Οι εικόνες εντός και εκτός του κολυμβητηρίου του Σίδνεϊ στην Αυστραλία ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες. Μέσα στην πισίνα, οι ρωσίδες αθλήτριες σχεδόν βουρκωμένες άκουγαν και πάλι τον εθνικό ύμνο της χώρας τους και καμάρωναν τη σημαία, ακριβώς πέντε χρόνια μετά την τελευταία εμφάνιση της εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021.
Η 35χρονη Εκατερίνα Προκοφίεβα, η μοναδική που ήταν παρούσα και τότε, δεν έκρυψε τη συγκίνησή της στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ολλανδία όπου μάλιστα οι Ρωσίδες έκαναν την έκπληξη και προκρίθηκαν άνετα.
«Είναι μεγάλη τιμή να αγωνιζόμαστε για τη χώρα μας, νιώθω συγκινημένη και περήφανη» δήλωσε η πιο έμπειρη ρωσίδα αθλήτρια της πρώτης εθνικής ομάδας της χώρας που επέστρεψε σε διεθνείς διοργανώσεις μετά το πράσινο φως από τη ΔΟΕ.
Εξω από το Κέντρο Υγρού Στίβου του Ολυμπιακού Πάρκου του Σίδνεϊ, οι εικόνες ήταν διαφορετικές και σαφώς δεν είχαν την εικόνα χαράς των Ρωσίδων.
Μια ομάδα διαδηλωτών φώναζε το σύνθημα «Οχι αίμα στην πισίνα μας», κρατώντας ουκρανικές σημαίες και φωτογραφίες αθλητών που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η διαμαρτυρία διοργανώθηκε από την Αυστραλιανή Ομοσπονδία Ουκρανικών Οργανώσεων, η οποία επί μήνες ζητούσε τον αποκλεισμό της ρωσικής αποστολής από το τουρνουά.
Ανάμεσα στους συμμετέχοντες ήταν ο Αντρέι Κοβαλένκο, υδατοσφαιριστής ουκρανικής καταγωγής και τρεις φορές Ολυμπιονίκης, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει την Ενιαία Ομάδα (που συγκροτήθηκε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης), αλλά και την Ουκρανία και την Αυστραλία.
«Ο αθλητισμός είναι πολιτική», δήλωσε στο πρακτορείο Australian Associated Press, υποστηρίζοντας ότι οι επιτυχίες της εθνικής ομάδας αποτελούν μέρος της ρωσικής προπαγάνδας. Εκπρόσωποι της ουκρανικής κοινότητας ανέφεραν ότι ο αριθμός των αθλητών που έχουν σκοτωθεί από την έναρξη του πολέμου ξεπερνά τους 650, ενώ πρόσθεσαν ότι περισσότερες από 800 αθλητικές εγκαταστάσεις έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί.
Δυστυχώς ο αθλητισμός, που πρέπει (και μπορεί) να ενώνει στη συγκεκριμένη περίπτωση δίχασε και είναι δεδομένο ότι και σε άλλες ανάλογες συνθήκες θα έχουμε τις ίδιες – διαφορετικές – εικόνες κάποιες φορές και πιο κοντά από εξέδρα σε αγωνιστικό χώρο.
Ομως θα πρέπει να μην χρησιμοποιείται ο αθλητισμός (από όλες τις πλευρές) ως προπαγάνδα ή εκδήλωση διαμαρτυρίας γιατί τότε θα έχει χαθεί το βαθύτερο νόημά του που είναι η ευγενής άμιλλα και η δημιουργία ανθρώπινων σχέσεων.
