Πώς να μην πάθεις σοκ πληροφορούμενος την απώλεια ενός ακόμη άλλοτε σημαντικού άσου; Μετά το φευγιό του Παρασκευά Άντζα, ο Τάκης Γκώνιας. Άτιμη μοίρα. Σοκ! Ο Γκώνιας τον Οκτώβριο θα έκλεινε τα 55 του χρόνια. Δεν πρόλαβε.
Τα nea.gr επικοινώνησαν με τον Τάκη Λεμονή, τον πολύπειρο προπονητή και άλλοτε συμπαίκτη του Γκώνια. «Ξέρω καλά γιατί με καλείς», είπε ο Τάκης μόλις σήκωσε το τηλέφωνο. Είναι αλήθεια πως κάτι διαφορετικό θέλαμε να συζητήσουμε με έναν άνθρωπο του ποδοσφαίρου που έχει κάνει σημαντική διαδρομή όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά η αναφορά στον χαμό του Γκώνια έμοιαζε με μονόδρομο.
«Ο Τάκης ήρθε στον Λεβαδειακό το καλοκαίρι του ’88. Νεαρός ήταν, 17 ετών. Εγώ κοντά στα 28 μου χρόνια. Με το «καλημέρα» που λένε, με την πρώτη προπόνηση, κατάλαβα πως κάτι ωραίο ήταν μπροστά μας. Είχε τον αέρα του φθασμένου ποδοσφαιριστή. Λες και προσπαθούσε να πει με τις κινήσεις του πως «εγώ είμαι εδώ». Αυτό το έχουν οι πραγματικά εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές. Τέτοιος ήταν ο Γκώνιας», τόνισε ο έμπειρος προπονητής.
Εκανε, όμως, την καριέρα που θα άξιζε;
«Εκανε καριέρα πολύ καλή. Θα μπορούσε, βέβαια, να μεγαλουργήσει στο ποδόσφαιρο. Τα χαρακτηριστικά του, το ταλέντο του, δεν τα συναντάς συχνά».
Είναι δηλαδή κάτι υπερβολικό να τον συγκρίνουμε με τον Καραπιάλη;
«Γιατί υπερβολικό; Είχε μεγάλο ταλέντο ως ποδοσφαιριστής ο Γκώνιας. Δεν το έδειξε, όμως, σε όλο το εύρος του. Ισως και να αδίκησε τον εαυτό του, να ήταν άτυχος».
Ο Τάκης Γκώνιας βιάστηκε να «φύγει». Ετρεξε. Όπως τότε που έτρεχε στην εθνική οδό και γλύτωσε με σοβαρά τραύματα. «Ηταν σε δύσκολη κατάσταση, πήγα και τον είχα δει στο νοσοκομείο. Όπως και πριν από περίπου οκτώ μήνες μιλήσαμε. Κρίμα. Κρίμα. Κρίμα», ολοκλήρωσε τη μίνι κουβέντα μας ο Τάκης Λεμονής.
