτικές. «Δεν θα θέλαμε να ποζάρουμε για να βγει κάτι

πρωτότυπο. Προτιμούμε να κάνουμε ό,τι μας αντιπροσωπεύει, πάντα στα πλαίσια

του αθλητισμού». Η σχέση τους; Πάνω απ’ όλα επαγγελματική. Ό,τι πει η μία,

δέχεται η άλλη. Είπαμε. Κόντρες μεταξύ τους γεννιούνται αρκετά συχνά, όμως και

οι δύο προσπαθούν να βρίσκουν πάντα τη «χρυσή τομή». Διότι μέσα στο σκάφος,

διχόνοιες και αντιπαραθέσεις δεν χωρούν.

Μπορεί να στοιχίσουν ακριβά. Με λίγα λόγια, στο επίπεδο που βρίσκονται τα λάθη

δεν συγχωρούνται. Και φροντίζουν να διατηρούν τις ισορροπίες και στη στεριά,

διότι από εκεί ξεκινούν τα πάντα.

Ενωμένες δυνάμεις

Η Σοφία και η Μίλλυ (όπως αρέσει να την αποκαλούν) γνωρίζονταν αρκετό καιρό

πριν, όμως το… γλυκό «έδεσε» αμέσως μετά την Ολυμπιάδα του ’96. Και οι δύο

αθλήτριες ασχολούνταν με το μονοθέσιο και αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις

τους με στόχο τη μεγάλη διάκριση, η οποία ήρθε πριν από λίγους μήνες με την

κατάκτηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Παρ’ όλα αυτά, οι ίδιες ούτε που

θέλουν να το ακούνε: «Στόχος είναι πάντα το Ολυμπιακό μετάλλιο! Το παγκόσμιο

πρωτάθλημα και το ευρωπαϊκό ήταν απλά για να διαπιστώσουμε σε ποια κατάσταση

βρισκόμαστε. Και φάνηκε ότι είμαστε σε καλό δρόμο», υποστηρίζει η Μπεκατώρου.

Καλά όλα αυτά, αλλά λίγο-πολύ γνωστά και κοινότοπα. Για αυτό, λοιπόν,

μεταφέρουμε τη συζήτηση σε πιο προσωπικά ζητήματα. Αλήθεια, τι γνώμη έχει η

μία για την άλλη; «Είναι οργανωτική, προσέχει πολύ τις λεπτομέρειες, είναι

έμπειρη και υπομονετική», λέει για τη Μίλλυ η Σοφία. «ενα βασικό της στοιχείο

είναι ότι ποτέ δεν τα παρατάει εύκολα. Διατηρεί πάντα χαμηλούς τόνους. Έχουμε

αρκετά κοινά στοιχεία που μας βοηθούν να ξεπερνάμε κάθε δυσκολία. Στοιχεία,

όπως το πείσμα, η θέληση, η προσαρμογή σε κάθε κατάσταση. Γενικά, συμπληρώνει

η μία την άλλη».

Και η Μίλλυ απαντά με τη σειρά της: «Η Σοφία είναι ευαίσθητη, έχει τον τρόπο

να ελέγχει την κάθε κατάσταση, διαθέτει αυθορμητισμό και γενικά είναι πιο

τολμηρή. Παίρνει πιο εύκολα τολμηρές αποφάσεις, σε αντίθεση με μένα που θα

πρέπει να σκεφτώ περισσότερο για να προχωρήσω σε κάποια ενέργεια. Η Σοφία

παίρνει πάντα γρήγορες αποφάσεις».

Έρωτας, η θάλασσα

Ο πρωταθλητισμός σίγουρα απαιτεί θυσίες. Και τόσο η Μπεκατώρου όσο και η

Τσουλφά, έχουν συνειδητοποιήσει ότι για να διακριθούν και να φθάσουν ψηλά, θα

πρέπει να σκέφτονται τη θάλασσα περισσότερο από το αντίθετο… φύλο. «Σίγουρα

δεν κάνουμε κάποια πράγματα όπως θα θέλαμε και στον βαθμό που θέλουμε. Όμως,

είναι επιλογή μας. Αγαπάμε την ιστιοπλοΐα και αυτό μας αρκεί για να βάλουμε

στην άκρη τα προσωπικά. Τουλάχιστον, προς το παρόν», υπογραμμίζει η Τσουλφά.

Όταν τις ρωτάμε ποια ήταν η στιγμή που φοβήθηκαν περισσότερο στη θάλασσα,

κοιτάζει η μία την άλλη και συμφωνούν. «Δύο φορές έχουμε τρομάξει μέχρι

στιγμής», σημειώνει η Μπεκατώρου. «Στο Σίδνεϊ, πριν από λίγο καιρό κι ενώ

αγωνιζόμασταν, είδαμε δίπλα στο σκάφος μας ένα τεράστιο πτερύγιο. Ήταν ένας

καρχαρίας που παραμόνευε. Παγώσαμε, αλλά με ψυχραιμία τον προσπεράσαμε. Ήταν

φοβερή εμπειρία και ελπίζω να μην την ξαναζήσουμε στην Ολυμπιάδα». Τον λόγο

παίρνει η Τσουλφά και συμπληρώνει: «Επικίνδυνη στιγμή ήταν και στη Γαλλία,

όταν είχε πολύ αέρα και τούμπαρε το σκάφος μας. Το θυμάσαι Σοφία; Ήταν

πραγματικά πολύ αντίξοες οι συνθήκες».

Η συζήτηση πηγαίνει… ταξίδι. Και οι παγκόσμιες πρωταθλήτριες μάς

εξομολογούνται τα αξέχαστα μέρη που έχουν επισκεφθεί κατά καιρούς: «Ένα όμορφο

μέρος για διακοπές είναι το Μέντεμπλικ στην Ολλανδία. Μια καταπληκτική περιοχή

μέσα στο πράσινο», λέει η Σοφία. «Μήπως η Πάλμα Ντε Μαγιόρκα είναι άσχημη;»,

συμπληρώνει η Μίλλυ. «Ναι, αλλά στα καλύτερα μέρη δεν πήγαμε ακόμα», απαντάει

η Σοφία. «Θυμάσαι το Ντουμπάι; Εκείνο το υπέροχο καινούργιο ξενοδοχείο μέσα

στη θάλασσα, που θυμίζει πανί ιστιοφόρου. Αλήθεια, πώς περνάει ο χρόνος κατά

τη διάρκεια των ταξιδιών! Χάνεις τον χρόνο, χάνεις τις μέρες. Ειδικά τις μέρες

των αγώνων είμαστε εκτός τόπου και χρόνου. Πάντως, σε κάθε περιοχή προσπαθούμε

να βγούμε λίγο πιο έξω. Να δούμε κάτι διαφορετικό, να αισθανθούμε για λίγο

τουρίστριες. Κατά τ’ άλλα, διάβασμα, μουσική και παρέα με τα υπόλοιπα μέλη της

αποστολής για κουβεντούλα. Αρκετές φορές βγαίνουμε για φαγητό ή κάνουμε βόλτες

με κοπέλες από άλλες αποστολές».

Η προετοιμασία τους

Όσον αφορά την προετοιμασία τους; Μη φανταστείτε ότι η προπόνηση σημαίνει να

βρίσκονται όλες τις ώρες της ημέρας στο σκάφος. Κάθε άλλο. «Η προετοιμασία

περιλαμβάνει τρέξιμο, γυμναστική, κολύμπι, ακόμα και ιδιαίτερα προσεκτική

διατροφή. Άλλωστε, για κάθε κατηγορία σκάφους υπάρχουν και τα ιδανικά κιλά»,

λέει η Σοφία. Κάθε μέρα, το πρόγραμμά τους είναι κοινό: δύο ώρες γυμναστική,

διάφορα τεχνικά θέματα και συνεχής απασχόληση με το σκάφος, προσπαθώντας να

βελτιώσουν και την παραμικρή λεπτομέρεια. Η συντήρηση του σκάφους είναι μέσα

στις υποχρεώσεις τους.

Η Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ βρίσκεται πάντα στο μυαλό των δύο ιστιοπλόων. Όσο και

να ξεφεύγουν, σκεπτόμενες τις εμπειρίες από άλλα ταξίδια, η σκέψη του

Ολυμπιακού μεταλλίου παραμονεύει πάντα: «Υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες που

οφείλουμε να λάβουμε υπόψη. Χρειάζεται να προσαρμοστούμε στις εκεί συνθήκες,

να συνηθίσουμε τη διαφορά της ώρας, τις θερμοκρασίες. Ας μην ξεχνάμε ότι σε

λίγες ημέρες στο Σίδνεϊ θα είναι περίοδος άνοιξης. Μας απασχολεί, πάντως, να

ασχοληθούμε με τους αγώνες ανεπηρέαστες, χωρίς να σκεφτόμαστε διάφορα

οργανωτικά θέματα», υποστηρίζει η Μπεκατώρου.

Τέλος, οι παγκόσμιες πρωταθλήτριες δεν παραλείπουν να αναφέρουν και άλλα

αθλήματα που τις συναρπάζουν, σχεδόν το ίδιο με την ιστιοπλοΐα: «Όλα τα σπορ

με το νερό μου αρέσουν πολύ. Από μικρή ασχολιόμουν με ενόργανη γυμναστική,

τένις, κολύμπι, αλλά ένα-ένα το άφηνα πίσω. Τελικά, η ιστιοπλοΐα με κάλυπτε

περισσότερο απ’ όλα», τονίζει η Μπεκατώρου, για να συμπληρώσει η Τσουλφά: «Η

αλήθεια είναι ότι θέλουμε να δοκιμάσουμε και άλλα σπορ, αλλά δεν έχουμε τη

δυνατότητα. Κυρίως, εγκυμονεί ο κίνδυνος τραυματισμού. Όπως για παράδειγμα το

ράφτινγκ. Είναι πολύ συναρπαστικό, αλλά με μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Οι

τραυματισμοί παραμονεύουν και οφείλουμε να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα…».