Πέθανε η Μάρω Κοντού σε ηλικία 92 ετών, σκορπίζοντας θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα. Η κομψή, αριστοκρατική και δυναμική γυναίκα που σφράγισε με την παρουσία της το θέατρο και τον χρυσό ελληνικό κινηματογράφο πέρασε στην αιωνιότητα.
Πέρα από τη μεγάλη της υποκριτική παρακαταθήκη, η Μάρω Κοντού υπήρξε μια σπάνια, αισθαντική ερμηνεύτρια. Δεν ήταν απλώς μια ηθοποιός που «ψιθύριζε» στίχους· διέθετε μια ζεστή, θεατρική χροιά και μια εσωτερικότητα που μάγεψε τον Μάνο Χατζιδάκι. Με τον θάνατό της, σβήνει και η τελευταία ζωντανή φωνή από τον μυθικό δίσκο που άλλαξε το ελληνικό τραγούδι.
Το ιστορικό ορόσημο: «Οδός Ονείρων» (1962)
Το καλοκαίρι του 1962, στο θερινό θέατρο «Μητροπόλιταν», παρουσιάστηκε η μουσική παράσταση-σταθμός «Οδός Ονείρων» σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, με σκηνικά του Μίνου Αργυράκη και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.
Ο Χατζιδάκις, διακρίνοντας τη βαθιά μουσικότητα και τη θεατρική φινέτσα της Κοντού, την επέλεξε για να ερμηνεύσει μερικά από τα πιο ατμοσφαιρικά κομμάτια του έργου. Στον ομώνυμο δίσκο, η φωνή της σφράγισε δύο εμβληματικά τραγούδια:
- «Μαύρη Φόρντ»: Ένα κομμάτι γεμάτο θεατρικότητα, ειρωνεία και μελαγχολία, το οποίο απέδωσε με μοναδική, αριστοκρατική ερμηνεία.
- «Οι Αδελφές Τατά» (μαζί με τις Ζωή Φυτούση, Νίκη Λεμονή και Σούλα Μπάστα): Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα, χιουμοριστικά αλλά και βαθιά ανθρώπινα τραγούδια της παράστασης.
Με τον θάνατό της, η Μάρω Κοντού κλείνει τον κύκλο των συντελεστών του δίσκου, ως η τελευταία που βρισκόταν εν ζωή, αφήνοντας την «Οδό Ονείρων» να αντηχεί στην αιωνιότητα μέσα από τις ηχογραφήσεις.
Η προφητική εξομολόγηση στη Νίκη Λυμπεράκη
Λίγους μήνες πριν το τέλος, η Μάρω Κοντού είχε παραχωρήσει μια συγκλονιστική συνέντευξη στη Νίκη Λυμπεράκη, στην εκπομπή / podcast «Πάμε μια βόλτα». Με την αφοπλιστική ειλικρίνεια και το απαράμιλλο στυλ που τη χαρακτήριζε, γύρισε τον χρόνο πίσω, στο 1962.
Η ελευθερία που της έδωσε ο Χατζιδάκις
Η ίδια θυμόταν με δέος τον μεγάλο συνθέτη: «Δεν μου έδειξε ποτέ πώς να τραγουδήσω. Μου έδωσε το κομμάτι, με άκουσε, χαμογέλασε και μου είπε: “Αυτό ακριβώς θέλω. Τη δική σου αλήθεια”».
Το βάρος του να είσαι ο «τελευταίος επιζών»
Σε μια αποστροφή του λόγου της που σήμερα μοιάζει προφητική, η Μάρω Κοντού μίλησε για τη μοναξιά της απώλειας των παλιών της φίλων και συνεργατών: «Είναι περίεργο να κοιτάζεις πίσω και να συνειδητοποιείς πως οι άνθρωποι που έχτισαν αυτό το θαύμα έχουν φύγει, κι εσύ είσαι ακόμα εδώ για να το διηγείσαι».
Η απώλεια της Μάρως Κοντού αφήνει τον ελληνικό πολιτισμό φτωχότερο, όμως η φωνή της στη «Μαύρη Φόρντ» και οι αναμνήσεις από την «Οδό Ονείρων» θα συνεχίσουν να θυμίζουν την ομορφιά μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.
