Η στιγμή που περίμεναν εκατομμύρια θαυμαστές της ανά τον κόσμο έφθασε. Σήμερα, Παρασκευή 3 Ιουλίου, κυκλοφορεί το δέκατο πέμπτο στούντιο άλμπουμ της βασίλισσας της ποπ, Μαντόνα και ήδη οι κριτικές ανά τον κόσμο είναι διθυραμβικές.
Το «Confessions II» είναι σχεδιασμένο ως συνέχεια του «Confessions on a Dance Floor» (2005), συνεχίζοντας την εξερεύνησή της στη χορευτική και ηλεκτρονική μουσική. Επανενώθηκε με τον παραγωγό Στιούαρτ Πράις, ενώ συνεργάστηκε επίσης με τους Μάρτιν Γκάριξ, Τσίρκουτ και Αντριου Βατ. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης guest εμφανίσεις από τους Σαμπρίνα Κάρπεντερ, Feid, Stromae και τη μεγαλύτερη κόρη της Λόλα Λέον.
Ο «Guardian», στην κριτική του σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «μια νοσταλγική εκδρομή στην πίστα πυροδότησε το πιο σημαντικό άλμπουμ της εδώ και δύο δεκαετίες. Υστερα από χρόνια που πέρασε κυνηγώντας τάσεις όπως η τραπ και η λάτιν ποπ, η Μαντόνα επιστρέφει όμορφα στην παραδοσιακή χορευτική μουσική για να αφηγηθεί ζωντανές περιγραφές της ζωής στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’80 (…) Σίγουρα, το «Confessions ΙΙ» είναι πλούσιο σε αναφορές στην ιστορία της Μαντόνα, και όχι μόνο στο άλμπουμ “Confessions on a Dance Floor” από το οποίο δανείζεται τον τίτλο και την αρχική του δομή, αλλά και σε μια ακολουθία κομματιών με House επιρροές που διαδέχονται το ένα το άλλο σαν ένα DJ mix».
Η βρετανική εφημερίδα (σ.σ. την κριτική υπογράφει o Alexis Petridis), επισημαίνει επίσης «ότι μια πιο σκεπτικιστική φωνή θα μπορούσε να υπονοήσει ότι το “Confessions ΙΙ” είναι για αυτούς – δηλαδή για τους θαυμαστές που έχουν εγκαταλείψει τη Μαντόνα τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο τίτλος του άλμπουμ φαίνεται να υπονοεί έμμεσα ότι είναι η Μαντόνα που αγαπούσατε κάποτε. Mια ύπουλη προσπάθεια να κερδίσει πίσω τους… λιποτάκτες».
Το καλύτερο εδώ και 25 χρόνια
Γενικώς και ειδικώς το άλμπουμ της Μαντόνα έλαβε πολύ θετικές κριτικές ως το καλύτερό της τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια. Ο Μαρκ Σάβατζ από το BBC News δήλωσε ότι «αυτό είναι το πιο κοντινό σημείο στην πραγματική Μαντόνα από την εποχή του «Ray of Light» (1998)». Η Ρόισιν Ο’ Κόνορ της εφημερίδας «The Independent» το χαρακτήρισε ως «έναν εορτασμό της πίστας», ο οποίος «είναι «κατασκευασμένος» για να σε κάνει να κινείσαι, ή ακόμα και να ιδρώνεις».
Ο Νικ Λεβίν του «ΝΜΕ» εξέφρασε την άποψη ότι το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ «είναι καλό επειδή είναι το προσεκτικό έργο ενός ασυνήθιστα ταλαντούχου… παιδιού που εξακολουθεί να νιώθει τη δύναμη της χορευτικής μουσικής στην ψυχή του». Ο Νιλ Μακόρμικ της «Daily Telegraph» έγραψε ότι «είναι σαφές ότι η βασίλισσα του χορού, η οποία βασιλεύει εδώ και καιρό, δεν πρόκειται να παραιτηθεί από τον θρόνο της με τη θέλησή της».
