Καρδιές σε σχήµα πιστωτικής...

Του Γκαζµέντ Καπλάνι   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 08/06/2010 07:00 |

Πήγα να δω το «Sex and the City 2». Δεν απογοητεύτηκα. Το ήξερα ότι δεν πήγαινα να δω Ταρκόφσκι. Η Κάρι και οι φίλες της είναι τα είδωλα ενός ώριµου φεµινισµού. Γυναίκες καριέρας, ανεξάρτητες, χειραφετηµένες, που ορµάνε στο σύστηµα µε την ίδια θρασύτητα όπως οι άνδρες. Γυναίκες που αγωνίζονται σκληρά αλλά δεν χάνουν τη θηλυκότητα και το χιούµορ τους.

Αυτή τη φορά όµως, βλέποντας την ταινία, το µυαλό µου τριβέλιζαν εξωκινηµατογραφικές σκέψεις. Ισως επειδή µε έχει επηρεάσει το καταθλιπτικό κλίµα των ηµερών. Ισως επειδή σε περιόδους οικονοµικής κρίσης οι άνθρωποι γίνονται πιο συντηρητικοί. Βλέποντας λοιπόν τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, το µυαλό µου πήγε σε εκείνη την είδηση που είχα διαβάσει προ ηµερών. Η Πάρκερ λαφυραγώγησε τα καµαρίνια του «Sex and the City 2» µετά το τέλος των γυρισµάτων.

Παρά τα 15 εκατοµµύρια δολάρια που πήρε ως αµοιβή, άρπαξε φιρµάτα παπούτσια, τσαντάκια κυρίας και κρυστάλλινα ποτήρια Swarovski, κουβαλώντας τα στο σπίτι της. Είναι τέτοια η ταύτιση µεταξύ της ίδιας της ηθοποιού και της πρωταγωνίστριας που υποδύεται ώστε η είδηση αποκτά αµέσως συµβολική διάσταση. Γι’ αυτό, ξαναβλέποντας τις ηρωίδες της ταινίας για δεύτερη φορά, αναθεώρησα κάποιες από τις προηγούµενες απόψεις µου.

Δεν είµαι και τόσο σίγουρος ότι οι τέσσερις Νεοϋορκέζες αποτελούν ενσαρκώσεις του ώριµου φεµινισµού. Φοβάµαι ότι ακόµα πιο πολύ ενσαρκώνουν τα ιδανικά είδωλα της Γουόλ Στριτ. Πιο πολύ από την επιθυµία τους για χειραφέτηση, τις ενώνει η ορµή του «θέλω όλο και πιο πολλά και τα θέλω γρήγορα». Μεταφρασµένο µε απλά λόγια αυτό λέγεται Απληστία. Και µας χαρακτηρίζει όλους, άνδρες και γυναίκες. Η Απληστία δεν είναι καν προϊόν του καταναλωτισµού. Είναι προϊόν του τούρµπο καταναλωτισµού που ζήσαµε τα τελευταία χρόνια. Προϊόν ενός κόσµου που σε βοµβαρδίζει µε µηνύµατα τα οποία φθάνουν από παντού και λένε:

«Αγόρασε!».

Είσαι ανόητος αν το καινούργιο αυτοκίνητό σου δεν το αλλάζεις ύστερα από δυο χρόνια µε ένα καλύτερο, πιο ακριβό και σπορ. Για να νιώσεις πιο στυλάτος στο καθηµερινό µποτιλιάρισµα. Την τηλεόραση να την έχεις οπωσδήποτε plasma και 99 ιντσών. Αν και αυτό το είδος τηλεόρασης που σου προσφέρουν καλύτερα να την κλείσεις. Μπορείς να κάνεις ακόµα και το άλµα: να αγοράσεις σκάφος. Το δάνειο θα το ξοφλήσεις µε τα χρήµατα που κρύβεις από την Εφορία. Ριγµένοι, λοιπόν, µε τα µούτρα στον αγώνα να µαζέψουµε φιρµάτες τσάντες, κατέρρευσαν τα Χρηµατιστήρια.

Κάτω από τα ερείπια δεν πλακώθηκε η Κάρι αλλά όλες εκείνες που ονειρεύονταν να της µοιάσουν και τώρα πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασµό του shopping. Πλακώθηκε και o µπαµπάς που ανήκει στη «γενιά του Πολυτεχνείου» και µε τα χρόνια η καρδιά του πήρε το σχήµα µιας πιστωτικής κάρτας. Εκανε δυο δουλειές και δεν είχε χρόνο να κουβεντιάσει µε το παιδί του τα βράδια.

Του έταξε αυτοκίνητο, του έταξε εξοχικό, για να το έχει κοντά και προπαντός για να εξαγοράσει τις ενοχές του. Τώρα που η πιστωτική κάρτα είναι άδεια, το παιδί κατηγορεί τον µπαµπά ότι έγινε άκαρδος. Και για να τον εκδικηθεί, ονειρεύεται να κάψει κάποια τράπεζα ή ό,τι άλλο προκύψει…

LΙΝΚ: http://gazikapllani.blogspot.com

15
ατΚαπλάνι
10/06/2010 01:12
Σχόλιο στο <<Καρδιές σε σχήα πιστωτικής...>>Του Γκαζέντ Καπλάνι


Διαβάζοντας τις δύο πρώτες παραγράφους μου προκλήθηκαν εμετικές διαθέσεις. Οι εντυπώσεις μου δεν καλυτέρευσαν στη συνέχεια λόγω γενικόλογου ενοχοποιητικού ολοκληρωτισμού, που συνοδεύθηκαν με ισχυρές επιφυλάξεις για την κατάληξη, σε ποιόν δηλαδή θα φορτωθούν τα αίτια, η ενοχή και οι συνέπειες. H τελευταία πρόταση δικαίωσε τις επιφυλάξεις μου. Μετά από το <<φταίμε όλοι>> του κ. Παπαχρήστου και τις διάφορες παραλλαγές στα καθημερινά άρθρα ήρθε η σειρά των <<άκαρδων κακομαθημένων νέων>> με deluxe χόμπυ αριστερού αντιεξoυσιαστή. K. Καπλάνι είστε σε σύγχυση. Οι νέοι, οι οποίοι απεχθάνονται τη σαπίλα του ατομικισμού και καταναλωτισμού που αναφέρατε, και τυγχάνουν να μην έχουν εξαγοραστεί από δάνεια ή τους ίδιους τους γονείς (και αυτοί στους οποίους αναφέρομαι ουδεμία σχέση έχουν με τη γενιά του Πολυτεχνείου ή και άλλων ανθρώπων που αγωνίστηκαν και εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ και την αριστερά γενικά γιατί διαψεύστηκαν οι προσδοκίες τους για μια καλύτερη κοινωνία), δε συγκαταλέγουν στις καταναλωτικές τους προτιμήσεις τον ΗArmani με πιστωτικές κάρτες και προ πάντων δεν αποδέχονται τον ευτελισμό 24 καρατίων του Sex and the City και εγχώριων ομοίων. Είναι κοσμοπολίτες με βαθιά κοινωνική αντίληψη. Διαμαρτύρονται στους δρόμους μαζί με χιλιάδες άλλους ανθρώπους χωρίς να συμπίπτει απαραίτητα η ιδεολογική τους τοποθέτηση με αυτή του ΠΑΜΕ. Και έχουν λόγους γι αυτό (εργασία και αμοιβή, συνθήκες διαβίωσης). Σταματήσατε λοιπόν να στιγματίζεται κατά τη νέα παράδοση της δεξιόστροφης μοδάτης εφημερίδας σας, τους νέους ανθρώπους. Άλλωστε στο ίδιο πλαίσιο θα έπρεπε να σας απασχολεί περισσότερο ο κ. Καρατζαφύρερ, ο οποίος μένει με τα λεγόμενά σας (και των συναδέλφων σας) στο απυρόβλητο διαρκείας κάτι που (δευτερευόντως βέβαια για το σημερινό άρθρο αλλά πάντα επίκαιρα) αφορά τους μετανάστες συμπολίτες μας. Και αν υπάρχει αντίληψη των δημοκρατικών δικαιωμάτων των μεταναστών συμπολιτών μας στη χώρα, το οφείλεται σε ακριβώς αυτή την αριστερά, που διασύρεται. Σε ότι αφορά τη δική σας παραλλαγή του ακραίου <<επιχειρήματος>>, ότι τα κακομαθημένα παιδιά του κοινωνικού κράτους, κατασπαράζουν με τις καταναλωτικές τους προτιμήσεις και τις υψηλές τους απαιτήσεις το τελευταίο, προβαίνοντας σε πατροκτονία, είναι τόσο χυδαία συντηρητικό, που δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ. Έχω εμπιστοσύνη όμως στην κρίση σας, και είμαι σίγουρος ότι μετά από κάποιες στιγμές μοναξιάς θα εξάγεται τα απαραίτητα συμπεράσματα. Ίσως τότε απευθύνεται τα <<επιχειρήματά σας>> στους νεόπλουτους αρχοντοχωριαταράδες <<επιχειρηματίες>> και άλλους υπηρέτες πολιτικών, δημοσιογραφικών και οικονομικών αφεντικών, που διαθέτουν τα πρότυπά τους διαπράττοντας υψηλό οικονομικό έγκλημα με διεθνείς διαστάσεις οδηγώντας τον τόπο και την Ευρώπη στον τοίχο. Αυτά προς το παρών.

Μιτσος
09/06/2010 02:46
για ακομη μια φορα εξοχο το αρθρο σας
αναγνώστρια
08/06/2010 20:38
Κε. Καπλάνι, όταν γράφεις αυτά τα κείμενα ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΛΕΞΑ ΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ!!! μία παλιά θαυμάστρια (στην πορεία κάπου συγκρουστήκαμε... λυπάμαι).
VS
08/06/2010 20:28
Πολύ καλό άρθρο!
o xenos
08/06/2010 18:20
Κυριε Καπλανι να γραφεται πιο συχνα.
Nikos Varveris
08/06/2010 18:03
Κυριε Καπλανι θα πάρετε θέση ,θα γραψετε μεσα απο την στηλη σας ή μεσα απο το Blog σας για τον θάνατο των ακτιβιστών απο τους Εβραίους?Εγω να σας πω περιμένω τη πορισμα θα βγαλουν οι Εβραιοι απο το τι συνεβει,...Εσεις?? Το ιδιο πορισμα περιμενετε για να ακουσουμε την γνωμη σας??
SPYROS
08/06/2010 17:29
Σωστα κε Καπλανι. Δυστυχως ομως στην ζωη ολων μας εχει εισβαλλει το LifeStyle. Προτιμαμε να μην εχουμε να φαμε αλλα θελουμε το ακριβο μας αυτ/το και το μοδατο ντυσιμο. Γενικα ''ειμαστε αυτο που δειχνουμε''! Οσον αφορα την γενια του Πολυτεχνειου, αφηστε το καλυτερα κε Καπλανι, ειναι μια ιστορια ντροπης ετσι οπως εξελιχτηκαν. Αυτοι ρημαξαν την Ελλαδα.
ΓΙΑΝΝΗΣ Κ.
08/06/2010 15:32
Οι 4 νεο''υ''ρκέζες κλώσσες είναι ό,τι αντιπαθέστερο κυκλοφορεί σε γυναίκα.Αν υπάρξει κάτι καλό σ'' αυτή την κρίση,είναι ότι θα γλιτώσουμε από την γκλαμουριά,τον σουσουδισμό,τη σάχλα,τα εορτοδάνεια,τα διακοποδάνεια και όλον αυτό τον εμετικό τρόπο ζωής.
Bill
08/06/2010 14:47
Συγχαρητήρια για το άρθρο. Ο τίτλος μου δίνει ιδέα για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου: Να εισηγηθούμε την κυκλοφορία πιστωτικών καρτών σε σχήμα καρδιάς, χωρίς πιστωτικό όριο, με το σλόγκαν "επειδή η αγάπη δεν έχει όρια" ή κάτι παρόμοιο. Για να το γλεντάμε μια μέρα το χρόνο (και να το μετανιώνουμε τις υπόλοιπες 364).
dna2374@hotmail.com
08/06/2010 13:41
Εξαιρετικό άρθρο. Μπράβο σας. Αυτό που περιγράφετε αυτό ακριβώς συμβαίνει. Και το περιγράφετε εύστοχα και με την ανάλογη ειρονεία και χιούμορ!
πραγματογνώμονας
08/06/2010 12:56
Σωστός ο αρθρογράφος.... Υπερκαταναλωτισμός και φίρμες κλείνουν σπίτια.Ακόμα και τα εύρωστα.
σφιχτοχερης
08/06/2010 12:47
Συμφωνω με το αρθρο και με τους σχολιαστες. Ο Πικης εχει δικιο.
Εχουμε οικονομικη κριση τωρα, καποιοι και καποιες να φησουν τις σαχλαμαρες με τις Καγιεν και τον Λουι Βουιττον, να δουμε πως θα ξεμπλεξουμε!
GABRIEL
08/06/2010 12:11
Για μια ακόμη φορά συγχαρητηρια για το άρθρο σας.
sil
08/06/2010 10:54
Aυτη η Ιστορια μου θυμιζει τον ακη και της Γυναικες του την Πρωην ,την νυν,και την κορη!!Αλλα τι τα θες κυριε Καπλανι το γκλαμουρ μας εφαγε!! Οι πολιτικη της γενιας του πολυτεχνειου για το μονο που την ενδιεφερε ηταν η εξουσια ,η ασυδοσια και η μιζα για να βολευτουν αυτοι και οι γονοι τους!!Μπραβο κυριε Καπλανι ειναι πολυ καλο το αρθρο σας , εχετε πολυ καυστικο χιουμορ!!
pikis@hotmail.com
08/06/2010 10:07
Ωραίο άρθρο. Να προσθέσω ότι τα βλαχαδερά της Ελλάδας έμαθαν τα Manolo και τα Jimmy Choo από τις κοκότες του Sex & the City και ξέχασαν ότι ο μισθός τους είναι 700 ευρώ και το μυαλό τους επιπέδου παντόφλας. Άντε κορίτσια τώρα για Migato και πολύ σας έιναι.