Στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, που πραγματοποιείται στους Δελφούς από τις 22 έως τις 25 Απριλίου, ο Κωνσταντίνος Φίλης, Διευθυντής και Καθηγητής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του American College of Greece, και ο Emile Hokayem, Διευθυντής Περιφερειακής Ασφάλειας και Ανώτερος Συνεργάτης για την Ασφάλεια στη Μέση Ανατολή στο International Institute for Strategic Studies του Ηνωμένου Βασιλείου, επιχείρησαν να απαντήσουν στο δύσκολο ερώτημα ποιος είναι ο κερδισμένος από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
«Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες θα είναι σημαντικές τόσο για το Ισραήλ όσο και για ολόκληρη την περιοχή. Το ιρανικό σύστημα αποδεικνύεται ανθεκτικό, καθώς διαθέτει εφεδρείες και αποκεντρωμένο έλεγχο. Το Ιράν δεν αναδύεται ως πλήρως νικητής, ωστόσο έχει πετύχει την επιβίωσή του και έχει αποκτήσει σημαντική διαπραγματευτική ισχύ», ανέφερε ο κ. Hokayem.
Παράλληλα, σημείωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να αντιμετωπίζουν μια στρατηγική και επιχειρησιακή αποτυχία. Στο ερώτημα αν διαφαίνεται στον ορίζοντα μια συνολική συμφωνία, απάντησε ότι δεν το βλέπει και πως, αντίθετα, η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί. «Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τα Στενά του Ορμούζ και το πυρηνικό ζήτημα, η σημερινή κατάσταση δεν είναι απαραίτητα καλύτερη από την προηγούμενη, προπολεμική, στη Μέση Ανατολή».
Αναφερόμενος στη θέση των κρατών του Κόλπου, ο κ. Hokayem εκτίμησε ότι αποτελούν τους καθαρούς στρατηγικούς χαμένους. «Για μεγάλο χρονικό διάστημα βρίσκονταν σε ιδιαίτερα ευνοϊκή θέση, όμως πλέον καλούνται να προσαρμοστούν και να απαντήσουν σε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τις σχέσεις τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, καθώς και με το γεωοικονομικό τους μέλλον. Οι επιλογές τους είναι περιορισμένες, καθώς παραμένουν δεμένες με τις ΗΠΑ και είχαν επενδύσει στην προσδοκία ορθολογικής και συνετής λήψης αποφάσεων από την Ουάσιγκτον».
Ο κ. Φίλης έθεσε το ερώτημα αν ο Νετανιάχου έχει παγιδευτεί στη δική του ρητορική περί νίκης. «Δεν υπάρχει ολοκληρωτική νίκη για το Ισραήλ: ούτε απέναντι στη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς, που εξακολουθούν να υφίστανται ως οργανώσεις μετά από δυόμισι χρόνια, ούτε απέναντι στο Ιράν. Κάποια στιγμή, το Ισραήλ θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη συνολική τραγικότητα της κατάστασης, ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο να καταλήξει απλώς στο να παγώσει μια ήδη δυσμενή πραγματικότητα».
Το ερώτημα, σημείωσε ο κ. Hokayem, παραμένει αν το Ισραήλ μπορεί να παίξει ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν. Ωστόσο, η στάση του στο ζήτημα της κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο δείχνει ότι δεν ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις ΗΠΑ. «Συνεπώς, δεν διακρίνεται μια σαφής και απόλυτη σύμπλευση μεταξύ των δύο πλευρών», κατέληξε.
