Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, λίγο μετά την άνοδό του στην εξουσία, ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε τη φιλοδοξία να δημιουργήσει μια κινηματογραφική βιομηχανία, ικανή να ανταγωνιστεί τις μεγάλες διεθνείς παραγωγές και να προβάλει το Ιράκ ως μια σύγχρονη, ισχυρή χώρα με ιστορικό και πολιτιστικό βάθος.
Η πιο φιλόδοξη προσπάθεια αυτού του σχεδίου ήταν η υπερπαραγωγή «Clash of Loyalties», γνωστή και με τον αραβικό τίτλο «Al-Mas’ala Al-Kubra» («Το μεγάλο ζήτημα»). Μια ταινία που αφηγούνταν την εξέγερση των Ιρακινών εναντίον της βρετανικής κυριαρχίας το 1920, συνδέοντας την ιστορική εκείνη περίοδο με την ιδεολογία του καθεστώτος.
Η παραγωγή ξεκίνησε το 1980 με προϋπολογισμό περίπου 30 εκατομμυρίων δολαρίων, ποσό τεράστιο για την εποχή. Ωστόσο, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την έναρξη των γυρισμάτων, ξέσπασε ο πόλεμος Ιράν – Ιράκ. Μέλη του συνεργείου και του καστ επιστρατεύονταν αιφνιδιαστικά, ενώ οι εκρήξεις και οι αεροπορικές επιθέσεις αποτελούσαν καθημερινότητα, ακόμη και σε περιοχές όπου πραγματοποιούνταν τα γυρίσματα. Παρά τον κίνδυνο, οι Αρχές απαίτησαν να συνεχιστεί η παραγωγή, προκειμένου να δοθεί η εικόνα ότι η ζωή στη χώρα εξελισσόταν φυσιολογικά.
Οι δυσκολίες δεν περιορίστηκαν μόνο στον πόλεμο. Η μεταφορά οπλισμού-σκηνικών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου από τη Βρετανία προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στα τουρκικά σύνορα, καθώς οι τελωνειακές αρχές θεώρησαν ότι επρόκειτο για πραγματικά όπλα που προορίζονταν για τον πόλεμο. Τελικά, ο εξοπλισμός ακολούθησε μια πολύ μεγαλύτερη διαδρομή μέσω Ελλάδας, Λιβάνου και Συρίας μέχρι να φτάσει στη Βαγδάτη.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτέλεσε ο πρωταγωνιστής Όλιβερ Ριντ, γνωστός τόσο για το υποκριτικό του ταλέντο όσο και για την εκρηκτική προσωπικότητά του. Κατά τη διάρκεια παραμονής του σε ξενοδοχείο της Βαγδάτης προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο με μια προκλητική συμπεριφορά σε εστιατόριο, γεγονός που οδήγησε ιρακινούς αξιωματούχους να ζητήσουν την άμεση απομάκρυνσή του από την παραγωγή.
Ο παραγωγός Λατέιφ Τζορεφάνι χρειάστηκε να καταβάλει μεγάλες προσπάθειες, ώστε να αποτρέψει την αντικατάστασή του. Ενα ακόμη απρόοπτο σημειώθηκε κατά τη σκηνή ανατίναξης ενός τρένου κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Η έκρηξη ήταν τόσο εντυπωσιακή, ώστε ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν λανθασμένα ότι επρόκειτο για πραγματική επίθεση ανταρτών εναντίον στρατιωτικής αμαξοστοιχίας του Ιράκ, προκαλώντας σύγχυση για το τι είχε πραγματικά συμβεί.
Η ταινία ολοκληρώθηκε έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής και προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1983 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας, όπου απέσπασε διάκριση. Ωστόσο, η διεθνής πορεία που οραματιζόταν το καθεστώς δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Μετά την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ το 1990 και τις διεθνείς κυρώσεις που ακολούθησαν, το «Clash of Loyalties» αποσύρθηκε και παρέμεινε ξεχασμένο για δεκαετίες.
