Η δραματική πτώση της τηλεθέασης στις δεύτερες σεζόν των σειρών και οι πιέσεις της Wall Street αναγκάζουν την πλατφόρμα να υιοθετήσει το υβριδικό μοντέλο της συμβατικής τηλεόρασης, προκαλώντας τριγμούς στη μετοχή της.
Το Netflix, η πλατφόρμα που κάποτε υποσχέθηκε να θάψει την παραδοσιακή τηλεόραση, αναγκάζεται τώρα να μεταμορφωθεί σε αυτό ακριβώς που ορκίστηκε να καταστρέψει. Η αποκάλυψη ότι οι μεγαλύτερες επιτυχίες της εταιρείας βιώνουν μια μέση πτώση τηλεθέασης που ξεπερνά το 50% κατά την πρεμιέρα της δεύτερης σεζόν τους, έφερε στην επιφάνεια μια σοβαρή αδυναμία: τη δυσκολία διατήρησης και πιστότητας του κοινού.
Η απομάκρυνση των θεατών αποδίδεται κυρίως στις μεγάλες καθυστερήσεις μεταξύ των σεζόν, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν τα τρία χρόνια λόγω των διαδοχικών κρίσεων που πλήττουν την παραγωγή από την εποχή της πανδημίας. Αυτή η «κατάρα της δεύτερης σεζόν» δεν αφορά μόνο το Netflix αλλά το σύνολο των μεγάλων streamers, προκαλώντας βαθιά ανησυχία στους επενδυτές και οδηγώντας τη χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας σε ελεύθερη πτώση άνω του 40% μέσα σε ένα έτος.
Προκειμένου να ανακόψει αυτή την πορεία, η διοίκηση του Netflix ανακοίνωσε ένα ριζικό πλάνο αναδιάρθρωσης που τη μετατρέπει σε μια υβριδική τηλεόραση. Το νέο μοντέλο ανάπτυξης εστιάζει στις ζωντανές αθλητικές μεταδόσεις, τη συνεργασία με influencers και τη δημιουργία προγραμμάτων με τη χρήση παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης. Ωστόσο, οι ανακοινώσεις αυτές δεν έπεισαν τις αγορές.
Τα οικονομικά αποτελέσματα του δευτέρου τριμήνου οριακά έπιασαν τις προσδοκίες, ενώ οι προβλέψεις για το τρίτο τρίμηνο –με εκτιμώμενα έσοδα 12,86 δισεκατομμύρια δολάρια έναντι των 13 δισεκατομμυρίων που ανέμεναν οι αναλυτές– οδήγησαν τη μετοχή σε βουτιά 10% πριν από το άνοιγμα της αγοράς.
Η εισαγωγή των διαφημίσεων άλλαξε πλήρως τους κανόνες του παιχνιδιού για το streaming. Πλέον δεν αρκεί η απλή προσέλκυση νέων συνδρομητών, αλλά απαιτείται η διατήρηση της προσοχής τους, καθώς κάθε λεπτό θέασης μεταφράζεται σε διαφημιστικά έσοδα. Αυτή η ανάγκη για υψηλή δέσμευση (engagement) απομακρύνει τις πλατφόρμες από τη λογική του ψηφιακού βίντεο-κλάμπ «κατόπιν παραγγελίας» (on-demand) και τις φέρνει πιο κοντά στο μοντέλο της συμβατικής τηλεόρασης με ζωντανές εκπομπές. Το παράδειγμα του YouTube, το οποίο μέσω αυτού του υβριδικού μοντέλου παράγει ήδη περισσότερα έσοδα από το Netflix, αποτελεί τον οδηγό για την επόμενη ημέρα.
Την ίδια στιγμή, η κρίση πλήττει και άλλους παίκτες, όπως η Disney, η οποία έχει χάσει το 20% της χρηματιστηριακής της αξίας το τελευταίο δωδεκάμηνο και βρίσκεται σε επίπεδα προ δεκαετίας, με τους αναλυτές να της συνιστούν να αποσυρθεί από το streaming και να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην παραγωγή περιεχομένου.
Η τελική επιβεβαίωση αυτής της ολικής επαναφοράς στο παρελθόν αποτυπώνεται στις σκληρές δημοπρασίες για τα τηλεοπτικά δικαιώματα των Μουντιάλ του 2030 και του 2034, όπου οι πλατφόρμες προσφέρουν ποσά μεταξύ 1,5 και 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων ανά διοργάνωση για τις μεταδόσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το μέλλον της οπτικοακουστικής ψυχαγωγίας μοιάζει πλέον εντυπωσιακά με το παρελθόν της, καθώς τα ζωντανά γεγονότα αποδεικνύονται η μόνη σανίδα σωτηρίας για τις εταιρείες του κλάδου.
