ΜΠΑΣΚΕΤΜΠΟΛΙΣΤΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 26/8/1980 στο Περιστέρι.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Το μπάσκετ.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Τους εγωιστές.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Με αυτοκίνητο, αλλά (δυστυχώς) όχι συχνά.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΔΕΙΠΝΟ: Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλο.

«Εν αρχή ήν η άμυνα» για την ομάδα μπάσκετ του Περιστερίου. Ο Μανώλης

Παπαμακάριος, ο οποίος είναι γέννημα-θρέμμα Περιστεριώτης, αναλαμβάνει και

φέρνει εις πέρας τις πιο δύσκολες (αμυντικές) αποστολές. Αποδέχεται τον ρόλο

του «ράμπο» της ομάδας και φιλοδοξεί μαζί με την υπόλοιπη νέα φουρνιά του

μπάσκετ να φέρουν την Εθνική μπάσκετ στο υψηλότερο σκαλοπάτι. Γιατί λατρεύει

την άμυνα; «Μα, έχεις το πλεονέκτημα ότι βρίσκεσαι ένα βήμα πίσω και

περιμένεις τον αντίπαλο»!

ΕΡ.: Τι έχει αλλάξει στην ομάδα;

ΑΠ.: Τα τελευταία τρία χρόνια το κλίμα.

ΕΡ.: Στόχος;

ΑΠ.: Να βλέπουμε κάθε ματς ξεχωριστά και να μην έχουμε άγχος για το μέλλον.

ΕΡ.: Προσωπικός;

ΑΠ.: Να καθιερωθώ στην πεντάδα του Περιστερίου, μετά βλέπουμε.

ΕΡ.: Πιστεύεις ότι το Περιστέρι είναι ό,τι καλύτερο για νέο παίκτη;

ΑΠ.: Η καλύτερη για να αναδειχτεί. Του προσφέρει τα πάντα.

ΕΡ.: Τα όνειρά σου εφέτος πού φτάνουν;

ΑΠ.: Ας το κρατήσω για τον εαυτό μου. Είναι έκπληξη.

ΕΡ.: Ο αποκλεισμός από την Εστουντιάντες στο Κόρατς δείχνει ότι η ομάδα είναι

ανέτοιμη για ευρωπαϊκές διοργανώσεις;

ΑΠ.: Έχει δυνατότητες, αλλά σιγά σιγά μαθαίνουμε.

ΕΡ.: Σας άφησε σημάδια ο αποκλεισμός;

ΑΠ.: Μόνο λύπη, αλλά κρατήσαμε τα θετικά στοιχεία και την επόμενη φορά θα

δείξουμε τα… δόντια μας.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο πιο δύσκολος αντίπαλος που αντιμετώπισες;

ΑΠ.: Ο Αλφόνσο Φορντ με τον Σπόρτιγκ και τώρα στις… προπονήσεις.

ΕΡ.: Στο Περιστέρι αναλαμβάνεις συνήθως αμυντικούς ρόλους. Γιατί;

ΑΠ.: Ο καθένας έχει τον ρόλο του.

ΕΡ.: Δηλαδή αποδέχεσαι τον ρόλο τού «ράμπο» του Περιστερίου;

ΑΠ.: Μμμμ, δεν είναι και άσχημος. Άλλωστε, πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις.

ΕΡ.: Ποιο είναι το μεγάλο σου ατού;

ΑΠ.: Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μου.

ΕΡ.: Προτιμάς την άμυνα ή την επίθεση;

ΑΠ.: Την άμυνα γιατί είμαι ένα βήμα πίσω!

ΕΡ.: Αργύρης Πεδουλάκης;

ΑΠ.: Ο προπονητής που με ανέδειξε.

ΕΡ.: Ποιο στοιχείο θα ήθελες και από ποιον;

ΑΠ.: Την ντρίπλα από τον Άγγελο Κορωνιό.

ΕΡ.: Υπάρχουν στιγμές που θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί;

ΑΠ.: Έπειτα από ήττες. Όλες πονάνε.

ΕΡ.: Πώς επικοινωνείς με τον κόσμο;

ΑΠ.: Με τα μάτια.

ΕΡ.: Έξτρα προπόνηση κάνεις;

ΑΠ.: Αρκετή. Χωρίς σκληρή δουλειά δεν γίνεται τίποτα.

ΕΡ.: Κεφάλαιο Εθνική ομάδα;

ΑΠ.: Σημαντικό για κάθε παίκτη που σέβεται την πατρίδα του.

ΕΡ.: Η νέα φουρνιά των παικτών μπορεί να φέρει στο ψηλότερο σκαλοπάτι την

Εθνική ομάδα;

ΑΠ.: Είμαι απόλυτα σίγουρος. Με έργα και όχι λόγια.

ΕΡ.: Ίνδαλμά σου;

ΑΠ.: Ο Άγγελος Κορωνιός, τον οποίο πρόλαβα και στο Περιστέρι.

ΕΡ.: ΝΒΑ παρακολουθείς;

ΑΠ.: Συχνά, λατρεύω τον Βινς Κάρτερ.

ΕΡ.: Στο Μετρό πήγες;

ΑΠ.: Δεν πρόλαβα. Όμως θέλω να πάω, άκουσα τα καλύτερα λόγια.

ΕΡ.: Εκτός από μπάσκετ, τι;

ΑΠ.: Λατρεύω τη μουσική ­ ξένα, ελληνικά τραγούδια, ακούω τα πάντα.

ΕΡ.: Τελευταία ταινία που είδες και σου άρεσε;

ΑΠ.: «Ο ακέφαλος καβαλάρης».

ΕΡ.: Στοίχημα στο μπάσκετ πρόλαβες να παίξεις;

ΑΠ.: Δεν θα παίξω, γιατί δεν μου αρέσει γενικά ο τζόγος.

ΕΡ.: Χρόνος ελεύθερος υπάρχει;

ΑΠ.: Τώρα που δεν έχουμε ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, περισσότερος. Ποτέ όμως δεν

είναι αρκετός.

ΕΡ.: Αν δεν ήσουν μπασκετμπολίστας, τι θα ήθελες να ήσουν;

ΑΠ.: Όνειρό μου ήταν κάποτε να πάω στη Στρατιωτική Σχολή Ικάρων.

ΕΡ.: Τι μήνυμα θα έστελνες και σε ποιον;

ΑΠ.: Αφορά όλο τον κόσμο: να ζεις κάθε στιγμή ξεχωριστά.