Οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στον Περσικό Κόλπο, καθώς σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το περιοδικό Atlantic, στρατιωτικοί αξιωματούχοι προετοιμάζουν δύο πιθανά σχέδια χερσαίων επιχειρήσεων στο Ιράν.

Η μία αφορά το νησί Χαργκ, κεντρικό κόμβο της ενεργειακής βιομηχανίας της χώρας, ενώ η δεύτερη στοχεύει στην κατάληψη εμπλουτισμένου ουρανίου, με σκοπό τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Όλα, ωστόσο, εξαρτώνται από το πράσινο φως του Ντόναλντ Τραμπ.

Περισσότεροι από 3.500 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται ήδη στην περιοχή από το προηγούμενο σαββατοκύριακο, ενώ άλλοι τόσοι αναμένονται μέσα στις επόμενες εβδομάδες, εντείνοντας την κινητικότητα γύρω από τον Κόλπο.

Η ενδεχόμενη στρατιωτική δράση στο ιρανικό έδαφος θεωρείται από αναλυτές ως μία από τις πιο επικίνδυνες αποστολές της θητείας του Ρεπουμπλικανού προέδρου. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι τέτοιες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν απρόβλεπτες εξελίξεις στην περιοχή.

Αβεβαιότητα για τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων

Όπως τονίζουν τρεις αξιωματούχοι με γνώση των σχεδίων, καμία από τις δύο επιχειρήσεις δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο πόλεμος θα τελειώσει μέσα σε λίγες εβδομάδες, όπως έχει υποσχεθεί ο Τραμπ. Ούτε, επίσης, ότι θα οδηγήσει στην κατάρρευση του καθεστώτος, το οποίο οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν ως άμεση απειλή.

Παράλληλα, δεν διασφαλίζεται η επανέναρξη της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, του οποίου το κλείσιμο έχει προκαλέσει αναταραχή στις διεθνείς ενεργειακές αγορές και αύξηση της αβεβαιότητας για την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου.

Διαπραγματεύσεις και στρατηγικές πιέσεις

Οι αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι καμία από τις σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις δεν αποτελεί εγγύηση ότι η κατάσταση στο Ιράν θα εξελιχθεί σύμφωνα με τις προσδοκίες της Ουάσιγκτον. Αντίθετα, υπάρχει ο κίνδυνος η αποστολή να κλιμακωθεί και να παραταθεί, επιδεινώνοντας τη σύγκρουση και δυσχεραίνοντας τις προσπάθειες για ειρηνική επίλυση.

Τέλος, ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με το καθεστώς του Ιράν για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης. Ωστόσο, η απειλή χερσαίας επίθεσης εκτιμάται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο πίεσης προς την Τεχεράνη, χωρίς να είναι σαφές αν θα οδηγήσει σε σταθερό αποτέλεσμα ή σε νέα κλιμάκωση.