Νύχτες με τον εχθρό μας (συνέχεια)

^«Δεν ήμασταν καλά με τον πατέρα μου. Ημασταν καλά με την αδελφή μου και τη μητέρα μου. Ο πατέρας μου μας χτυπούσε. Χτυπούσε την αδελφή μου για να μου δώσει ένα μάθημα. Η μητέρα και ο πατέρας μου είχαν κακή σχέση. Οταν η μητέρα μου πήγαινε κάπου, τη χτυπούσε, “γιατί άργησες;”». Η μάρτυρας που καταθέτει στο δικαστήριο είναι ένα εξάχρονο κοριτσάκι. «Ο πατέρας μου θύμωσε. Σημάδεψε τη μητέρα μου με το όπλο του και της είπε “κάνε την προσευχή σου”. Σημάδεψε κι εμάς με το όπλο. Ο πατέρας μου πυροβόλησε. Η σφαίρα βγήκε από το παράθυρο. Χτύπησε τη μητέρα μου με το πίσω μέρος του όπλου. Ο πατέρας μου πήρε τη μητέρα μου μέσα και τη χτυπούσε. Την πήρε στο μπάνιο και την πέταξε κάτω. Η μητέρα μου λιποθύμησε. Μετά τη χτύπησε στο πρόσωπο. Η μητέρα μου δεν έκανε πολύ θόρυβο. Λέω τι άκουσα και τι είδα. Η αδελφή μου μού κάλυψε τα αφτιά. Μετά ο πατέρας μου έβαλε χειροπέδες στη μητέρα μου. Είχε και ένα μαχαίρι στα χέρια του. Το έφερε στα μαλλιά της μητέρας μου και την έσυρε σε ένα άλλο δωμάτιο. Κοιμηθήκαμε. Ο πατέρας μου πήγε στη δουλειά. Του είπαμε “Γιατί το κάνεις αυτό;”. Είπε “Ξέρετε κάτι; Η μητέρα σας με απατά. Μη μιλάτε”. Η αδελφή μου δεν κοιμήθηκε. Οταν με ξύπνησε τρέξαμε στη μητέρα μου. Είχε αίματα στο πρόσωπό της και χειροπέδες στα χέρια της. Ηταν γυμνή. Μας ζήτησε κάτι να καλυφθεί. Της δώσαμε».

Ακόμα μία μάρτυρας, ένα εννιάχρονο αυτή τη φορά κοριτσάκι: «Ο πατέρας μου μπήκε στο δωμάτιο με ένα μεγάλο όπλο στο χέρι του. Η μητέρα μου είπε, “Μη, σε παρακαλώ, τα παιδιά”. Ο πατέρας μου πυροβόλησε. Μετά άρχισε να χτυπά το κεφάλι της μητέρας μου με το τουφέκι. Την άρπαξε από τα μαλλιά και την πήγε μέσα. Ακούγαμε τις κραυγές της. Αν πηγαίναμε κι εμείς στο δωμάτιο, θα τη χτυπούσε ακόμα περισσότερο, δεν πήγαμε λοιπόν στη μητέρα μου. Δεν κοιμήθηκα όλη τη νύχτα. Ο πατέρας μου θύμωνε συχνά, συνήθως χτυπούσε εμένα και τη μητέρα μου. Η μητέρα μου είχε και άλλες φορές μελανιές και αίματα στο πρόσωπό της. Προσπάθησα να ανοίξω τις χειροπέδες στα χέρια της με ένα κλαδάκι και ένα μαχαίρι. Αρχικά σκεφτήκαμε να φύγουμε, αλλά δεν μπορέσαμε να ανοίξουμε τις χειροπέδες. Αν είχαμε φύγει, ο μπαμπάς μου θα είχε κάνει κακό στη γιαγιά και τον παππού μου. Δεν φύγαμε».

Ισως να τη θυμάστε από προηγούμενες «Ιστορίες» τη Μελέκ Ιπέκ, την 32χρονη Τουρκάλα που σκότωσε το πρωί της 7ης Ιανουαρίου τον σύζυγό της, έπειτα από μία νύχτα άγριου ξυλοδαρμού και βασανιστηρίων, έπειτα από 12 ολόκληρα χρόνια κακοποίησης βασικά – την είχε αναγκάσει να τον παντρευτεί βιάζοντάς την, καμιά φορά τη χτυπούσε αλύπητα επειδή έβλεπε στον ύπνο του πως τον είχε εγκαταλείψει, απειλούσε να σκοτώσει τα παιδιά τους, τους γονείς της, αν έκανε κίνηση να τον αφήσει, πόσω μάλλον να τον καταγγείλει. Η δίκη της ξεκίνησε στις 15 Μαρτίου, η δεύτερη ακρόαση πραγματοποιήθηκε στις 2 Απριλίου – την ημέρα εκείνη κατέθεσαν υπό την επίβλεψη ειδικών στο Κακουργιοδικείο της Αττάλειας οι δυο τους κόρες, η 6χρονη Ι. και η 9χρονη Σ. Η επόμενη ακρόαση ορίστηκε για τις 26 Απριλίου. Η Μελέκ Ιπέκ βρίσκεται στη φυλακή από τις 9 Ιανουαρίου, οι δικαστές έκριναν για μία ακόμα φορά πως πρέπει να παραμείνει προφυλακισμένη. Κατηγορείται για δολοφονία από πρόθεση, ο εισαγγελέας ζητάει να της επιβληθεί ποινή φυλάκισης 18-24 χρόνων. Τα παιδιά μένουν με τους παππούδες, τη θεία και τον θείο τους. Τρεις γυναίκες δολοφονούνται κάθε μέρα που περνάει στην Τουρκία. «Εμποδίστε τους φόνους, όχι τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης», φώναζαν οι Τουρκάλες που διαδήλωσαν για μία ακόμα φορά προχθές, διαμαρτυρόμενες για την απόφαση του Ερντογάν να αποσύρει την Τουρκία από το πρώτο νομικά δεσμευτικό διεθνές κείμενο που θέτει κριτήρια για την πρόληψη της έμφυλης βίας.

Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για το διαβόητο πια «Sofagate», την προσβολή που επεφύλαξε την ίδια ημέρα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, την πρόεδρο της Κομισιόν, προβλέποντας μόνο δύο καρέκλες για τον ίδιο και τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, κατά την επίσκεψή τους στο τουρκικό προεδρικό μέγαρο. Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για τον ίδιο τον Σαρλ Μισέλ που θύμισε με τη (μη) αντίδρασή του τον Προκόπη Παυλόπουλο όταν είχε χειροδικήσει ενώπιόν του ο Κασιδιάρης εναντίον της Λιάνας Κανέλλη, και έκανε χθες τα πράγματα ακόμα χειρότερα με τη (μη) εξήγησή του. Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε και για την ΕΕ γενικότερα, που μοιάζει να βάζει την ανάγκη διατήρησης μιας σχέσης σταθερότητας με την Τουρκία πάνω όχι μόνο από τις ευρωπαϊκές αρχές αλλά και την ίδια της την αξιοπρέπεια. Τα λέει όμως όλα από μόνη της η ιστορία της Μελέκ Ιπέκ, το συνεχιζόμενο μαρτύριό της.