«Μάθε παιδί μου γράμματα, αλλιώς θα με απολύσουν»

Πόλεμος στη Νέα Υόρκη για τη δημοσίευση της λίστας αξιολόγησης των δασκάλων

Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη  | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 06/03/2012 20:00 |
«Μάθε παιδί μου γράμματα, 
αλλιώς θα με απολύσουν»
Ελλείψει μουσικών οργάνων, μαθητές του σχολείου Amani, στη Νέα Υόρκη, μαθαίνουν απλώς να γράφουν τις νότες

Ονομα, επώνυμο, το σχολείο όπου διδάσκουν και τη βαθμολογία που συγκέντρωσαν: όλα αυτά τα στοιχεία περιλαμβάνουν οι πίνακες αξιολόγησης των 18.000 και πλέον δασκάλων και καθηγητών στα δημόσια σχολεία που δημοσίευσε ο Δήμος Νέας Υόρκης. Δεν το έκανε οικειοθελώς, του το επέβαλε δικαστική εντολή. Είχε προηγηθεί μια σκληρή νομική μάχη ανάμεσα στα τοπικά ΜΜΕ, που αξίωναν τη δημοσίευση των αξιολογήσεων στο όνομα της διαφάνειας και του δικαιώματος των γονιών να ξέρουν ποιος μορφώνει (;) τα παιδιά τους, και στο συνδικάτο των καθηγητών, που επιμένει ότι το σύστημα αξιολόγησης των επαγγελματιών της εκπαίδευσης είναι «λανθασμένο και αναξιόπιστο». Ολα αυτά, σε μια περίοδο έντονης συζήτησης για την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης στις ΗΠΑ, την αποτελεσματικότητα των επίσημων συστημάτων αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και τους μηχανισμούς που καθορίζουν αν οι τελευταίοι αξίζουν ή όχι να παραμείνουν στη θέση τους.
Το σύστημα βαθμολόγησης των καθηγητών στα δημόσια σχολεία της Νέας Υόρκης μετρά αρκετά χρόνια ζωής, το εμπνεύστηκε το τοπικό υπουργείο Παιδείας προκειμένου να καθορίζει το επίπεδο του μισθού κάθε εκπαιδευτικού, αν θα αποκτήσει μόνιμη θέση ή αν, αντιθέτως, θα απολυθεί. Βασίζεται στη βαθμολογία που λαμβάνουν οι μαθητές σε δύο εξετάσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται στο τέλος της σχολικής χρονιάς, η μία στον τομέα των μαθηματικών και η άλλη σε εκείνον της κατανόησης κειμένου. Μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, το σύστημα προσδιορίζει τον βαθμό που μπορεί να ελπίζεται ότι θα πάρει ο μαθητής: αν τον ξεπεράσει, ο καθηγητής λαμβάνει θετική ή πολύ θετική αξιολόγηση. Αν αποδειχθεί κατώτερος των προβλέψεων, η αξιολόγηση του καθηγητή είναι αρνητική.

Οι πίνακες ανέκαθεν προορίζονταν αποκλειστικά για εσωτερική χρήση, τον περασμένο Αύγουστο όμως πολλά τοπικά ΜΜΕ αξίωσαν την αποκάλυψή τους. Η Δικαιοσύνη τους έδωσε τελικά δίκιο και την περασμένη Παρασκευή η Νέα Υόρκη έγινε η δεύτερη πόλη των ΗΠΑ που δημοσιοποιεί πίνακες αξιολόγησης των εκπαιδευτικών - ανάλογη απόφαση είχε λάβει το Λος Αντζελες το 2010. Το Συνδικάτο Καθηγητών της Νέας Υόρκης αντέδρασε με μια ολοσέλιδη καταχώριση στις ίδιες εφημερίδες που δημοσίευσαν τους πίνακες. Το μήνυμα - «Αυτός δεν είναι τρόπος αξιολόγησης ενός καθηγητή!» - συνοδευόταν από μια επιστολή καταγγελίας του συστήματος υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο του Συνδικάτου Μάικλ Μάλγκριου. Οπως εξηγούν οι «New York Times», το σύστημα δεν λαμβάνει υπόψη του ούτε αν ο μαθητής έχει αλλάξει τάξη προς το τέλος της σχολικής χρονιάς, ούτε τον αριθμό των μαθητών που έχει υπό την ευθύνη του ένας καθηγητής, ούτε αν αυτός είναι δίγλωσσος, ούτε αν χρειάστηκε στη διάρκεια της χρονιάς να πάρει αναρρωτική άδεια. Ο υπουργός Παιδείας των ΗΠΑ, πάντως, Αρνι Ντάνκαν τάχθηκε εκ των υστέρων υπέρ της δημοσιοποίησης των αξιολογήσεων• όπως είπε, η σιωπή γύρω από την ποιότητα των καθηγητών «δεν αποτελεί εναλλακτική επιλογή». Υπέρ δήλωσε και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ο Μάικλ Μπλούμπεργκ - ο οποίος μάλιστα απειλεί να κλείσει έως και 33 δημόσια σχολικά ιδρύματα λόγω κακής ποιότητας παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών.