Ευρωεκλογές ’99. Για τον Κώστα Λαλιώτη, το δρομολόγιο από και προς τη

διαφημιστική εταιρεία που έχει αναλάβει την προεκλογική καμπάνια του ΠΑΣΟΚ

είναι πια ρουτίνα. Είναι οι δέκατες εκλογές που κάνει, είτε ως μέλος του

οργάνου που έχει αναλάβει την επικοινωνιακή πολιτική του κόμματος είτε ως

επικεφαλής. Αν και ο ίδιος αρνείται πως ηγείται της διαμόρφωσης του Πολιτικού

και Επικοινωνιακού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ, η αλήθεια είναι ότι έχει την απόλυτη

ευθύνη. Κινείται καθημερινά μεταξύ Χαριλάου Τρικούπη και υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ και

στριμώχνει τις ώρες του για να προφτάσει και τις ­ αναγκαίες για προεκλογική

περίοδο ­ εμφανίσεις στη θέση του μηχανοδηγού του Μετρό, που πραγματοποιεί ήδη

δοκιμαστικές διαδρομές.

Οι εκλογές είναι ένα «στοίχημα» για το ΠΑΣΟΚ, αλλά και για τον ίδιο. Αν και

αποφεύγει ­ ακόμη ­ να στοιχηματίσει για το αποτέλεσμα (περιμένει την

τελευταία εβδομάδα για ασφαλέστερες προβλέψεις), δείχνει απόλυτα πεπεισμένος

ότι η νίκη είναι στα χέρια του Πρωθυπουργού, των υπουργών, των βουλευτών και

των στελεχών του κόμματος. Υπογραμμίζει πάντως ότι το ΠΑΣΟΚ «δίνει μια δύσκολη

μάχη μέσα σε αντίξοες συνθήκες».

Με τη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ», ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ επιτίθεται στη

Ν.Δ. και στον Κ. Καραμανλή για τις γκρίζες διαφημίσεις, και υπενθυμίζει με

νόημα ότι οι προκάτοχοι του κ. Καραμανλή, κ.κ. Κ. Μητσοτάκης και Μ. Έβερτ που

επιδόθηκαν σε αυτές μετά μανίας, είναι τώρα «πρώην και επίτιμοι».

Ο κ. Λαλιώτης, στη συζήτηση που προηγήθηκε της συνέντευξης, έδειξε να

προβληματίζεται έντονα με την τακτική των ΝΑΤΟϊκών κυβερνήσεων στον πόλεμο της

Γιουγκοσλαβίας. Έκανε μάλιστα λόγο για «ζούγκλα στην οποία θα οδηγηθεί η

ανθρωπότητα μέσα από μια διάχυτη βία στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»,

υπενθυμίζοντας ότι σήμερα στη γη υπάρχουν 3.000 φυλές, αλλά κράτη μόνο 200.

Και όπως είπε, αν στις φυλές αθροιστούν οι θρησκείες, οι αιρέσεις και τα

διαφορετικά πολιτισμικά πρότυπα, «τότε το μείγμα είναι εκρηκτικό». Πιστεύει

μάλιστα ότι αυτή η εκρηκτική ύλη «κάθε φορά θα περιμένει ένα σπίρτο για να

εκραγεί». Είναι εξοργισμένος με το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο των ΗΠΑ,

της Βρετανίας και του ΝΑΤΟ, που με αιχμή τα «ανθρώπινα δικαιώματα» έχει πλέξει

έναν «ιστό αράχνης» και κατηγορεί Ευρωπαίους πολιτικούς και διανοουμένους ότι

όντας μέσα στον ιστό «δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν σκέφτονται». Είναι

απογοητευμένος από τους Ευρωπαίους «συντρόφους» που μοιάζουν με ανθρώπους που

έχουν υποστεί λοβοτομή, και τους χαρακτηρίζει «σταυροφόρους χωρίς σταυρό,

χωρίς πίστη, χωρίς αρχές» και ακόμη «περιχαρείς και παράλογους πολεμολάγνους

και πολεμοκάπηλους». Σκληρές εκφράσεις, αποτέλεσμα της οργής για τα όσα

συμβαίνουν στη Γιουγκοσλαβία…


Κατά τον κ. Λαλιώτη οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελούν μια

κρίσιμη πολιτική μάχη. Και δηλώνει: «Οι ευρωεκλογές δεν είναι δημοψήφισμα,

όπως νομίζει ή όπως προπαγανδίζει ο Κ. Καραμανλής. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα

υπάρχει και την επόμενη ημέρα και αυτό το γνωρίζει ο Κ. Καραμανλής. Όπως

επίσης γνωρίζει ότι χαρακτήρα δημοψηφίσματος έχουν οι βουλευτικές εκλογές μέσα

στο 2000, γιατί τότε ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει με ποια κυβέρνηση, με ποιο

κόμμα και με ποιο πρόγραμμα, με ποιον πρωθυπουργό και με ποια πολιτικά στελέχη

θα προχωρήσει η Ελλάδα στην αρχή του 21ου αιώνα.

Η ηγεσία της Ν.Δ., και προσωπικά ο κ. Κώστας Καραμανλής μαζί με την

προεξάρχουσα “παιδική χαρά” της Ν.Δ., μιλάνε για “αλλαγή” ή και για “ανατροπή”

του πολιτικού σκηνικού, για να δημιουργήσουν ένα κλίμα έντασης και πόλωσης,

ένα κλίμα λαϊκιστικού παροξυσμού.

Ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι σήμερα βρισκόμαστε στην πιο λεπτή και κρίσιμη

φάση για την ειρήνη, για τις νέες ισορροπίες και για τις νέες προοπτικές στα Βαλκάνια.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των εκλογών, αισθάνονται τι

διακυβεύεται, γνωρίζουν ότι η ψήφος τους είναι κρίσιμη και χρήσιμη για την

πορεία της Ελλάδας, έστω και αν οι ευρωεκλογές αυτές δεν είναι δημοψήφισμα.

Οι κορόνες και οι προσπάθειες τού κ. Κώστα Καραμανλή για “αλλαγή” ή “ανατροπή”

του πολιτικού σκηνικού θα πέσουν στο κενό. Ο Κ. Καραμανλής “κλείνει το μάτι”

στους φανατικούς οπαδούς της Ν.Δ., που ονειρεύονται την επιστροφή, την

παλινόρθωση και τη ρεβάνς της Δεξιάς. Αυτοί θέλουν μια “νίκη” για να

υποστηρίξουν ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι “μεταβατική” και “αδύναμη” και

για να κηρύξουν μια παρατεταμένη εκλογική περίοδο, καλλιεργώντας το κλίμα της

αστάθειας, της ρευστότητας και της ανασφάλειας».

­ Πολλοί υποστηρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ θα «εισπράξει» το αντιαμερικανικό κλίμα…

«Η ηγεσία της Ν.Δ., και προσωπικά ο Κώστας Καραμανλής, προσπαθεί να

αξιοποιήσει κομματικά το αντιπολεμικό κλίμα με ανεύθυνες κορόνες και με κούφια

λόγια. Βεβαίως δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας η ουσιαστική

διαφοροποίηση των δύο επίτιμων προέδρων της Ν.Δ., τόσο του Κ. Μητσοτάκη όσο

και του Μ. Έβερτ.

Όλοι γνωρίζουν ότι με δημόσιες δηλώσεις τους έχουν αναγνωρίσει τη συνετή και

θετική στάση της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της βαλκανικής κρίσης. Αυτό

σημαίνει ότι δεν συμφωνούν με την κοντόθωρη και την αντιφατική θέση του κ.

Κώστα Καραμανλή και της “παιδικής χαράς” της Ν.Δ.».

­ Δεν είναι, πάντως, σε δυσμενέστερη θέση το ΠΑΣΟΚ έναντι των κομμάτων της

αντιπολίτευσης, που έχουν σαφή αντινατοϊκή πολιτική στάση;

«Είναι αδιανόητο και εθνικά απαράδεκτο να ασκεί κανείς εθνική πολιτική σύμφωνα

με τις υποδείξεις των δημοσκοπήσεων ή σύμφωνα με τις σκοπιμότητες και τα

ποσοστά των επόμενων εκλογών.

Στην προηγούμενη ερώτηση χαρακτήρισα τη θέση της ηγεσίας της Ν.Δ., και

προσωπικά του κ. Κώστα Καραμανλή, κοντόθωρη και αντιφατική. Οι ηγεσίες του

ΚΚΕ, του ΔΗΚΚΙ και του Συνασπισμού, αλλά και της Πολιτικής Άνοιξης,

διαγωνίζονται και ανταγωνίζονται για το ποιος θα “φωνάξει περισσότερο” και

ποιος θα καταγγείλει τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ποιος θα

“κατακρίνει” την κυβέρνηση.

Βρίσκονται έξω από τον χορό και μπορούν να λένε ό,τι θέλουν και όπως το

θέλουν, χωρίς να αναλαμβάνουν ευθύνες για την πορεία της χώρας.

Η σκοπιμότητα είναι προφανής. Θέλουν να αυξήσουν την εκλογική τους δύναμη, το

εκλογικό τους ποσοστό με ανέξοδες καταγγελίες και με μεμονωμένες και

κομματικοποιημένες πρωτοβουλίες ειρήνης χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα, χωρίς

αξιοπιστία, χωρίς ερείσματα, χωρίς προοπτική.

Ο “αντιαμερικανισμός”, ο “αντινατοϊσμός” και ο “ευρω-αρνητισμός” υπάρχει ως

αίσθημα και ως φόβος μέσα στον ελληνικό λαό και εξηγείται ιστορικά.

Όμως αυτό το αίσθημα δεν μεταφράζεται ως πράξη εχθρική προς την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Αντιθέτως, τα κόμματα της αντιπολίτευσης πασχίζουν αυτό το αίσθημα να το

μετατρέψουν σε ψήφο, σε ψήφο διαμαρτυρίας, σε ψήφο συγκυρίας, σε ψήφο

προτίμησης στα μικρά κόμματα με τη μικρή ή τη μεγάλη “αντι-ιμπεριαλιστική”

διαδρομή και φωνή, μια ψήφο αποδοκιμασίας στην κυβέρνηση».


Κώστας Λαλιώτης: «Εγώ πιστεύω στη νίκη και αγωνίζομαι για τη νίκη και τώρα

για τη “μάχη”, αλλά μετά για τον “πόλεμο”». (Η φωτογραφία από την προεκλογική

συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στη Νίκαια)

­ Συνηθίζετε να βάζετε στοίχημα πριν από τις εκλογές. Θα στοιχηματίζατε ότι

σ’ αυτές τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτο κόμμα;

«Είναι στο χέρι μας, στο χέρι του Πρωθυπουργού, των υπουργών, των βουλευτών,

των μελών της Κ.Ε., των στελεχών και των μελών, των φίλων και των ψηφοφόρων

του ΠΑΣΟΚ με την κινητοποίησή μας και με τις δημιουργικές μας πρωτοβουλίες να

διαμορφώσουμε και πάλι ένα ελπιδοφόρο και νικηφόρο ρεύμα.

Δίνουμε μια δύσκολη μάχη μέσα σε αντίξοες συνθήκες. Είμαι αισιόδοξος και

ανταποκρίνομαι θετικά στην πρόκληση για το στοίχημα.

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι οι ευρωεκλογές είναι μια “κρίσιμη μάχη”, αλλά το

αποτέλεσμα δεν κρίνει οριστικά και αμετάκλητα την έκβαση του “πολέμου”, δηλαδή

των εθνικών εκλογών του 2000.

Εγώ πιστεύω στη νίκη και αγωνίζομαι για τη νίκη και τώρα για τη “μάχη”, αλλά

μετά για τον “πόλεμο”.

­ Γιατί το εκλογικό σώμα παραμένει αδιάφορο για τις ευρωεκλογές;

«Πιστεύω ότι τα φαινόμενα απατούν. Οι Έλληνες είχαν και έχουν πάντα ενδιαφέρον

για την πολιτική. Πάντα σκέπτονται, αγωνιούν, συζητούν και παρεμβαίνουν.

Σίγουρα έχουν αλλάξει τα πρότυπα της πολιτικής συμπεριφοράς. Έχει υποχωρήσει

αισθητά ο φανατισμός, οι ακραίες συμπεριφορές, η άκριτη πίεση και η αφοσίωση

στα κόμματα, η εξάρτηση από τα πελατειακά δίκτυα.

Σίγουρα η πολιτική ήταν και είναι πάντα στο προσκήνιο, ήταν και είναι πάντα “in”».

«Ευχή» να συνεχίσει ο Κ. Καραμανλής την γκρίζα διαφήμιση εκφράζει ο Κ.

Λαλιώτης και εξηγεί το γιατί:

«Οι ηγεσίες της Ν.Δ. από το 1985 και μετά έχουν μια παράδοση στην αρνητική

διαφήμιση, στην γκρίζα προπαγάνδα, γιατί ως παράταξη έχουν πάντα μια ένδεια

ιδεών, μια φτώχεια επιχειρημάτων.

Είμαι σίγουρος ότι αυτού του είδους η διαφήμιση εκθέτει πολιτικά και ηθικά

τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της. Είμαι σίγουρος ότι φέρνει τα

αντίθετα αποτελέσματα.

Εύχομαι ο κ. Κώστας Καραμανλής να συνεχίσει τον κατήφορο της αρνητικής και

ακραία αντιαισθητικής διαφήμισης, να συνεχίσει να προβάλλει αυτό το τηλεοπτικό κιτς.

Την ίδια ευχή είχα κάνει και στον κ. Κ. Μητσοτάκη το 1985, το 1989 και το 1993

και στον κ. Μ. Έβερτ το 1996.

Ηττήθηκαν και απεχώρησαν.

Ήταν νυν πρόεδροι και εν αναμονή πρωθυπουργοί. Τώρα είναι επίτιμοι πρόεδροι

της Ν.Δ. και ασφαλώς θα θυμούνται ως κακό όνειρο, ως εφιάλτη, το ύφος και το

ήθος της γκρίζας διαφήμισης.

Ο κ. Κώστας Καραμανλής βαδίζει στα χνάρια τους».

­ Θα υποκύψετε κι εσείς στον «πειρασμό»;

«Το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να ακολουθήσει τη Ν.Δ. Εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στην

κρίση του ελληνικού λαού.

Το ΠΑΣΟΚ έχει δώσει θετικό και ουσιαστικό περιεχόμενο στον επικοινωνιακό του

σχεδιασμό προβαίνοντας και αναδεικνύοντας συγκεκριμένα έργα, οράματα,

προτάσεις και προτεραιότητες».

­ Ηγείσθε για άλλη μια φορά στη διαμόρφωση του Πολιτικού και του

Επικοινωνιακού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τους βασικούς

άξονες αυτού του Σχεδιασμού;

«Δεν ηγούμαι. Συμμετέχω, όπως πάντα, ενεργά και δημιουργικά, με όλες μου τις

δυνάμεις και με αίσθημα ευθύνης σε συλλογικά πολιτικά όργανα, που διαμορφώνουν

και ιεραρχούν τους στόχους, τις πρωτοβουλίες, τον λόγο και το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ

για τις εκλογές.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ έρχεται από πολύ μακριά και πρέπει να πάει πολύ

μακριά γιατί συνδέεται με το παρελθόν του, το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας,

της Δημοκρατίας, της προοδευτικής παράταξης και του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Έτσι σήμερα, το 1999, το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ και του Κώστα Σημίτη “Οι Έλληνες

πετύχαμε πολλά. Όλοι μαζί μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα” έχει αντίκρυσμα

αλήθειας, έχει αντιστοιχία με νέες κατακτήσεις, ανοίγει νέους ορίζοντες».

­ Γιατί όμως το ΠΑΣΟΚ έχει αφήσει τα οράματα και έχει μανία με τους αριθμούς;

«Σήμερα οι αναφορές του ΠΑΣΟΚ στους δείκτες της οικονομίας και της πολύμορφης

ανάπτυξης δεν αποτελούν μια “αριθμο-μανία” και μια “αποστροφή στα προβλήματα

των ανθρώπων”.

Η αλήθεια των αριθμών είναι αλήθεια και για τη ζωή μας και για το παρόν και

για το μέλλον μας.

Οι αναφορές στους αριθμούς για τους ρυθμούς της ανάπτυξης, για τον πληθωρισμό,

για τα ελλείμματα, για το δημόσιο χρέος, για τις κοινωνικές δαπάνες, για την

απασχόληση, για την εξέλιξη και την ολοκλήρωση των έργων δεν είναι απλά

λογιστικά μεγέθη.

Αυτοί οι αριθμοί αφορούν την ίδια τη ζωή όλων των Ελλήνων γιατί σε κάθε αριθμό

γίνεται η προβολή των ονείρων, των αναγκών, των επιθυμιών, των δυνατοτήτων και

των προδιαγραφών όλων των Ελλήνων.

Η Ν.Δ. δεν αντέχει τις αλήθειες και τις συγκρίσεις, γι’ αυτό προσπαθεί να

παίζει σε άλλο γήπεδο, με “γκρίζες διαφημίσεις”, με παραπληροφόρηση, με

ψέματα, με κούφιες ρητορείες και ψεύτικες υποσχέσεις».