Δανείστηκα το αυτοκίνητο μίας καλής φίλης για δύο μέρες. Της το επέστρεψα σε έναν παιδότοπο, όπου συνόδευε τον γιο της σε παιδικό πάρτι. Πλησιάζοντας στην είσοδο του κτιρίου αισθάνθηκα το δέρμα μου να καίγεται, όπως ο βρικόλακας που εκτίθεται στον ήλιο. Και από τα μάτια μου άρχισαν να περνάνε, αστραπιαία, η μία μετά την άλλη, εικόνες από τα χρόνια που έκανα και εγώ το ίδιο, πηγαίνοντας τον γιο μου σε αντίστοιχες εκδηλώσεις δημόσιου βασανισμού γονέων. Διότι εδώ μιλάμε για τραύμα που μένει ανομολόγητο. Οσοι το φέρουν ντρέπονται να το παραδεχθούν. Το μαρτύριό τους σκεπάζεται από τη σιωπή και τις συμβάσεις που επιβάλλει η γονεϊκή ιδιότητα. Νομίζουν ότι θα τους κακολογήσουν έτσι και παραδεχθούν δημοσίως ότι υποφέρουν στα παιδικά πάρτι.
Τελευταία Νέα
- UBS: Η κερδοφορία των εισηγμένων ισχυρός παράγοντας στήριξης των αγορών παρά τις ανησυχίες για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή
- Πού και πότε θα δείτε τον προημιτελικό της Μαρίας Σάκκαρη για την τετράδα του Athens Open
- Πλημμύρισε το Χόλιγουντ: Έσπασε κεντρικός αγωγός ύδρευσης στο Λος Άντζελες – Δείτε βίντεο
