Είνε περίεργοι αληθώς αυτοί οι άνθρωποι των λεγομένων Λαϊκών δημοκρατιών. Οταν ελέγχονται από άλλους και απ΄αυτόν ακόμη τον ΟΗΕ διαρρηγνύουν τα ιμάτιά των, διαμαρτύρομενοι ότι ο έλεγχος που απορρέει εν τούτοις από διεθνείς συμβάσεις και συνθήκας ειρήνης αποτελεί… ανάμιξιν εις τας εσωτερικάς των υποθέσεις. Οταν όμως πρόκειται να ελέγξουν αυτοί τους άλλους, έξω μάλιστα από διεθνείς κανονισμούς, τότε η ενέργειά των δεν αποτελεί ανάμιξιν εις τας εσωτερικάς υποθέσεις των άλλων κρατών. Παράδειγμα η Βουλγαρία. Αφού κατεπίεσε και κατεβασάνισε επί μήνας και κατεδίκασεν εις ειρκτήν την ομάδα των ευαγγελιστών παστόρων και κατηγγέλθη δια τούτο ενώπιον του ΟΗΕ επί παραβάσει του άρθρου 2 της συνθήκης ειρήνης, εξεγείρεται τώρα κατά της αποφάσεως του διεθνούς τούτου οργανισμού, όπως ερευνηθή η καταγγελθείσα περίπτωσις. Και απορρίπτει την απευθυνθείσαν προς αυτήν πρόσκλησιν όπως παραστή εις την συνέλευσιν του ΟΗΕ κατά την οποίαν θα διεξαχθή η σχετική συζήτησις. Διότι λέγει η έρευνα του ζητήματος κατά πόσον υπάρχει εν Βουλγαρία ανεξιθρησκεία αποτελεί… επέμβασιν εις τας εσωτερικάς της υποθέσεις. Εν τω μεταξύ όμως η Βουλγαρία ως και αι κυβερνήσεις των δορυφόρων εμφανίζονται με την αξίωσιν να υπαγορεύουν αυταί τας αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, διότι συνέπεσε να επιληφθούν ταύτα υποθέσεων διαφόρων ομοϊδεατών και φίλων των δοσίλογων ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης. Η αξίωσίς των αύτη δεν αποτελεί κατ΄αυτούς επέμβασιν εις τας εσωτερικάς υποθέσεις της Ελλάδος. Αποτελεί όμως κυνισμόν.







