Σύμφωνα με τον διευθυντή του Ελληνικού Γραφείου της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace Νίκο Χαραλαμπίδη.
-Το Τσερνόμπιλ ήταν το ατύχημα που η πυρηνική βιομηχανία είχε πει πως δεν θα συνέβαινε ποτέ.
-Τα ραδιενεργά ισότοπα που απελευθερωθήκαν στην ατμόσφαιρα από το Τσερνόμπιλ, και που ακόμη υπάρχουν, δείχνουν ότι 40 χρόνια μετά,  η καταστροφή συνεχίζεται.
–Περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν ακόμη σε περιοχές εκτεθειμένες σε ραδιενέργεια.
-Η ποσότητα της ραδιενέργειας που απελευθερώθηκε στην ατμόσφαιρα ήταν σχεδόν 200 φορές μεγαλύτερη από τη ραδιενέργεια που απελευθερώθηκε από τις δυο ατομικές βόμβες του Ναγκασάκι και της Χιροσίμα μαζί.
-Τα ζώα που ζουν μέσα στην αποκλεισμένη ζώνη των 30 χιλιομέτρων γύρω από το Τσερνόμπιλ, έχουν υψηλοτέρα ποσοστά θνησιμότητας, αυξημένες γενετικές μεταλλάξεις και χαμηλό ποσοστό γεννήσεων.
-Υπάρχει ακόμη ραδιενεργό υλικό σε μια τσιμεντένια σαρκοφάγο, που όμως πλέον καταρρέει, και κτίστηκε πάνω στον αντιδραστήρα μετά το ατύχημα. Ένα καινούργιο περίβλημα κτίστηκε πάνω από τη σαρκοφάγο και η προστασία του θα διαρκέσει μόνο 100 χρόνια.
-Το δάσος κοντά στο σημείο καταστροφής ονομάζεται «κόκκινο δάσος», διότι τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας «σκότωσαν» τα δένδρα και κάλυψαν μεγάλες εκτάσεις με το έντονο κόκκινο χρώμα του νεκρού πεύκου.
-Το Πριπιάτ, η κοντινότερη πόλη, συνεχίζει να έχει υψηλά επίπεδα ρύπανσης και θα παραμείνει εγκαταλελειμμένο, αφού το πλουτώνιο χρειάζεται περισσότερα από 24.000 χρόνια για να μειωθεί η έντασή του μόλις στο μισό.
-Η ραδιενέργεια ήταν τόσο ισχυρή που τα μάτια του πυροσβέστη Vladimir Pravik έγιναν μπλε από καφέ (!).
-Στις ρυπασμένες περιοχές, το Τσερνόμπιλ επηρεάζει όλες τις πλευρές της ζωής των ανθρώπων. Η ραδιενέργεια είναι στο φαγητό που τρώνε, στο γάλα και το νερό που πίνουν, στα σχολεία, τα πάρκα και τις παιδικές χαρές που παίζουν τα παιδιά και στα ξύλα που καίνε για να ζεσταθούν.