Πρόεδροι στο μάτι του κυκλώνα

Είναι λογικό οι ποδοσφαιριστές να τρέμουν τον προπονητή τους. Είναι ο

προϊστάμενός τους και από αυτόν εξαρτάται αν θα παίζουν, αν θα πληρώνονται και

πόσο και επομένως αν θα προχωρήσουν με γρήγορα βήματα στην καριέρα τους.

Λογικό είναι να τρέμει και ο προπονητής τον πρόεδρο. Αυτός τον πληρώνει, αυτός

τον στηρίζει ή τον απολύει στις αποτυχίες. Πολύ περισσότερο στην Ελλάδα όπου

οι έννοιες πρόεδρος και ιδιοκτήτης είναι συνήθως ταυτόσημες.

Δεν είναι λογικό να φοβάται αυτός που βάζει τα λεφτά, εκτός βέβαια από το αν

θα πάει καλά ή όχι η επένδυσή του. Κι όμως! Συχνά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο

οι πρόεδροι και ιδιοκτήτες των ΠΑΕ αντιμετώπισαν τεράστια προβλήματα με τους

φανατικούς οπαδούς των ομάδων τους και κάποτε αναγκάστηκαν είτε να τους κάνουν

αυτά που τους ζητούσαν είτε να αποχωρήσουν από την ομάδα.

Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι πια επιχείρηση, αλλά οι πελάτες ­ οι

φίλαθλοι δηλαδή ­ δεν αρκούνται στο να αγοράσουν ή να μην αγοράσουν το προϊόν

τους. Είναι συναισθηματικά δεμένοι με την ομάδα και θεωρούν ότι αυτό τους

δίνει το δικαίωμα να κρίνουν τους πάντες, να προσπαθούν να επιβάλουν τις

απόψεις τους και να μη γλιτώνει από αυτόν τον έλεγχο ούτε ο ιδιοκτήτης της

ομάδας, ο οποίος βάζει τα λεφτά, αλλά είναι λιγότερα χρόνια από αυτούς κοντά

στην ομάδα.

Το πρώτο κρούσμα

Ο πρώτος πρόεδρος ΠΑΕ που αντιμετώπισε τη λαϊκή οργή στα χρόνια του

επαγγελματικού ποδοσφαίρου ήταν ο Γιώργος Παντελάκης, ο οποίος επέλεξε να

έλθει σε ρήξη με τους οργανωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ, τους οποίους θεωρούσε ότι

αιτία των κρουσμάτων βίας που εμφανίζονταν στη Τούμπα. Ο κ. Παντελάκης,

θέλοντας να αποφύγει τις συχνές τιμωρίες του ΠΑΟΚ, αλλά και να γεμίσει τις

εξέδρες του γηπέδου με υγιείς φιλάθλους που φοβούνταν μέχρι τότε να πάνε στην

Τούμπα, έκλεισε τη Θύρα 4 των φανατικών οπαδών και έτσι άρχισε ο πόλεμος. Πριν

φύγει από την ΠΑΕ είδε το μαγαζί του (με είδη υγιεινής) να γίνεται γυαλιά –

καρφιά!

Ο Ανδρέας Ζαφειρόπουλος δεν τα έβαλε με τους οργανωμένους οπαδούς της ΑΕΚ,

αλλά τα έβαλαν εκείνοι μαζί του για τις σπουδαίες μεταγραφές που δεν έκανε και

τη σφικτή οικονομική πολιτική του στα χρόνια που η ομάδα δεν πήγαινε τόσο

καλά. Ο κ. Ζαφειρόπουλος, που είχε δεχτεί στο παρελθόν πολλές προτάσεις να

πωλήσει το πακέτο των μετοχών του, αλλά δεν το έκανε, αναγκάσθηκε να

ενοικιάσει την ΑΕΚ στον Στράτο Γιδόπουλο. Στη συνέχεια υποχρεώθηκε να πωλήσει

τις μετοχές του στους Μελισσανίδη και Καρρά, αφού πρώτα ο ίδιος είχε κόψει το

γήπεδο.

Ο Αριστείδης Λουκόπουλος αντέχει 20 χρόνια στην ιδιοκτησία της ΠΑΕ

“Παναχαϊκή”, αλλά κάθε φορά που η ομάδα κινδύνευε ή επρόκειτο να παραχωρήσει

κάποιον καλό παίκτη γινόταν στόχος επίθεσης από τους φανατικούς οπαδούς της

πατρινής ομάδας. Αποδείχτηκε όμως διπλωμάτης και με μια δόση τύχης κατάφερε

μέχρι σήμερα να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα.

Στον Ολυμπιακό

Ακόμα και ο πιο πετυχημένος ­ αν η επιτυχία μετριέται με τους τίτλους ­

πρόεδρος στο επαγγελματικό πρωτάθλημα, ο Σταύρος Νταϊφάς, δοκίμασε στο τέλος

της θητείας του την πίκρα της αποδοκιμασίας από τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

Και αναγκάσθηκε να αποχωρήσει από την ομάδα με την οποία κυριάρχησε στο πρώτο

τέταρτο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ο Αργύρης Σαλιαρέλης, που μάλιστα

έκανε δαπανηρές μεταγραφές, δεν γλίτωσε από την οργή των οπαδών του Ολυμπιακού

όταν η ομάδα δεν πήγαινε καλά και γελοιοποιήθηκε μέσα στο ίδιο το γήπεδο της

ομάδας του από τους φανατικούς που ο ίδιος βάπτισε “επιστήμονες”. Δεν πρόλαβε

να φύγει πωλώντας τις μετοχές του καθώς μπήκε στη φυλακή…

Ο Τροχανάς

Οι μεγάλες επιτυχίες της ΑΕΚ επί των ημερών των Μελισσανίδη και Καρρά ήταν μια

βαριά κληρονομιά για τον Μιχάλη Τροχανά που τους διαδέχθηκε. Οι τίτλοι δεν

έρχονταν, το καλό κλίμα στην ομάδα είχε χαθεί και ο ίδιος ο πρόεδρος με

δηλώσεις έβαζε λάδι στη φωτιά, την οποία φούντωναν ακόμη περισσότερο οι

οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕΚ. Στη Νέα Φιλαδέλφεια ο Μιχάλης Τροχανάς άκουγε

τέτοια υβριστικά συνθήματα εναντίον του που σίγουρα ένιωθε πιο άνετα εκτός

έδρας. Δεν θα πωλούσε ποτέ τις μετοχές του, αν δεν είχε καταλάβει ότι

εθεωρείτο πια ανεπιθύμητο πρόσωπο και έτσι υποχρεώθηκε να συμφωνήσει με την

ENIC.

Ο Λάμπρος Γράντας προσφέρθηκε να βγάλει τον Άρη από το τούνελ και ρισκάρισε με

επένδυση, αλλά όταν η ομάδα δεν πήγαινε τόσο καλά όσο ήθελαν οι οπαδοί της

κανείς δεν τα υπελόγισε όλα αυτά. Οι πιέσεις που του ασκήθηκαν να φύγει ήταν

με τη μορφή υβριστικών συνθημάτων, αλλά και απειλών εναντίον της ζωής του. Ο

κ. Γράντας αναγκάσθηκε να μοιράσει, ουσιαστικά, τις μετοχές του για να

καταλήξουν τελικά στον Δημήτρη Κοντομηνά.

Η Λάρισα υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδας και οι φίλοι της την καμάρωναν στην Α’

Εθνική, οπότε δύσκολα θα μπορούσαν να ανεχθούν την κατρακύλα της στη Β’

Εθνική. Ο άτυχος της υπόθεσης ήταν ο Νίκος Παπανικολάου, ο οποίος έκανε

μοιραία λάθη, αλλά δεν θα είχαν καμία σημασία, αν η ομάδα νικούσε. Δεν νικούσε

όμως και ο πρόεδρος αντιμετώπισε μια κόλαση από την οποία έτρεξε να αποδράσει.

Ο Γιώργος Μπατατούδης είναι χαρακτηριστική περίπτωση για το πόσο εύκολα μπορεί

να μεταστραφεί το λαϊκό αίσθημα εις βάρος ενός προσώπου. Όταν πήρε τον ΠΑΟΚ

από τον Θωμά Βουλινό (ο οποίος επίσης αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στο

τέλος της θητείας του), ο Γ. Μπατατούδης ήταν λαϊκός ήρωας στη Τούμπα έχοντας

κάνει σπουδαίες μεταγραφές από τους πρώτους μήνες της διοίκησής του. Όταν όμως

τα πράγματα άρχισαν να μην πηγαίνουν καλά, όλα αυτά ξεχάσθηκαν και οι

οργανωμένοι οπαδοί απαιτούσαν ανάλογη συνέχεια της επένδυσης. Για να ηρεμήσει

ο κόσμος αναγκάσθηκε να συνεταιρισθεί με τον επιχειρηματία Δημήτρη Αγγελόπουλο

καθώς είχε φτάσει σε σημείο να φύγει από την Τούμπα πριν τελειώσει το

παιχνίδι, εξαιτίας των αντιδράσεων του κόσμου εναντίον του. Ακόμη και όταν

τέλειωσε η συνεργασία με τον Δ. Αγγελόπουλο προσπάθησε με αλλαγές διοίκησης να

κρατήσει τον έλεγχο των μετοχών, αλλά και να εξευμενίσει τους φανατικούς

οπαδούς της ομάδας.

Κέρδισε τη μάχη

Προβλήματα αντιμετώπισε κατά καιρούς και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, αν και το

όνομά του είναι ταυτισμένο με την 20ετή παρουσία του Παναθηναϊκού στο

επαγγελματικό πρωτάθλημα. Όταν έχανε ο Παναθηναϊκός και νικούσε ο Ολυμπιακός

και πήγαινε καλά το μπάσκετ κάποιοι οπαδοί της ομάδας θυμούνταν ότι οι

μεταγραφές δεν ήταν αντάξιες της ιστορίας του συλλόγου. Ήταν ίσως ο μοναδικός

πρόεδρος και ιδιοκτήτης που κέρδισε τη μάχη και απομόνωσε εκείνους που του

δημιουργούσαν προβλήματα.

Σήμερα ο Πέτρος Θεοδωρίδης, που βρίσκεται στην ηγεσία του Ηρακλή επί 18

χρόνια, δοκιμάζει την οργή των οπαδών που του ζητούν να φύγει από την ομάδα.

Μία ήττα από την ΑΕΚ στο φινάλε του προηγούμενου πρωταθλήματος ήταν αρκετό για

να βάλει τη φωτιά. Ο κ. Θεοδωρίδης είναι απογοητευμένος και βρίσκεται κοντά

στην απόφαση να πωλήσει τις μετοχές του, βλέποντας τους οπαδούς της ομάδας

ακόμη και να διαδηλώνουν εναντίον του στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

Βλέπετε, δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα για κάποιον που αφιέρωσε χρήματα και

χρόνο σε μια ομάδα να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο από τα μέλη της δικής

του αθλητικής οικογένειας. Οι περισσότεροι δεν το αντέχουν. Και φεύγουν σαν κυνηγημένοι…