ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ανολοκλήρωτος πρόεδρος

Ο παρατεινόμενος και εντεινόμενος βομβαρδισμός της Σερβίας θέτει εκ νέου ένα

σοβαρό ζήτημα: μήπως το πρόβλημα του προέδρου Κλίντον είναι σεξουαλικό;

Το συναρπαστικότερο απόσπασμα του βιβλίου του Άντριου Μόρτον «Η Ιστορία της

Μόνικα» βρίσκεται στη σελίδα 81. Η ηρωίδα μας έχει φτάσει στον Λευκό Οίκο για

ένα ακόμη ραντεβού με τον ηγέτη του ελεύθερου κόσμου, αλλά τον βρίσκει

καταπτοημένο. Δεν υποφέρει μόνο από το πάγιο πρόβλημα της πλάτης του, είναι

και ψυχολογικά ταραγμένος: έχει μόλις πληροφορηθεί τον θάνατο του πρώτου

Αμερικανού στρατιώτη στη Βοσνία. Την ώρα, λοιπόν, που η Μόνικα γονατίζει και

του ξεκουμπώνει το παντελόνι, εκείνος αναλογίζεται τις ευθύνες που τον

βαραίνουν ως ανώτατο διοικητή των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Η αγωνία του

θα συγκινήσει τη σύντροφό του, που σκέφτηκε τότε ότι η Αμερική είναι μια πολύ

τυχερή χώρα που έχει για πρόεδρο έναν τόσο ευαίσθητο και συμπονετικό άνθρωπο.

Μερικές σελίδες αργότερα μαθαίνουμε ότι την ώρα που η Μόνικα διηγείται στον

πρόεδρο τις εμπειρίες της από το πρώτο ταξίδι της στα Βαλκάνια, εκείνος

«γοητεύεται και διεγείρεται σεξουαλικά από την ενθουσιώδη περιγραφή της για

την επίσκεψή της στη Βοσνία». Μήπως βρίσκεται, λοιπόν, εκεί η εξήγηση αυτού

του πολέμου; Αν τον πλανητάρχη τον διεγείρει η Βοσνία, γιατί όχι και το Κόσοβο;

Μετά το Ιράκ, το Σουδάν και το Αφγανιστάν, η Γιουγκοσλαβία είναι η τέταρτη

χώρα που βομβαρδίζει ο Μπιλ Κλίντον μέσα σε έξι μήνες. Ίσως ο Αμερικανός

πρόεδρος να θέλει να τροποποιήσει τον χαρακτήρα του πολέμου στη σύγχρονη

εποχή, σημειώνει ο Μαρκ Στάιν στο περιοδικό «Σπεκτέιτορ». Ίσως να θέλει να

περάσει από τον Εκατονταετή Πόλεμο στο Εκατονταπόλεμον Έτος. Ίσως πάλι αυτή η

εμμονή του στους βομβαρδισμούς να σχετίζεται με το Σύνδρομο του Ανολοκλήρωτου:

όπως η σεξουαλική του ζωή, έτσι και η εξωτερική του πολιτική αρνείται

πεισματικά να ολοκληρωθεί. Έστειλε τ’ αγόρια του στη Βοσνία για ένα χρόνο:

βρίσκονται ακόμη εκεί, υπερασπιζόμενοι μια συμφωνία (του Ντέιτον) που

κινδυνεύει να καταρρεύσει. Τα έστειλε στην Αϊτή για να αποκαταστήσουν τη

δημοκρατία: είναι ακόμη εκεί, παρ’ όλο που η χώρα διοικείται τώρα από

στρατιωτική κυβέρνηση. Άρχισε να ρίχνει πυραύλους στη Γιουγκοσλαβία και δεν

ξέρει πώς να σταματήσει.

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, ο θολός ορισμός του για τις «σεξουαλικές

σχέσεις» έχει δημιουργήσει προηγούμενο: κανείς δεν πιστεύει τη θέση του για

τις χερσαίες επιχειρήσεις, αφού το ότι δεν έχει «πρόθεση» να στείλει χερσαίες

δυνάμεις δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι δεν θα το πράξει.

Στα νιάτα του, ο Κλίντον φώναζε «Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο». Σήμερα προσπαθεί να

κάνει και τα δύο. Το κακό γι’ αυτόν είναι πως αντίθετα με ό,τι συμβαίνει

συνήθως, η δημοτικότητά του, αντί ν’ ανέβει, έχει πέσει σε επίπεδα προ

Μόνικας. Η μόνη λύση είναι να ολοκληρώσει, κάπου να ολοκληρώσει. Αρκεί, όπως

λέει και το ανέκδοτο, να μην ολοκληρώσει πάνω μας.