Με τις επιθέσεις από το Ιράν να έχουν μειωθεί – ύστερα βέβαια από ένα αργόσυρτο και βασανιστικό κρεσέντο τα ξημερώματα της Τετάρτης – η προσοχή εδώ στο Ισραήλ στράφηκε αλλού.
Το θρίλερ με την ανεξήγητη «εξαφάνιση» του νέου ηγέτη του ιρανικού καθεστώτος, ο οποίος, ενώ «χαίρει άκρας υγείας», σύμφωνα με την Τεχεράνη, δεν εμφανίζεται πουθενά, τείνει να επισκιάσει και την ίδια την πολεμική επικαιρότητα. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ θα μπορούσε – αν όχι να εμφανιστεί δημοσίως, αφού αυτό θα ήταν αυτοχειρία – να οπτικογραφήσει έστω ένα μήνυμα για να απευθυνθεί στον λαό του ή, τέλος πάντων, στο κομμάτι εκείνο που τον υποστηρίζει.
Το να χτυπήθηκε (μόνο) στα πόδια, όπως είναι η «επίσημη» εκδοχή, μοιάζει παράλογο, ενώ το να έχει χτυπηθεί και στο πρόσωπο – αν και θα έλυνε το μυστήριο – παραμένει ανεπιβεβαίωτη πληροφορία.
Η δε κίνηση να τον τοποθετήσουν ως ομοίωμα από χαρτόνι σε συγκέντρωση, με λουλουδάκια στο τουρμπάνι, δεν βοήθησε την εκδοχή του καθεστώτος, αφού προκάλεσε ένα ντελίριο τρολαρίσματος σε όλον τον κόσμο, με πανέξυπνες αναρτήσεις που γελοιοποιούσαν όχι μόνο τον ίδιο αλλά και το καθεστώς.
Αρκετά κοντά – από απόψεως πολιτικής σοβαρότητας τουλάχιστον – βρέθηκε και η επανάληψη, μέσα σε ένα 24ωρο, από τον Ντόναλντ Τραμπ των σεναρίων περί «σύντομου» τέλους στον πόλεμο. Προς επίρρωση αυτών επιστράτευσε και το ιστορικό – όπως όλα δείχνουν, για τους λάθος λόγους σίγουρα – επιχείρημα ότι δεν έμεινε και τίποτα για να βομβαρδιστεί. Βέβαια, επειδή όλα έχουν – συνήθως – κάποια εξήγηση, η μοναδική που θα μπορούσε να δοθεί εδώ είναι πως οι πιέσεις από τον πυρήνα των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ ήταν εκείνες που προκάλεσαν την επανάληψη αλλά και, κυρίως, το επίπεδο του επιχειρήματος περί έλλειψης – πλέον – στόχων.
Ισραήλ: οι πρώτες παρενέργειες του πολέμου
Στο ίδιο το Ισραήλ, ούτε οι σφοδροί βομβαρδισμοί των μουλάδων της Τεχεράνης κατάφεραν να κάμψουν το ηθικό των Ισραηλινών. Οπως και κάθε μέρα, εάν δεν ήταν οι σειρήνες, ο πόλεμος θα ήταν το τελευταίο στο οποίο θα παρέπεμπε το σκηνικό σε ολόκληρη τη χώρα – και ειδικά στο Τελ Αβίβ.
Ωστόσο, αν και άμεσο πρόβλημα δεν υπάρχει, η εμφάνιση των πρώτων παρενεργειών έχει ήδη αρχίσει και ένας πόλεμος έστω και μερικών εβδομάδων προκαλεί ανησυχία. Ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού λόγω της επιστράτευσης εφέδρων, σοβαρές συνέπειες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στο λιανικό εμπόριο και, πάνω απ’ όλα, το ζήτημα της ενέργειας.
Αν και μόνο το 30% της ενέργειας του Ισραήλ παράγεται με πετρέλαιο και το υπόλοιπο 70% με φυσικό αέριο, πληροφορίες φέρουν την Ιερουσαλήμ να έχει αναστείλει την άντληση φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Λεβιάθαν» – κάτι που δεν έχει σχολιαστεί επισήμως μέχρι στιγμής.
Ολα αυτά, βέβαια, είναι μεσοπρόθεσμες συνέπειες. Στις βραχυπρόθεσμες και άμεσες οφείλει κανείς να προσθέσει και αυτό: την εβδομάδα που πέρασε το Ισραήλ κατάφερε να επαναπατρίσει 20.000 άτομα από τις 100.000 που είχαν αποκλειστεί εκτός χώρας. Τελικά, ο αριθμός των αποκλεισμένων ανέβηκε στις 140.000 και συνεπώς τώρα χρειάζεται να βρεθεί τρόπος να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι.
Την ώρα που έκλεινε αυτό το κείμενο, η Χεζμπολάχ εξαπέλυε μια πρωτοφανή – για τον δεύτερο αυτόν πόλεμο – επίθεση με ρουκέτες κατά του Βόρειου Ισραήλ.
Το θετικό σενάριο λέει πως η τρομοκρατική οργάνωση – εντολοδόχος του Ιράν – προσπαθεί να επιμηκύνει τη διάρκεια του πολέμου εξαντλώντας το πολύ περιορισμένο οπλοστάσιο που έκρυψε αλλά και εισήγαγε μετά τον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών, χτυπώντας μαζικά.
Το αρνητικό, από την άλλη, λέει πως, παρά τις ενδείξεις, το οπλοστάσιο αυτό ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο.
Ακόμη και επιρρήματα όπως «κάπως», «ελαφρώς» ή ακόμη και το «λιγάκι» οδηγούν σε πιθανές εξελίξεις τις οποίες κανείς δεν θέλει να τις σκέφτεται.
