Ερευνητές του Πανεπιστημίου Texas A&M ανακοίνωσαν ότι χρησιμοποιήσαν μία νέα μέθοδο μελέτης της νόσου του Πάρκινσον, χρησιμοποιώντας έναν ιό.

Η προσέγγιση αυτή, σύμφωνα με τη δημοσίευσή τους στο περιοδικό Brain, Behavior & Immunity – Health, αναπαράγει το ίδιο μοτίβο εγκεφαλικής βλάβης που παρατηρείται στους ασθενείς με Πάρκινσον, χωρίς τη χρήση συνθετικών νευροτοξινών.

Η νόσος του Πάρκινσον επηρεάζει περισσότερα από δέκα εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως και αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική πάθηση. Καταστρέφει σταδιακά τα εγκεφαλικά κύτταρα που παράγουν ντοπαμίνη, οδηγώντας σε τρόμο, δυσκαμψία και χαρακτηριστικό βάδισμα. Αν και οι αιτίες της παραμένουν ασαφείς, η φλεγμονή του εγκεφάλου που σχετίζεται με ιογενείς λοιμώξεις έχει αρχίσει να θεωρείται πιθανός παράγοντας κινδύνου.

O ιός που προκαλεί συμπτώματα τύπου Πάρκινσον

Η μελέτη χρησιμοποίησε τον ιό εγκεφαλομυελίτιδας ποντικού Theiler (TMEV), γνωστό για τη χρήση του σε έρευνες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας και την επιληψία. Οι ερευνητές ενέχυσαν τον ιό απευθείας στην περιοχή του εγκεφάλου όπου βρίσκονται τα κύτταρα παραγωγής ντοπαμίνης, σε ενήλικα αρσενικά ποντίκια. Μια ομάδα ελέγχου υποβλήθηκε στην ίδια διαδικασία χωρίς τον ιό. Η εξέλιξη των συμπτωμάτων παρακολουθήθηκε για 20 εβδομάδες.

Τα μολυσμένα ποντίκια εμφάνισαν μειωμένο συντονισμό κινήσεων και καθυστέρηση σε τεστ ισορροπίας, ενώ σε δοκιμές με το φάρμακο απομορφίνη —που χρησιμοποιείται στη θεραπεία του Πάρκινσον— παρουσίασαν περιστροφές που υποδηλώνουν μονόπλευρη εγκεφαλική βλάβη. Επιπλέον, σε τεστ διαδρόμου, τα ποντίκια έδειξαν διαφοροποιημένη κίνηση του αριστερού μπροστινού άκρου, ένδειξη ότι είχε πληγεί η δεξιά πλευρά του εγκεφάλου.

Η φλεγμονή συνεχίζει τη βλάβη μετά την εξαφάνιση του ιού

Οι αναλύσεις εγκεφαλικού ιστού έδειξαν ότι ο ιός είχε μολύνει τα κύτταρα παραγωγής ντοπαμίνης την πρώτη εβδομάδα, όμως μέχρι την τέταρτη εβδομάδα είχε πλέον εξαφανιστεί. Παρ’ όλα αυτά, η βλάβη στα εγκεφαλικά κύτταρα συνέχισε να εξελίσσεται, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αρχική λοίμωξη πυροδότησε ανοσολογική αντίδραση και φλεγμονή με μακροχρόνιες επιπτώσεις.

Οι συγγραφείς χαρακτηρίζουν τη μελέτη πιλοτική, επισημαίνοντας ότι τα ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν εξουδετερώνουν γρήγορα τον ιό, κάτι που μπορεί να μην αντικατοπτρίζει πλήρως μια παρατεταμένη λοίμωξη. Επιπλέον, η έρευνα πραγματοποιήθηκε μόνο σε αρσενικά ποντίκια και ο ιός TMEV δεν έχει γνωστή επίδραση στον άνθρωπο, περιορίζοντας έτσι τη μεταφραστική αξία των ευρημάτων.

Χρηματοδότηση και επόμενα βήματα

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το National Institute for Neurological Disorders and Stroke (NINDS), το National Institute for Health (NIH) και το Texas A&M College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences. Οι ερευνητές δηλώνουν ότι δεν έχουν οικονομικές ή προσωπικές σχέσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα επόμενα βήματα περιλαμβάνουν τη μελέτη των ανοσολογικών αποκρίσεων στον εγκέφαλο, τη δοκιμή του μοντέλου σε άλλες γενετικές σειρές ποντικών και τη σύγκρισή του με τα υπάρχοντα χημικά μοντέλα. Αν αποδειχθεί ότι ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο για Πάρκινσον, η νέα αυτή προσέγγιση μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην κατανόηση της πορείας από τη μόλυνση έως τη χρόνια νευροεκφυλιστική βλάβη.

Η μελέτη εδώ