Η ιστορία του Δημήτρη Λάλου μοιάζει με ένα καλογραμμένο σενάριο που ξεκινά από τις γειτονιές του Βόλου, μεταφέρεται στα γκρίζα τοπία της Γερμανίας και επιστρέφει στην Ελλάδα με τη δύναμη μιας ακλόνητης απόφασης. Εκείνο το αγόρι που στα 18 του χρόνια επέστρεψε ολομόναχο στην Αθήνα για να σπουδάσει πληροφορική χωρίς καν να διαθέτει υπολογιστή, σύντομα ανακάλυψε πως η δική του «επιστήμη» βρισκόταν στη μελέτη της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η πορεία του στην υποκριτική δεν ξεκίνησε σε κάποιο σπουδαστήριο, αλλά μέσα στη σκόνη και τον μόχθο της δημιουργίας. Αντί για τα θρανία μιας δραματικής σχολής, επέλεξε τη μακρόχρονη μαθητεία δίπλα στην Ελένη Σκότη, θητεύοντας κοντά της για δέκα ολόκληρα χρόνια. Η εικόνα του ηθοποιού που επί 15 ώρες τη μέρα δούλευε ως εργάτης για να χτιστεί το Θέατρο «Επί Κολωνώ» και αμέσως μετά έμπαινε στο μάθημα της υποκριτικής, αποτυπώνει την ουσία της τέχνης του: έναν διαρκή πρωταθλητισμό με υψηλό αίσθημα ευθύνης.
«Ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισα την υποκριτική ήταν ο πρωταθλητισμός. Νιώθω μεγάλη ευθύνη σε αυτούς που θα έρθουν να με δούνε» έχει δηλώσει στο παρελθόν. Η αναγνώριση ήρθε οργανικά, με το Βραβείο Χορν το 2012, για τον ρόλο του Χοσεφίνο στο έργο «Λα Τσούνγκα» του νομπελίστα Μάριο Βάργκας Λιόσα, να σφραγίζει μια διαδρομή που χτίστηκε με τα ίδια του τα χέρια.
Η μεγάλη «άνω τελεία» στο θέατρο και η τηλεοπτική επιστροφή
Για χρόνια, ο Δημήτρης Λάλος υπήρξε ταυτισμένος με τη θεατρική πράξη, όχι μόνο ως ηθοποιός αλλά και ως σκηνοθέτης και ιδρυτής χώρων όπως το Tempus Verum – Εν Αθήναις. Ωστόσο, η καλλιτεχνική του ανησυχία τον οδήγησε σε μια τολμηρή απόφαση: να βάλει μια άνω τελεία στο θέατρο. Όπως ο ίδιος εξηγεί, ένιωσε πως ο κύκλος των επτά ημερών εργασίας την εβδομάδα ανάμεσα σε πρόβες και παραστάσεις έπρεπε να κλείσει, για να ανοίξει ένας άλλος, αφιερωμένος στη μεγάλη του αγάπη, τον κινηματογραφικό τρόπο παιξίματος και την κάμερα.
Ίσως να ήταν αυτή η ανάγκη για κάτι αμιγώς κινηματογραφικό που τον έφερε ξανά στη μικρή οθόνη μετά από 12 ολόκληρα χρόνια αποχής, μέσα από τη σειρά «Σιωπηλός Δρόμος». Η μίνι σειρά του MEGA ήρθε πριν από 5 χρόνια να ταράξει τα δεδομένα της ελληνικής μυθοπλασίας, με μια εξαιρετική παραγωγή που προβλήθηκε και από την ιταλική τηλεόραση. Ήταν μια επιστροφή που έγινε με τους δικούς του όρους, επιλέγοντας δουλειές που διακρίνονται για την αισθητική και την ποιότητά τους.
Ο Δημήτρης Λάλος πίσω από τις κάμερες
Πέρα από τα φώτα της δημοσιότητας και την ένταση των γυρισμάτων, ο Δημήτρης Λάλος παραμένει ένας άνθρωπος που αναζητά την ουσία στις πιο απλές, αλλά ουσιαστικές εκφάνσεις της καθημερινότητας. Για εκείνον, η απόλυτη ευτυχία δεν κρύβεται σε μεγαλόπνοα σχέδια, αλλά στην εικόνα ενός «τεράστιου οικογενειακού τραπεζιού», εκεί όπου οι δεσμοί επιβεβαιώνονται και η επικοινωνία γίνεται πράξη.
Η κοσμοθεωρία του είναι ποτισμένη από μια σπάνια ενσυναίσθηση, η οποία μεταφράζεται σε φόβους και ευαισθησίες που αγγίζουν τα όρια του ανθρωπισμού. Ο μεγαλύτερος φόβος του είναι ο πόλεμος και ο ίδιος θεωρεί ως έσχατο βαθμό δυστυχίας, να στερούμε από τα παιδιά τα βασικά αγαθά για τη ζωή. Αυτή η τρυφερότητα για την παιδική ηλικία και το μέλλον έρχεται σε δημιουργική αντίθεση με την αυστηρότητα που δείχνει προς τον ίδιο του τον εαυτό, καθώς παραδέχεται πως απεχθάνεται τις στιγμές αλαζονείας που μπορεί να επιδείξει.
Στην καθημερινή του ζωή, επιλέγει συνειδητά τον δρόμο της λιτότητας. Ζει με ελάχιστα, βρίσκει γοητεία στο χάος της Αθήνας και δηλώνει ευτυχισμένος «εδώ και τώρα», επιλέγοντας την Ελλάδα ως τον ιδανικό τόπο διαμονής. Ακόμη και οι διατροφικές του επιλογές αντικατοπτρίζουν αυτή την εσωτερική ανάγκη για πραότητα· πριν από αρκετά χρόνια μίλησε για την επιλογή του να απέχει από το κρέας, απόφαση που πήρε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Καλαζάρ, μια σταθερή στάση ζωής, την οποία ο ίδιος περιγράφει ως μια βαθιά «ευγενική πράξη».
«Μια νύχτα μόνο»: Η Σύγχρονη Πρόκληση στο MEGA
Σήμερα, ο Δημήτρης Λάλος καθηλώνει το κοινό μέσα από τη συχνότητα του MEGA στη δραματική σειρά «Μια νύχτα μόνο». Στο πλευρό του βρίσκει ξανά τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου, μια τηλεοπτική και προσωπική σύμπραξη που του επιτρέπει να μοιράζεται την καθημερινότητα και τις καλλιτεχνικές ανησυχίες με τον άνθρωπο που έχει επιλέξει στη ζωή του. Υπό τις οδηγίες του σκηνοθέτη Στάμου Τσάμη, δημιουργεί έναν ήρωα δωρικό, τον Οδυσσέα, ο οποίος ισορροπεί ανάμεσα στο μυστήριο και την ευθύνη.
Στα επόμενα επεισόδια της δημοφιλούς σειράς, ο τηλεοπτικός ήρωας που υποδύεται ο ηθοποιός, ο Οδυσσέας, βρίσκεται στη δίνη των αποκαλύψεων. Η ατμόσφαιρα στο νοσοκομείο είναι ηλεκτρισμένη, καθώς η συνάντησή του με την Αρετή και η παρουσία της Αλεξάνδρας δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα αμηχανίας. Ενώ η είδηση της εγκυμοσύνης της Ελένης κλονίζει τον Σταύρο, ο Οδυσσέας καλείται να διαχειριστεί το βάρος των υποψιών για τον ξυλοδαρμό της Ευθυμίου. Μέσα σε αυτό το κλίμα καχυποψίας, οργανώνει μυστικές συναντήσεις, την ίδια στιγμή που η σχέση του με την Αρετή δοκιμάζεται στα όριά της.
Είναι εκείνη η στιγμή που η προσωπική φιλοσοφία του ηθοποιού —πως η ευτυχία βρίσκεται στη συμφιλίωση με τον εαυτό και η νηστεία από το κρέας αποτελεί μια πράξη ευγένειας— μοιάζει να διαπερνά την ερμηνεία του, προσφέροντας μια σπάνια εσωτερικότητα στον ρόλο.
Μην χάσετε τον Δημήτρη Λάλο και τις καταιγιστικές εξελίξεις του «Μια νύχτα μόνο», από Δευτέρα έως Πέμπτη στις 21:40, στο MEGA.
