Δέκα εβδομάδες αυστηρής καραντίνας τελείωσαν χθες, καθώς τα καταστήματα, τα κομμωτήρια και τα εστιατόρια άρχισαν και πάλι να λειτουργούν στην Ιταλία. Το πρωί στα καφέ οι πελάτες μπορούσαν να αγοράσουν τον καπουτσίνο και τον εσπρέσο τους αλλά σε απόσταση ο ένας από τον άλλο και στις εκκλησίες άρχισαν και πάλι οι λειτουργίες. Ολα τα μάτια, όμως, είναι στραμμένα στο μαρτυρικό Μπέργκαμο, την πόλη που χτυπήθηκε χειρότερα από την πανδημία, καθώς έχασε τουλάχιστον 1 στους 200 κατοίκους του.
«Δεν έχω εργασθεί εδώ και δυόμισι μήνες. Είναι μια όμορφη, συναρπαστική ημέρα», λέει ο Βαλεντίνο που δουλεύει ως μπάρμαν στο καφέ Canova σε κεντρική πλατεία της Ρώμης. Σχεδόν 32.000 Ιταλοί έχασαν τη ζωή τους από Covid-19 από τις 21 Φεβρουαρίου – η Ιταλία είναι η τρίτη χώρα με τα περισσότερα κρούσματα μετά τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.
Οι περιορισμοί τέθηκαν στις αρχές Μαρτίου και χαλάρωσαν κάπως στις 4 Μαΐου, με τους εργάτες να επιστρέφουν στα εργοστάσια. Από χθες οι Ιταλοί, φορώντας πάντα μάσκες, επιστρέφουν σε μια νέα κανονικότητα, μπορούν να ταξιδέψουν σε όλη τη χώρα, να συναντήσουν και πάλι τους φίλους τους, έστω και από απόσταση. Και εκεί, φυσικά, τα κομμωτήρια είναι περιζήτητα. Βέβαια, πολλοί επιχειρηματίες ανησυχούν πως τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν δεν θα επιλυθούν τόσο εύκολα, με τους τουρίστες να μένουν μακριά από τη χώρα, γεγονός που θα πλήξει ιδιαίτερα την οικονομία.
Ομως στον Βορρά, στο Μπέργκαμο, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Η σκηνή με τα στρατιωτικά καμιόνια που έπαιρναν τα φέρετρα με τους εκατοντάδες νεκρούς από την πόλη αυτή για να αποτεφρωθούν αλλού θα στοιχειώνει για πάντα τη συλλογική μνήμη των Ιταλών. Επί εβδομάδες οι ειδήσεις από το Μπέργκαμο θύμιζαν απολογισμό πολέμου. Μόνο τον Μάρτιο, 5.700 άτομα πέθαναν στην πόλη, δηλαδή 1 στους 200 κατοίκους.
«Τα τραύματά μας είναι βαθιά», λέει ο 38χρονος Γιούρι Αμπροσίνι που έχασε τον παππού του και δύο φίλους του από τον κορωνοϊό. «Προσπαθούμε να επιστρέψουμε στη ζωή». Τα τραύματα δεν είναι εύκολο να ξεχαστούν. Οι εφημερίδες με τις ατελείωτες νεκρολογίες, τα ασθενοφόρα που περνούσαν ουρλιάζοντας νυχθημερόν, οι μαυροφορεμένες γυναίκες που αυξήθηκαν κατά πολύ. Ολοι φορούν μάσκες και γάντια, κινούνται γρήγορα, κρατάνε μεγάλες αποστάσεις. Και δεν κρύβουν ότι με τόσα που έχουν δει τα μάτια τους φοβούνται ότι η άρση των μέτρων μπορεί να ξαναφέρει αύξηση των κρουσμάτων και νέα καραντίνα.
«Ολα τα μάτια είναι στραμμένα στο Μπέργκαμο αυτή τη στιγμή και πρέπει να δείξουμε ότι μια πόλη που δέχθηκε ένα τέτοιο βαρύ πλήγμα μπορεί να ξανασταθεί στα πόδια της», λέει ο Φρανσέσκο Περκάζι, ιδιοκτήτης μεσιτικού γραφείου. «Ποτέ δεν θα θέλαμε να βρεθούμε στο επίκεντρο για κάτι τέτοιο, όμως η περηφάνια των πολιτών του Μπέργκαμο θα επιστρέψει και πάλι». Περίπου 30 μίλια βορειοανατολικά του Μιλάνου, στην καρδιά της Λομβαρδίας, το Μπέργκαμο φημίζεται για τις βιομηχανίες του που το έχουν κάνει μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Ιταλίας. Στη διάρκεια των χειρότερων ημερών της πανδημίας, τοπικές κατασκευαστικές εταιρείες και τεχνίτες εργάσθηκαν δωρεάν και έχτισαν ένα νοσοκομείο μέσα σε 9 ημέρες. Το ιστορικό κέντρο της πόλης, ένα κράμα μεσαιωνικής και αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, συνήθως είναι γεμάτο τουρίστες όλες τις εποχές.
«Περάσαμε πολύ δύσκολα. Τα πράγματα είναι καλύτερα τώρα, αλλά θα χρειασθούμε χρόνο να απορροφήσουμε το ψυχολογικό και οικονομικό κλίμα», λέει η Μανουέλα Γκιμπέσι, ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου που έχασε τρεις φίλους της από Covid-19. «Μακάρι να τα καταφέρουμε. Να μετατρέψουμε αυτή την ακραία δυστυχία που μας έβαλε στο κέντρο της παγκόσμιας πανδημίας σε κάτι θετικό».
