Το Πράσινο Ακρωτήρι δεν πρόσβαλε τη FIFA!

Ειπώθηκαν πολλά για το Παγκόσμιο Κύπελλο που διανύουμε και μπαίνει με δύναμη στη φάση των 16 και τα επόμενα νοκ άουτ παιχνίδια.

Η μία άποψη έχει να κάνει πως η διεύρυνση της διοργάνωσης κουράζει, τα ματς είναι συνεχή και εξουθενώνουν παίκτες και (ενίοτε) τηλεθεατές, η ποιότητα μπαίνει στην άκρη για χάρη της ποσότητας και εν τέλει αναδύεται το ερώτημα «τι θέλουν χώρες χωρίς ποδοσφαιρική ιστορία στο κλαμπ των πανίσχυρων».

Υπάρχει, όμως, όπως συμβαίνει συνήθως και ο αντίλογος: με τις 48 ομάδες το Μουντιάλ «απλώθηκε» χωρίς τα βασικά υλικά του να αλλοιώνονται. Το σασπένς δεν λείπει. Οι όμιλοι είχαν το ενδιαφέρον τους. Τα φαβορί, με μόνη εξαίρεση την Ουρουγουάη, προκρίθηκαν και επιπρόσθετα όλες οι ισχυρές ομάδες –πλην Πορτογαλίας- κατέλαβαν την πρώτη θέση. Και βέβαια, είχαμε τη δυνατότητα να δούμε στο χορτάρι εκπροσώπους άλλων πολιτισμών, να δούμε όχι τι ψάρια πιάνουν αλλά τι μπάλα παίζουν το Ουζμπεκιστάν και η Ιορδανία, το Κουρασάο και η Αϊτή, το Ιράκ και το Πράσινο Ακρωτήρι.

Εδώ, είμαστε, λοιπόν: Το Πράσινο Ακρωτήρι δεν πρόσβαλε τη FIFA για την απόφασή της να «χτίσει» ένα Παγκόσμιο Κύπελλο πέντε εβδομάδων. Ήταν ανταγωνιστικό σε όλους τους αγώνες του. Στον όμιλο πέρασε με τρεις ισοπαλίες και στάθηκε απέναντι σε μεγαθήρια όπως είναι η Ισπανία και η Ουρουγουάη. Και στο τετ-α-τετ για τη φάση των 32 έχοντας αντίπαλο τον Μέσι και την Αργεντινή, όρθωσε ανάστημα, έβγαλε πάθος και έπεσε μαχόμενο στην παράταση (2-3). Πάει να πει αυτό ότι το Πράσινο Ακρωτήρι, μια χώρα ούτε 500.000 κατοίκων, έδωσε μια παράσταση που τη θαύμασαν οι πάντες και ο αγώνας του με την παγκόσμια πρωταθλήτρια θα μνημονεύεται χρόνια και χρόνια. Αποκλείστηκε αήττητο σε κανονική διάρκεια αγώνα.

Ένα σύνολο που δεν έχει παίκτες να αγωνίζονται στα τοπ 5 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και μόνο τον αναπληρωματικό Λιβαρμέντο βλέπουμε στην ιταλική Βερόνα , ομάδα που όμως απέχει από τη λάμψη του παρελθόντος. Και βέβαια, το Κάπο Βέρντε μας έδωσε δύο από τα ωραιότερα στιγμιότυπα αυτού του Μουντιάλ. Το πρώτο, οι εντυπωσιακές αποκρούσεις του βετεράνου γκολκίπερ Βοζίνια (40 ετών) τόσο στο ματς με την Ισπανία όσο και στην αναμέτρηση με την Αργεντινή. Σχεδόν, μια ομάδα μόνος του ο «κίπερ» που γιατί όχι να μην ανακηρυχθεί ο καλύτερος σε απόδοση στη διοργάνωση. Δεύτερο, ο Λόπες Καμπράλ.

Για το καταπληκτικό γκολ με την Αργεντινή και επίσης για το τρέξιμο αλά-Γιουσέιν Μπολτ στην εξέδρα ώστε να αγκαλιάσει την κοπελιά του, να φωτιστούν τα πρόσωπά τους, να ζήσει την υπέρτατη χαρά με τον άνθρωπό του.

Ναι, το Πράσινο Ακρωτήρι δεν συνεχίζει στην παγκόσμια γιορτή. Κέρδισε όμως τον παγκόσμιο θαυμασμό!