|
|
ΤΑ
ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ
1 Εξαφάνιση των ΕΑΜοβούλγαρων κομμουνιστών και των
συνοδοιπόρων τους.
2 Οικογένεια, πατρίς, θρησκεία.
3 Άρτος και
θεάματα.
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
1 «Εξαφανίστηκαν» οι
ΕΑΜοβούλγαροι κομμουνιστές μετά των συνοδοιπόρων τους.
2 Η πλειοψηφία της
νεολαίας επιστρέφει στην οικογένεια και στις εκκλησίες.
3 Η συγκέντρωση
για το Μακεδονικό συγκέντρωσε ένα εκατομμύριο πληθυσμό.
4 Ρούλα, Αννίτα,
Άννα – Μαρία, θεαματικώς, θριαμβεύουν.
«ΜΠΑΜΠΑ, τι είναι χούντα;». Είναι
απόγευμα Σαββάτου, ένα συνηθισμένο δωμάτιο διαμερίσματος και μια συνηθισμένη
ερώτηση που απευθύνει συνηθισμένος μπόμπιρας στον συνηθισμένο μπαμπά του την
ώρα που και οι δύο σκοτώνουν την ώρα τους χαζεύοντας συνηθισμένη εκπομπή.
«Μπαμπά, τι είναι χούντα;». Η επιμονή του μικρού σκοτώνει τα νεύρα του μπαμπά.
Και δείχνοντας με το δάχτυλο τη συνηθισμένη εκπομπή, ξεσπάει πάνω στα βαμμένα
ξανθά μαλλιά που κρατάνε μαρκούτσι: «Αυτή είναι!».
Η Αννίτα Πάνια (φερ’
ειπείν) ουδεμία σχέση είχε συνάψει με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ούτε μεσολάβησε
ούτε καν παρέστη στην τελετή του γάμου του με τη Δέσποινα. Τα βαμμένα ξανθά
μαλλιά δεν είχαν καν υπάρξει ως έμβρυο εκείνη την εθνοσωτήριο νύχτα της 21ης
Απριλίου 1967. Τότε;
«Πώς σε λένε;» (ρωτάνε τα βαμμένα ξανθά μαλλιά με το
μαρκούτσι). Απέναντί της (ή «τους») υποχρεωτικά τραμπαλίζεται πάνω σε
γιγαντιαίο φουσκωτό μπαλόνι δυσλεκτικός υπέργηρος από το Κακοσάλεσι με
καρφιτσωμένο στο πέτο το νούμερο «32» (ιδίου σχήματος και διαμετρήματος με
αυτό που διά ροπάλου έφεραν απαξάπαντα τα μέλη των εβραϊκών γκέτο κατά τη
διάρκεια της παντοδυναμίας του Χίτλερ). Ο υπέργηρος με θλιμμένο χαμόγελο που
επιτρέπει να φανούν τα αραιωμένα, κίτρινα, μπροστινά του δόντια, απαντάει
κοκκινίζοντας: «Ιάκωβος Κεφαλάκης». Ο ψίθυρος της απάντησης δεν ακούγεται. Το
μαρκούτσι επανακάμπτει με γιγαντιαίο ειρωνικό χαμόγελο και ρωτάει απειλητικά:
«Πώς;». «Ιάκωβος Κεφαλάκης» απαντάει πιο δυνατά ο άνθρωπος. «Α,
Κουφιοκεφαλάκης, λοιπόν! Κι εσύ ένας Κουφιοκεφαλάκης θέλεις γυναίκα; Πόσο
χρονών είσαι, κύριε Κουφιοκεφαλάκη;» ξεσπάνε στα χαχανητά και η βαφή και τα
μαλλιά και το μαρκούτσι! «Δε ξέρεις ότι με το “32” καίγεσαι…;»
ΔΙΑΤΕΛΟΥΜΕ… ΕΝ ΓΥΨΩ
Ποιος είναι ο συνδετικός ιστός ανάμεσα στο
μαρκούτσι και στις εθνοσωτήριες εξάρσεις του Γεωργίου Παπαδόπουλου; Ο…
γύψος! Υλικά απονεύρωσης. Χημιοθεραπεία καταπολέμησης των κυττάρων αντίστασης.
Σας παρακαλώ, μπείτε στον κόπο και κάντε μια αναγωγή. Από τις λεπτομέρειες
κρίνονται ο χαρακτήρας μας, οι ελευθερίες μας, τα δικαιώματά μας, ο πολιτισμός
μας, το στίγμα μας. Ήταν χαμηλός ο δείκτης ευφυΐας των συνταγματαρχών; Ήταν!
Είναι χαμηλός ο δείκτης ευφυΐας του «Κουφέτου»; Αν είναι λέει; Με ποια μέσα
τσαλαπατήσανε τους αντιπάλους τους; Με τα τανκς!
Με ποιο μέσο το μαρκούτσι
τσαλαπατάει δυσλεκτικούς, ανήμπορους και άτομα με ποικίλες ειδικές ανάγκες; Με
τον χλευασμό! Γελάγαμε και παγώναμε με τα εθνικοπατριωτικά ασύντακτα
παραληρήματα του Παπαδόπουλου. Με το μαρκούτσι απλώς γελάμε και, μερικές
φορές, λέμε «έλα μωρέ, δεν βαριέσαι, πλάκα έχει…».
Πλάκα στην πλάκα,
γυψώθηκαν τα κύτταρά μας και τα βλέμματά μας. Άντε, το πολύ μέσα από μια
απειροελάχιστη σχισμή των επιδέσμων να βλέπεις και κανένα πολιτικό talk show!
Βλέπεις, γελάς και πέφτεις στο κενό μιας τρύπας. Μιας γυαλιστερής τρύπας με
διεθνές ονοματεπώνυμο «Public Relations» (δημόσιες σχέσεις).
Μία ήταν η
βαθύτερη επιθυμία του εθνοσωτήριου λεβέντη Δημητρίου Ιωαννίδη (ας πούμε): Οι
συνταγματάρχες να χειρίζονται την πολιτική, οι ΕΣΑτζήδες να κραδαίνουν τα
κλομπ, οι ιθαγενείς να ασχολούνται με τη δουλειά τους (άντε και με την
οικογένειά τους) και οι καλλιτέχνες αυστηρά με το έργο τους.
Το σύνθημα
ήταν ένα: «Τάξη, Γαλήνη και Ασφάλεια»! Για να πραγματοποιηθούν και η Τάξη και
η Γαλήνη και η Ασφάλεια, έπρεπε να εκμηδενιστούν οι πάσης φύσεως αντιθέσεις
κοινωνικές, πολιτικές, ιδεολογικές, πολιτιστικές. Και επειδή (τότε) οι
αντιθέσεις όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν, αλλά πολλαπλασιάστηκαν, ε, ο Μπάμπαλης
και ο Λαδάς ανέλαβαν να τις εκμηδενίσουν…
ΤΩΡΑ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ
ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ…
Τριάντα χρόνια μετά ο Δημήτρης Αβραμόπουλος θεωρείται
πως είναι δήμαρχος όλων των Αθηναίων. Ο Μιλτιάδης Έβερτ πλειοδοτεί στα
αιτήματα φοιτητών, αγροτών, εργατών. Το Πανελλήνιο Πολιτιστικό Κίνημα παίζει
μπάλα στο γήπεδο της Νέας Δημοκρατίας άνευ Νέας Δημοκρατίας. Ο Κώστας
Σκανδαλίδης συγχαίρει την αντίπαλη ομάδα για το ρίσκο που πήρε με την εκλογή
του Κωστάκη Καραμανλή του Β’. Ο Νίκος Μαστοράκης έχει αναγορευθεί σε θεμελιωτή
της «ελεύθερης τηλεόρασης». Ο Νίκος Φώσκολος υπογράφει το ένα σίριαλ μετά το
άλλο. Η Ρούλα Κορομηλά έχει ενθρονιστεί στον θώκο της «εθνικής σταρ». Ο Πέτρος
Κωστόπουλος εξοργίζεται με τους αγρότες που εμποδίζουν την οδική κάθοδο της
μητέρας του στην Αθήνα. Τα κανάλια μετά εθνικοπατριωτικών δακρύων αποχαιρετούν
τα στρατευμένα μας νιάτα προς την αλβανική τους ανάβαση. Ο πρωθυπουργός της
χώρας ευχαριστεί την Ουάσιγκτον και σχεδόν η συντριπτική πλειοψηφία των
Νεοελλήνων θεωρεί ως μοναδική σωτήριο λέμβο της ύπαρξής μας την Αμερική του
Μπιλ Κλίντον. Ψέματα;Κάθε εποχή χαρακτηρίζεται από τα συνθήματά της:
«Αμερικάνοι, φονιάδες των λαών» (τότε), «Τι κάνει; Το ξύνει» (τώρα), «Μπάτσοι,
γουρούνια, δολοφόνοι» (τότε), «Είναι κεφάτη, γυρίζει απ’ του Βερόπουλου»
(τώρα), «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» (τότε), «Μονάχα εγώ τρελάθηκα/για σένα
καταστράφηκα/να δεις που όλοι θα πούνε» (τώρα). Τα αποτελέσματα είναι
αντιληπτά διά θεόγυμνου οφθαλμού: εθνική γαλήνη, εκμηδένιση των διαχωριστικών,
παντοδυναμία τηλεοπτικών βαμμένων ξανθών μαλλιών, ιδεολογική σύγκλιση
αντιπάλων, πολιτική απονεύρωση, κυριαρχία κενού, έστω θαμπού (ιδεολογικού)
λόγου, πολλαπλασιασμός προσκυνητών σε πάσης φύσεως αιρέσεις, μαγείες,
καφετζούδες, χαρτορίχτρες, αναγόρευση του χρήματος σε υπέρτατη αξία,
εμπορευματοποίηση όλων των σχέσεων και μαζική αποστράτευση από την πολιτική,
τους πολιτικούς και τις ιδεολογίες. Οι στόχοι της 21ης Απριλίου 1967
ολοκληρώνονται με καθυστέρηση τριάντα χρόνων. Ο Παπαδόπουλος μπορεί να κλείσει
τα μάτια του με ήσυχη τη συνείδηση του. Τα οράματά του εκπληρώνονται…
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΣ, ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ;
Δύο μικρά,
ασήμαντα, παραδείγματα που «επισπεύδουν» την… επιστροφή μας. Πριν από μια
εβδομάδα τα βαμμένα ξανθά μαλλιά της εκπομπής «Φως στο τούνελ» αναζητούσαν
ζευγάρι εξαφανισθέντων νέων από το Ναύπλιο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό; Το αγόρι
είναι μικρότερης ηλικίας από την κοπελιά. Όμως εγώ κάνω μια υπόθεση, που
μπορεί να αφορά αυτήν ή άλλη ή άλλες παρόμοιου τύπου «αναζητήσεις». Αν
υποθέσουμε πως το ζευγάρι πήρε των ομματιών του μη αντέχοντας την κόλαση της
μικρής κοινωνίας και ότι εξαφανίστηκαν για να ζήσουν (επιτέλους) τον έρωτά
τους. Ε, τότε τα βαμμένα ξανθά μαλλιά κάνουν καριέρα και αποταμιεύουν χρήμα
παίζοντας ρόλο επαγγελματία χαφιέ. Το εκπληκτικό είναι πως σ’ αυτή την
περίπτωση και με την ασυλία της παντοδυναμίας της τηλεόρασης, ο χαφιεδισμός
φέρει το ψευδώνυμο «κοινωνική προσφορά». Ενώ παραλλήλως οι μισοί τηλεθεατές
της εκπομπής, χωρίς να το πάρουν χαμπάρι, μετατρέπονται σε λιλιπούτειους
καταδότες. «Α, τους είδα εκεί στη Στουρνάρη», «Εγώ έπεσα πάνω σε φτυστό
ζευγάρι στο λεωφορείο της γραμμής Αργυρόπουλη», «Τους τσάκωσα να φιλιούνται
ξεδιάντροπα, ντάλα μεσημέρι στον Ηλεκτρικό Σταθμό του Περισσού, τρέξτε να τους
πιάσετε». Μικροχαφιέδες με το «Τούνελ», πλακατζήδες με το «Κουφέτο»,
απονευρωμένοι πολιτικά, λοβοτομημένοι ιδεολογικά, άδειοι δραχμικά, ε, τι
μένει; Η αξία της σάρκας, του κρέατος, των κυβικών, της φίρμας, της επωνυμίας
και της δύναμης. Πασαρέλα εμπορευμάτων. Το ένα εμπόρευμα «ρωτάει» το άλλο:
«Πόσα βγάζεις το μήνα;». «Καμιά τρακοσάρα», απαντάει «εκείνο». «Α, θα το
σκεφτώ», ανταπαντάει «το άλλο». Έτερο εμπόρευμα: «Εσύ πόσα;». «Πεντακόσα, συν
διαμέρισμα». «Καλό. Αλλά πόσα κυβικά είναι το μηχάνημά σου;». «Εκεί να δεις.
Είναι Injection 2.000 και 170 άλογα που τρέχουν του σκοτωμού». «Μεγάλε, είσαι
δικός μου, το τηλέφωνό σου ατάκα και επί τόπου…».
Μία ημέρα μετά την
αυλαία των καλλιστείων, διαμαρτυρόμενες για την αδικία του διαιτητή,
μεταξεταστέες, βγήκαν στα παράθυρα καναλιού που έριξε τον Μητσοτάκη! Ο
τηλεπαρουσιαστής των ειδήσεων Νίκος Ευαγγελάτος προσέτρεξε στην εγκυρότερη
πηγή όλων, στον Νίκο Μαστοράκη. Αυτός βγήκε στο τηλέφωνο και ως επαΐων άρχισε
τις εκτιμήσεις και τις τεχνοκρατικές περιγραφές. Σε μια αποστροφή του λόγου
του, έτσι για να εκτιμηθεί καλύτερα το κύρος και η βαρύτητα των γνωσεών του,
λέει (περίπου) προς τον τηλεπαρουσιαστή: «Ξέρετε κύριε Ευαγγελάτο, ήμουν ο
πρώτος που οργάνωσα και παρουσίασα ως τηλεοπτικό θέαμα τα καλλιστεία στην
Ελλάδα». Χαμόγελο θαυμασμού σχηματίζεται στο πρόσωπο του Ευαγγελάτου. Στα
σκουπίδια η μνήμη. Μα, εκείνα τα «πρώτα» καλλιστεία του Μαστοράκη
πραγματοποιήθηκαν επί χούντας. Ίσως να τα λάμπρυνε διά της παρουσίας της και η
Δέσποινα! Τι μας ενδιαφέρουν τώρα τα πολιτικά φρονήματα των ανθρώπων. Σημασία
έχουν οι τεχνοκρατικές τους ικανότητες. Να είναι καλοί διαχειριστές, να ξέρουν
τους κανόνες, να έχουν πείρα και να μαζεύουν τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας.
Δε πα να ‘ταν μασκοφόρος!… Κάνει καλά τη δουλειά του;
ΕΙΝΑΙ ΚΕΦΑΤΗ,
ΓΥΡΙΖΕΙ ΑΠ’ ΤΟΥ… ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ
Τέσσερις μέρες πριν, επαγγελματίας και
παράγων του κινηματογραφικού χώρου που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία
του για να μη χάσει το ψωμί του μου αποκάλυπτε σε μια αποστροφή του λόγου
του πως την ημέρα μετάδοσης της εκπομπής του Μαστοράκη με τους ξυλοδαρμένους
φοιτητές του Πολυτεχνείου άκουγε από το διπλανό δωμάτιο κάποιου στούντιο να
μοντάρουν το υλικό σύμφωνα με τις οδηγίες του Μαστοράκη! Τριάντα χρόνια μετά
είναι ζήτημα αν υπάρχουν μερικοί, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, που
δεν θα επισκέπτονταν και δεν θα συνομιλούσαν μαζί του. Πατρίδα χωρίς μνήμη
είναι πατρίδα χωρίς Θερμοπύλες. Ελάτε τώρα, τέτοια θα λέμε!…
Παρελθοντολογία; Θα συμφωνήσω μαζί σας. Δεν είναι ζήτημα ονομάτων, «σαρκός»,
αλλά «πνεύματος». Βλέπετε πουθενά τον Παπαδόπουλο ή τον Ιωαννίδη; Πουθενά.
Τότε «μπαμπά, τι είναι χούντα;». Είναι όλα αυτά που κάνουνε για μένα χωρίς
εμένα!
